Τα πλείστα μετεγγραφικά αποκτήματα από το εξωτερικό αποδείχτηκαν σωστές επιλογές
------------------------------------------------------------------------------------
Οι μετεγγραφές, οι νεοφερμένοι αλλοδαποί παίκτες πρέπει να τυγχάνουν της απαραίτητης πίστωσης χρόνου για να κριθούν. Ειδικά σε μία ομάδα στην οποία οι αλλαγές ήταν σχεδόν σαρωτικές. Η Ανόρθωση προχώρησε το περασμένο Καλοκαίρι σε 9 προσθήκες αλλοδαπών ποδοσφαιριστών, ενώ ενέταξε στο δυναμικό της άλλον έναν ξένο στη χειμερινή μετεγγραφική περίοδο. Προβαίνοντας τον μέχρι τώρα απολογισμό, εύκολα μπορεί να συμπεράνει κάποιος ότι η Ανόρθωση πέτυχε, αφού οι οκτώ από τους δέκα νεοφερμένους έδειξαν μέσα στο γήπεδο ότι αποτελούν από πολύ καλές, μέχρι εξαιρετικές επιλογές. Ποσοτικά και ποιοτικά. Το θέμα φυσικά για την επόμενη χρονιά είναι να καταφέρει η Ανόρθωση να κρατήσει αυτούς τους παίκτες, αφού για ορισμένους υπάρχουν θέματα.
Ξεκινώντας από τα μετόπισθεν, ο Τόμας Καμίνσκι είναι ό,τι καλύτερο προέκυψε κάτω από τα δοκάρια μετά την αποχώρηση του Άριαν Μπεκιάι. Σταθερός, με εξαιρετικά αντανακλαστικά, καλό διάβασμα της φάσης.
Ο Χόλγκερσον ήταν βαρύς στα πρώτα στάδια. Λογικό, πριν καλά-καλά προπονηθεί αναγκάστηκε να παίξει. Στην πορεία έγινε αναντικατάστατος (έχασε μόνο ένα παιχνίδι λόγω καρτών), με τη σταθερότητα και τη συνέπειά του. Στόπερ που μπορεί να μεταφέρει και την μπάλα σωστά, ταιριάζοντας στη φιλοσοφία της ομάδας, που θέλει να κάνει παιχνίδι από πίσω. Ο Νούχου, πέρα από τις πολλές συμμετοχές (έχασε επίσης μόνο έναν αγώνα), είναι ένα σύγχρονο ακραίο μπακ, με επιθετικές πρωτοβουλίες. Τρέχει, πιέζει, κόβει, βγαίνει στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας. Υπάρχει ένα θέμα με την τελική του μεταβίβαση, αν την είχε όμως και αυτή μάλλον δεν θα ερχόταν Κύπρο. Σαφώς και στην Ανόρθωση περίμεναν περισσότερα από τον Σεράν Πόλο. Λίγες οι συμμετοχές του, δώδεκα. Είχε και θέμα τραυματισμού, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχε χώρος για να αγωνιστεί, η τεχνική ηγεσία προτιμούσε να βάλει στα μετόπισθεν τους Λαΐφη ή Μάκο. Παίκτες κατά κύριο λόγο κεντρώους. Κάτι λέει αυτό.
Το γεωργιανό δίδυμο στα χαφ -Μαϊσουράτζε και Αμπουρτζάνια- ήρθε για συγκεκριμένο λόγο. Ο Μαϊζουράτζε, με τα πολλά τρεξίματα, την πίεση σε αντίπαλο και χώρο, με κυρίως ανασταλτικά καθήκοντα. Ο δε 20χρονος Αμπουρτζάνια, για να βοηθά σε οργάνωση και αναχαίτιση. Οι δύο παίκτες απέδωσαν πολύ καλά, με τον Αμπουρτζάνια να κερδίζει και εντυπώσεις λόγω της ηλικίας του. Η μέτρια κατά κύριο λόγο πορεία και οι πολλές απουσίες του Γκαρσία τούς ανάγκασαν να πάρουν παραπάνω πρωτοβουλίες. Σε ατομικό επίπεδο σίγουρα τους έκανε καλό.
Ο Εντέ ήρθε με εξαιρετικές συστάσεις. Έδειχνε από την αρχή ότι είναι πολύ ποιοτικός παίκτης, αλλά άργησε να βρει πατήματα και σταθερότητα. Στο τελευταίο διάστημα είναι σαφώς βελτιωμένος.
Ο Γιακοβένκο είναι ο άτυχος της υπόθεσης. Ο σοβαρός τραυματισμός του τού επέτρεψε να αγωνιστεί μόλις 12 φορές. Αλλά πρόλαβε να δείξει στοιχεία ικανότατου φορ περιοχής - παρά το νεαρό της ηλικίας του. Ο Σαμπάλα ήταν η πιο αποτυχημένη μετεγγραφή, παρ' όλο που κουβαλούσε τη φήμη του πολύ ταλαντούχου σέντερ φορ. Μηδαμινή συμμετοχή. Φυσικά, από τις αναποδιές προέκυψε και κάτι πολύ καλό. Ο Μακρής πέρασε στην κορυφή και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Τέλος, είναι και ο Γκονσάλβες. Αν και είναι μικρό το χρονικό διάστημα που αγωνίζεται, το αγωνιστικό του προφίλ φαίνεται να ταιριάζει σε αυτό της Ανόρθωσης. Είναι ταχύς, εκρηκτικός, δυνατός, ξέρει μπάλα. Χρειάζεται φυσικά να γίνει πιο ουσιαστικός και ομαδικός.
