Το θερμικό στρες, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, έχει ενταθεί παγκοσμίως και περιοχές όπως η Μεσόγειος και η Νότια Αμερική βιώνουν έως και 50 επιπλέον ημέρες ετησίως, με σοβαρό έως ακραίο θερμικό στρες σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1970.
Το θερμικό στρες είναι το καθαρό θερμικό φορτίο που βιώνει ένα άτομο και επηρεάζεται από παράγοντες όπως η θερμοκρασία, η υγρασία, ο άνεμος και η ακτινοβολία.
Μπορεί να αξιολογηθεί χρησιμοποιώντας τον Παγκόσμιο Δείκτη Θερμικού Κλίματος (UTCI), ένα μέτρο της αντιληπτής θερμοκρασίας που ενσωματώνει αυτούς τους παράγοντες και προσομοιώνει την αντίδραση του σώματος στο περιβάλλον.
Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature Climate Change, με επικεφαλής το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων (Ηνωμένο Βασίλειο), δείχνει ότι το παγκόσμιο θερμικό στρες εντείνεται τόσο κατά την ημέρα, όσο και τη νύχτα.
'Οπως αναφέρει ρεπορτάζ του ισπανικού πρακτορείου Efe, η ομάδα ανέλυσε ένα παγκόσμιο σύνολο δεδομένων για το ανθρώπινο θερμικό στρες από το 1950 έως το 2024 και διαπίστωσε ότι οι αντιληπτές θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί κατά τη διάρκεια των ημερών και των νυχτών από τη δεκαετία του 1970.
Αυτό το φαινόμενο επηρεάζει ιδιαίτερα τις νύχτες, με δεδομένα που δείχνουν ότι οι δέκα θερμότερες νύχτες κάθε έτους έχουν θερμανθεί ταχύτερα από τις δέκα θερμότερες ημέρες, με μέσο παγκόσμιο ρυθμό 0,32 βαθμού ανά δεκαετία, σε σύγκριση με 0,27 βαθμό ανά δεκαετία, αντίστοιχα.
Η γεωγραφική έκταση του θερμικού στρες έχει επίσης επεκταθεί, πράγμα που σημαίνει ότι περιοχές που προηγουμένως δεν επηρεάζονταν από ακραία ζέστη τώρα επηρεάζονται.
Οι υποτροπικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της νότιας Βόρειας Αμερικής, της νότιας Ευρώπης, της Βόρειας και νότιας Αφρικής και της Νότιας Αμερικής, βιώνουν πλέον έως και 50 περισσότερες ημέρες ετησίως με σοβαρό έως ακραίο θερμικό στρες (UTCI μεγαλύτερο ή ίσο με 32 βαθμούς και 46 βαθμούς, αντίστοιχα), σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1970.
Διαβάστε επίσης: Υποφέρει από καύσωνα η Ευρώπη: Kλείνουν σχολεία- Προειδοποιήσεις για την υγεία
Σε μέρη όπως η Βόρεια Αφρική, η Αραβική Χερσόνησος, η Αυστραλία και μέρη της δυτικής Βόρειας Αμερικής, έχει επίσης παρατηρηθεί αύξηση στις ημέρες ακραίου θερμικού στρες.
Το έντονο θερμικό στρες στις τροπικές περιοχές συνήθως επιμένει για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, αλλά οι αλλαγές συμβαίνουν προς πιο ακραίες κατηγορίες.
Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις σε ορισμένες περιοχές της Ινδίας, του Πακιστάν και της νοτιοδυτικής ακτής της Αυστραλίας, όπου οι ημέρες θερμικού στρες έχουν μειωθεί, αν και καταγράφονται περισσότερες τροπικές νύχτες στην Ινδία και το Πακιστάν.
Η έκθεση σε τουλάχιστον μία ημέρα ακραίου θερμικού στρες έχει αυξηθεί από 16% σε 22% του παγκόσμιου πληθυσμού, που ισοδυναμεί με ένα δισεκατομμύριο περισσότερους ανθρώπους.
Η μελέτη αποκαλύπτει ότι υπάρχει μεγαλύτερη συχνότητα σύνθετων γεγονότων, τα οποία περιγράφει ως ακολουθίες διαδοχικών ημερών θερμικού στρες και τροπικών νυχτών, οι τελευταίες καταγράφονται όταν η ελάχιστη θερμοκρασία δεν πέφτει κάτω από τους 20 βαθμούς.
Οι ερευνητές προτείνουν σχέδια δράσης για την υγεία και τη ζέστη, συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, μέτρα αστικής ψύξης και ενσωμάτωση δεικτών θερμικού στρες στις αξιολογήσεις του κλιματικού κινδύνου, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση της ευπάθειας.
Η ζέστη είναι η κύρια αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με το κλίμα παγκοσμίως και επιδεινώνει υποκείμενες ασθένειες, όπως καρδιαγγειακές, αναπνευστικές και ψυχικές παθήσεις.
Καθώς η υπερθέρμανση του πλανήτη εντείνεται, τα κύματα καύσωνα γίνονται πιο συχνά, παρατεταμένα και ακραία, αυξάνοντας τον κίνδυνο ασθενειών και θανάτων που σχετίζονται με τη ζέστη.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το ένα τέταρτο των κυμάτων καύσωνα που καταγράφηκαν μεταξύ 2000 και 2019 θα ήταν σχεδόν αδύνατο χωρίς την κλιματική αλλαγή.
Διαβάστε επίσης: Τι είναι ο «Εμποδισμός Ωμέγα» που ευθύνεται για τον καύσωνα στην Ευρώπη
Πηγή: ΚΥΠΕ
