Διφυής και συγγενική η ταυτότητα του βιβλίου, καθώς η μητρότητά του ανήκει στην ευρέως γνωστή για την ποικιλώνυμη δραστήρια συνεισφορά της στα πολιτισμικά δρώμενα του τόπου μας Μαρία Βασιλειάδου, ενώ την πατρότητά του συνυπογράφει ο ιατρός και πολυγραφότατος συγγραφέας Νικίας Λειβαδάς. Ώριμος καρπός συνεργασίας θείου και ανεψιάς το μυθιστόρημα από τις εκδόσεις λεξίτυπον, υπό τον τίτλο «Ζωή χωρίς τελείες», επιβεβαιώνει κυριολεκτικά την απνευστί «χωρίς τελεία» ανάγνωσή του μέσα από την αισθητική απόλαυση μιας ενδιαφέρουσας δυναμικής πλοκής, ρεαλιστικής σκιαγράφησης ζωντανών χαρακτήρων και ενός ανεπιτήδευτου γλωσσικού ύφους στην αποτύπωση της διαλογικής και αφηγηματικής του δομής.
Η υπόθεση, που εμπνέεται από τη σύγχρονη πραγματικότητα της υπερτεχνολογίας και της ακάθεκτης επιστημονικής προόδου σε όλους τους τομείς της ζωής, με εμβαθύνσεις στο υπαρξιακό της πεδίο και προεκτάσεις στον φαντασιακό ορίζοντα καινούργιων εκπληκτικών επιτευγμάτων και συνεχώς νέων αναζητήσεων, αποκρυπτογραφεί την πολυσημία του τίτλου: είναι η ζωή στην αέναη πορεία της με τους οριακούς σταθμούς της δοκιμασίας ή τους άνευ ορίων ακροβατισμούς της αντοχής της, η επιβίωση της αγωνιστικής της θέλησης, αλλά και η αναβίωση παράλληλων βίων ή διαστρωματικών εμβιώσεων από τη μυθοπλαστική έως τη μεταφυσική τους πρόσληψη.
Εμβληματική τού περιεχομένου η φιλοτέχνηση του εξωφύλλου από τον Νικία Λειβαδά, που αναδεικνύει τον Προμηθεϊκό μύθο της φωτιάς ως πηγή αείζωης δημιουργίας για τον άνθρωπο και ως σύμβολο των ευφυών επινοήσεων και των αναπαραγωγικών πνευματικών του δυνάμεων· εξού και το κεφάλι στο ανθρωπόμορφο σχέδιο παραπέμπει στην ανατομία του εγκεφάλου, τα δύο ημισφαίρια του οποίου, ωστόσο, παριστάνουν σουρεαλιστικά χαρακτηριστικά δύο προσώπων στην άρρηκτη σχέση της συνύπαρξής τους. Δηλωτικά, ενδεχομένως, της ανά ζεύγος συμπόρευσης των μυθιστορηματικών προσώπων στην ανέλιξη της δράσης και μέσα από τα επί μέρους περιπετειώδη δρώμενα σε ρυθμούς σασπένς στην κορύφωση της ιστορίας.
Το μυθιστόρημα από τα κύρια συμφραζόμενά του θα μπορούσε να καταταγεί στο είδος της ιατρικής επιστημονικής φαντασίας, αλλά και τα υπόγεια ρεύματα του ποταμού είναι αρκούντως ισχυρά, για να το απομονώσουν σε μονότροπες αποτιμήσεις. Οι ανεκδήλωτοι ή ανεκπλήρωτοι έρωτες και οι μοιραίες ερωτικές ή αδελφικές συναντήσεις, οι ακτιβιστικές οικολογικές εξορμήσεις, οι ταξιδιωτικές μετατοπίσεις και τα σκηνογραφικά στιγμιότυπα από την ελληνική φύση, οι φιλοσοφικές ανθρωπολογικές παρεκβάσεις και οι συνωμοτικές μυστικές δράσεις συμπεριλαμβάνουν στοιχεία ερωτικού, κοινωνικού, περιβαλλοντικού, ταξιδιογραφικού, φιλοσοφικού και αστυνομικού μυθιστορήματος αντίστοιχα.
Σημειώνεται, επίσης, ότι η έξαρση του ενδιαφέροντος από την επίταση της αγωνίας και την έξαψη της περιέργειας οφείλεται και στη συγγραφική τεχνική, που αντί της ευθύγραμμης παράθεσης των δρώμενων ακολουθεί την παράλληλη εξιστόρησή τους σε μια συνύφανση αλληλεξάρτησης και διαδραστικής σύγκλισης. Έτσι, παρά την επιτάχυνση των σκηνικών εναλλαγών, το κινηματογραφικό εκκρεμές επιβραδύνει την αποκάλυψη του τέλους.
Συγκεκριμένα, ένας Κύπριος καθηγητής ανθρωπολογίας επιτυγχάνει να εφαρμόσει την πρωτοποριακή του μέθοδο σύνδεσης του ανθρώπινου εγκεφάλου μέσω μιας «ακιδωτής κάσκας» με τον ενδιάμεσο υπολογιστή του στον κεντρικό μεγάλο Εγκέφαλο του Κέιμπριτζ, όπου και το ερευνητικό του εργαστήριο. Η θαυματουργική επέμβαση στον παραλυμένο εγκέφαλο της πρώην φοιτήτριας και αγαπημένης του, που πέφτει σε κώμα ύστερα από ατύχημα σε μια ακτιβιστική συμμετοχή της με την Greenpeace στον Ειρηνικό, θα αποκαταστήσει τις νοητικές της λειτουργίες.
Μετά την αποθεραπεία της Ανθής και την επιστροφή της στην Ελλάδα, ο καθηγητής Θεόφιλος μεταφέρει τις έρευνές του μαζί με την επιστημονική του ομάδα σε απόκρυφο μέρος στον ελληνικό Όλυμπο, συνεχίζοντας τα πειράματα γύρω από τον καρκίνο και την παράταση της ζωής. Πέρα όμως από το μυστικό της μακροζωίας, που δεν πρέπει να έλθει ακόμα στο φως, η μυστικότητα των εγκαταστάσεων και των επιστημονικών εργασιών εξελίσσεται σε θρίλερ, όταν δύο από την ομάδα με το δέλεαρ του χρηματισμού προδίδουν τη συνεργασία.
Για τούτο ο καθηγητής κρίνει στη συνέχεια ότι όλοι πρέπει να γνωρίζουν ισάξια το ένα δέκατο του κωδικού, συναποφασίζοντας για τη λειτουργία του Εγκεφάλου. Προφανές το μήνυμα της ίσης μεταχείρισης, της συνεργασίας και της συνευθύνης, όπως και της ίσης ανταμοιβής, όταν σε λίγο θα βρεθούν στη Σουηδική Ακαδημία, για να παραλάβουν μαζί το βραβείο Νόμπελ. Η καταξίωση του ανθρωπιστικού έργου των μεγάλων επιστημόνων προσλαμβάνει μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση, όταν δικαιώνεται η συλλογική προσπάθεια για τον κοινό στόχο, όπως υπογραμμίζουν οι συγγραφείς στις τελευταίες σελίδες.
Ωστόσο, πέρα από τις άπειρες δυνατότητες της τεχνολογίας πάνω στη μετεξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου για τον ρυθμιστικό έλεγχο και την εξελικτική πορεία της ίδιας της ζωής, είναι και πολλά άλλα σημεία του μυθιστορήματος, που χαρίζουν συγκινησιακές στιγμές στον αναγνώστη: η ανιδιοτελής φιλία της συμπαράστασης μπροστά στον πόνο του συνανθρώπου, που μοιράζεται την επιθανάτια αγωνία, αλλά και τη χαρά της ίασης· οι εύλογες επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα μιας καινούργιας ιατρικής μεθόδου, που διαλύει η συνεχής ερευνητική προσήλωση για την επίτευξη της τελεσφόρησής της· η αληθινή αγάπη, που δένει τους ανθρώπους με τα δεσμά του γάμου, αλλά και η έμπνευση του έρωτα για τα μεγάλα πετάγματα· η αυταπάρνηση της προσωπικής ζωής μπροστά στην αφοσίωση της επιστήμης και τη φλογερή πίστη για την πραγμάτωση του ακατόρθωτου.
Γι’ αυτά και για άλλα πολλά αξίζει ένα μεγάλο εύγε στη Μαρία Βασιλειάδου και στον Νικία Λειβαδά. Το βιβλίο τους ανοίγει δρόμους όχι μόνο ποιοτικής μυθιστορηματικής φαντασίας, αλλά και ευρηματικής επιστημονικής σύλληψης. Από τη Λογοτεχνία, εξάλλου, δεν ξεκίνησαν πολλές και αδιανόητες επιστημονικές ανακαλύψεις;
Χρυσόθεμις Χατζηπαναγή
