Οι πρόσφατες αποκαλύψεις, σε σχέση με τη φερόμενη εμπλοκή νυν και πρώην υψηλόβαθμων στελεχών του ΣΔΚ σε προσυνεννοημένα αποτελέσματα αγώνων μικρών κατηγοριών και πρωταθλημάτων μικρότερων ηλικιών, ήρθαν να μας θυμίσουν ότι ο χώρος της κυπριακής διαιτησίας νοσεί. Επιβεβαίωσαν για πολλοστή φορά ότι οι αξιολογήσεις των διαιτητών από τις αρμόδιες επιτροπές και οι βαθμολογίες που παίρνουν από τους παρατηρητές διαιτησίας δεν γίνονται αξιοκρατικά. 

Από το βράδυ της Παρασκευής, η Ομόνοια γύρισε σελίδα. Για κάποιους, το γύρισμα της σελίδας έγινε προς τα πίσω και η αλήθεια είναι πως, προσωπικά, δυσκολεύομαι να αντιεπιχειρηματολογήσω την πιο πάνω άποψη. Κάποιες αντιδράσεις έχουν να κάνουν με την επιστροφή του Δώρου Σεραφείμ στα διοικητικά και πηγάζουν κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο  αποχώρησε ο πρώην -και όπως όλα δείχνουν νυν- πρόεδρος της Ομόνοιας τον Ιανουάριο του 2008.

Την πρώτη και τελευταία φορά μέχρι σήμερα που η Βραζιλία φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κυπέλλου καταγράφηκαν δεκάδες περιστατικά αυτοκτονίας, αφού οι οικοδεσπότες δεν άντεξαν την ταπεινωτική ήττα-σοκ από την Ουρουγουάη, στο κατάμεστο από 200.000 Βραζιλιάνους «Μαρακανά»!  Η δίψα των Βραζιλιάνων να κατακτήσουν το πρώτο εντός έδρας Μουντιάλ (και συνολικά 6ο) και να πάρουν εκδίκηση από τον... εαυτό τους, είναι δεδομένη και τεράστια.

Ακόμα και σε μια εποχή όπου η τακτική είναι το Α και το Ω, περιμέναμε από τη Βραζιλία να εξισορροπήσει τις αδυναμίες της στον συγκεκριμένο τομέα με το ταλέντο και το ειδικό βάρος της φανέλας της. Ό,τι έκανε δηλαδή εδώ και δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια, όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο

«Τριγμούς» εντός της διοίκησης προκάλεσε η μετεγγραφή του Δημήτρη Χριστοφή στην ρωσική Ροστόφ. Συγκεκριμένα, το διοικητικό στέλεχος της Ομόνοιας, Νικόλας Χριστοδούλου, κατηγορεί ανοιχτά μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο facebook τα μέλη του ΔΣ τα οποία δεν ενημέρωσαν αυτόν και την υπόλοιπη διοίκηση για λεπτομέρειες που αφορούν στην μετακίνηση του διεθνούς επιθετικού, όπως για παράδειγμα κάποιες πρόνοιες ρητρών που πιθανόν να υπάρχουν στο συμβόλαιο του ποδοσφαιριστή.

Περιμένοντας τις τελευταίες εβδομάδες την ολοκλήρωση των εργασιών για να βγει στο διαδίκτυο η ενότητά των blogs, πέρασαν από το μυαλό μου πολλά θέματα με τα οποία θα μπορούσα να καταπιαστώ σε αυτή την πρώτη μου ανάρτηση. Άλλωστε, η τοπική και διεθνή αθλητική επικαιρότητα μας προσφέρει καθημερινά μπόλικη τροφή για σκέψη και σχόλια, ενώ το κυπριακό ποδόσφαιρο γενικότερα αποτελεί, δυστυχώς, μόνιμη πηγή προβληματισμού για όσους ασχολούνται μαζί του.