Η σημερινή μέρα, (15 Φεβρουαρίου) ανήκει σε όλα τα άτυχα αλλά και πολύ γενναία παιδιά, που ενώ αυτή την ώρα έπρεπε να βρίσκονται στο σχολείο τους, να διαβάζουν τα μαθήματά τους, να παίζουν ανέμελα με τους φίλους τους, να ξαπλώνουν ξέγνοιαστα στον καναπέ του σπιτιού τους και να βλέπουν κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση ή τέλος πάντων, να ασχολούνται με κάποια από τις δεκάδες δραστηριότητες που τα διασκεδάζουν, δίνουν τη δική τους μάχη για τη ζωή, σε κάποιο νοσοκομείο, με την ελπίδα να καταφέρουν να νικήσουν έναν από τους μεγαλύτερους ανθρώπινους εφιάλτες. Τον καρκίνο… Σήμερα, είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου…

 Όταν το είδα το πρωί,  το πρώτο πράγμα που μου’ ρθε στο μυαλό, ήταν η εικόνα ενός άντρα, που συνάντησα πριν από λίγες μέρες στο κοιμητήριο... Τον είδα να περιποιέται τον τάφο ενός παιδιού, όπως συμπέρανα  από τα πολλά αρκουδάκια,  τα παιχνίδια, τα πολύχρωμα λουλούδια, τις παιδικές φωτογραφίες που τον πλαισίωναν, αλλά και τον μεγάλο άγγελο που άπλωνε τις φτερούγες του πάνω απ’ τον τάφο, στη θέση του κλασσικού σταυρού.
«Ήταν μόλις 6 χρονών η κόρη μου», μου είπε λίγο μετά, όταν πιάσαμε για λίγο τη συζήτηση, μετά από δική μου πρωτοβουλία. «Έφυγε από καρκίνο το 2011».
Μου κόπηκαν τα πόδια. Τι να πεις σ’ αυτόν τον άνθρωπο (!) Τι μπορεί να απαλύνει τον πόνο ενός γονιού, που χάνει το αγγελούδι του από καρκίνο; Κουράγιο; Σε καταλαβαίνω; Λυπάμαι; Τι;  Ό,τι και να του πεις, είναι τόσο φτωχό…

Κάνοντας μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο, είδα ότι ο καρκίνος, είναι η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά, μετά τα δυστυχήματα. Σε ολόκληρο τον κόσμο, 250.000 παιδιά περίπου, προσβάλλονται κάθε χρόνο από καρκίνο, εκ των οποίων δυστυχώς, ένα μικρό ποσοστό έχει τη δυνατότητα σωστής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Έπειτα σκέφτηκα τις εθελοντικές οργανώσεις και τους συνδέσμους που έχουν δημιουργηθεί σε όλο τον κόσμο, και στην Κύπρο φυσικά, με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για τη θεραπεία των παιδιών με καρκίνο. Επιτελούν πραγματικά σπουδαίο, θεάρεστο έργο αυτοί οι άνθρωποι και αξίζουν τα συγχαρητήρια και τη στήριξη όλων όσοι θέλουμε να λεγόμαστε Άνθρωποι!

Ακόμα και αν χάρη σε κάποιους άλλους, που σε καμία περίπτωση, δεν μπορώ να τους αποκαλέσω ανθρώπους, η εμπιστοσύνη και τα φιλανθρωπικά μας αισθήματα κλονίστηκαν, με αποτέλεσμα να γίνουμε -οι περισσότεροι τουλάχιστον, πιο δύσπιστοι και πιο επιφυλακτικοί πλέον στο να δώσουμε από το υστέρημά μας, για κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό.
Μα πως είναι δυνατό να διανοηθείς και μόνο να επωφεληθείς την κατάσταση της υγείας κάποιων παιδιών, για να κερδίσεις χρήματα; Να εκμεταλλευτείς την ανθρωπιά και τη μεγαλοψυχία των συνανθρώπων σου, που θέλουν πραγματικά να στηρίξουν την προσπάθεια συγκέντρωσης χρημάτων και πέφτουν στην παγίδα να αγοράσουν   περιοδικά, εικόνες, σταυρουδάκια, έχοντας την εντύπωση ότι έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στον αγώνα στήριξης αυτών των παιδιών; Είναι τόσο λυπηρό και όμως συμβαίνει… και θα συμβαίνει γιατί «η πενία τέχνες κατεργάζεται»…

Εμείς όμως, δεν πρέπει να σταματήσουμε να βοηθάμε τη χαρά τη ζωής, που δεν είναι άλλοι από τα παιδιά. Όπως και όποτε μπορεί ο καθένας. Ας είναι και κάθε Παγκόσμια Μέρα κατά του παιδικού καρκίνου. Η προσφορά μας δε χάνει την αξία της. Αντιθέτως, ενισχύει την προσπάθεια, να ζωγραφιστεί και πάλι το χαμόγελο στα χείλη των παιδιών που πάσχουν από καρκίνο αλλά και των οικογενειών τους.. Γιατί όλοι αξίζουν μιας τέτοιας μεταχείρισης.

Στις πιο κάτω σελίδες μπορείτε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για κάποιους συνδέσμους που στηρίζουν τα παιδιά με καρκίνο στην Κύπρο και την Ελλάδα αλλά και τον τρόπο που μπορούμε όλοι να στηρίξουμε την προσπάθειά τους.

http://www.enaoniromiaefxi.com/enaoniromiaefxi/page.php?pageID=13

http://www.elpida.org/