Οι ανακατάξεις στην Κυβέρνηση και η παραίτηση του Διοικητή

Το πολιτικό σκηνικό μοιάζει πάλι με ναρκοπέδιο και η επόμενη περίοδος προδιαγράφεται σαν ένας «πόλεμος όλων εναντίον όλων»

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ των κομματικών ψηφοδελτίων στις Ευρωεκλογές θα επηρεάσουν σημαντικά το σκηνικό των επόμενων μηνών

Λεζάντα:-
ΣΤΗΝ πολιτική σκακιέρα της χώρας έχει διαμορφωθεί ένα σκηνικό «όλοι εναντίον όλων».

Με αναπληρωτή πρόεδρο τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της κυβέρνησης Χριστόφια, με τις «γενναιόδωρες παραχωρήσεις», ο Νικόλας Παπαδόπουλος ξεκίνησε τη μάχη του Κυπριακού και καταγγέλλει τα «απαράδεκτα» της σημερινής Προεδρίας. Αλλά ο τέως υπουργός του ΔΗΚΟ Π. Πετρίδης καταγγέλλει τον ίδιο τον πρόεδρο του κόμματος για... αντικομματική στάση στις προεδρικές εκλογές. Την ίδια ώρα, εξαπολύοντας και πάλι «ιερό πόλεμο» εναντίον του πάλαι ποτέ Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Αθανάσιου Ορφανίδη, το ΑΚΕΛ καλύπτει τον απερχόμενο Πανίκο Δημητριάδη, αφού τον έχει κατατάξει πρώτα ως «συνένοχο στις νεοφιλελεύθερες καταστροφικές πολιτικές του ΔΗΣΥ».

Από την άλλη πλευρά, το Προεδρικό έχει συσσωρεύσει ένα σωρό απίστευτες «συμπτώσεις». Σύμπτωση το ότι οι τρεις τέως δηκοϊκοί και τέως υπουργοί παραιτήθηκαν από το κόμμα τους τις ώρες ακριβώς του ανασχηματισμού. Σύμπτωση, ακόμα, το ότι ο Διοικητής παραιτείται ταυτόχρονα με τον τερματισμό των ερευνών από τη Γενική Εισαγγελία.

Επιπρόσθετη «σύμπτωση» ότι ο Μάριος Καρογιάν βρέθηκε ξανά στο Προεδρικό εκείνες τις κρίσιμες ώρες. Τελευταία «σύμπτωση» ήταν ότι, ενώ ο ανασχηματισμός έπαιρνε τη μορφή ανοιχτού πολέμου με το ΔΗΚΟ, από την ώρα που επέστρεψε από το εξωτερικό ο Αβέρωφ Νεοφύτου «συμμαζεύτηκε» και περιέλαβε μόνο ανεξάρτητους υπουργούς ή πολύ «light» κομματικά στελέχη. Το πολιτικό σκηνικό μοιάζει πάλι με ναρκοπέδιο και η επόμενη περίοδος προδιαγράφεται σαν ένας «πόλεμος όλων εναντίον όλων».

Το ιστορικό

Την ώρα που γίνεται μια δύσκολη αρχή στο Κυπριακό και ενώ στην οικονομία δεν έχουμε ακόμα ξεφύγει εντελώς από την τραπεζική τρικυμία, ξαφνικά προέκυψε ομοβροντία εξελίξεων. Το ΔΗΚΟ, στα όρια της διάσπασης και μέσα από ένα σκηνικό ακήρυκτου εσωτερικού πολέμου, αποφασίζει να γυρίσει την πλάτη στον Πρόεδρο εγκαταλείποντας την Κυβέρνηση. Ο Ν. Αναστασιάδης δεν θέλει όμως να ρίξει τις γέφυρες με εκείνο το «κομμάτι» του ΔΗΚΟ που ευνοούσε τη συνέχιση της συνεργασίας τους, παρά το Κοινό Ανακοινωθέν. Ούτε και ήταν διατεθειμένος να αφήσει στη μοίρα τους συνεργάτες του που είχαν άλλοτε πρωτοστατήσει για τη συνεργασία των δύο κομμάτων. Το νέο ηγετικό επιτελείο του Νικόλα Παπαδόπουλου χάραξε όμως κόκκινες γραμμές και ετοιμάστηκε για πόλεμο.

Εκείνη ακριβώς την ώρα έσκασε η βόμβα με την παραίτηση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Με τον ανασχηματισμό να είναι ακόμα ανοιχτός και ενώ στο Κυπριακό γίνονται μόλις οι πρώτες συναντήσεις των διαπραγματευτών, το σκηνικό πήρε φωτιά. Κάτω από άλλες περιστάσεις η αποχώρηση του κ. Δημητριάδη θα προκαλούσε ανακούφιση σε όλα τα κόμματα, πλην του ΑΚΕΛ. Εκείνο που είδαμε όμως να συμβαίνει με την ανακοίνωση της παραίτησης του τέως Διοικητή, ήταν ακριβώς το αντίστροφο. Όλα τα κόμματα, πλην του ΔΗΣΥ, εξαπέλυσαν επίθεση στο Προεδρικό για τον τρόπο που χειρίστηκε το θέμα. Τελικά, μετά από επεισοδιακή κυοφορία, ο ανασχηματισμός έγινε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πήρε τις «μεγάλες αποφάσεις».

Προτίμησε να μην «τραβήξει άλλο το σχοινί» και στη θέση των υπουργών που προέρχονταν από το ΔΗΚΟ, διόρισε πρόσωπα από την «ευρύτερη κοινωνία», όπως χαρακτηρίστηκαν από Προεδρικό και Συναγερμό. Η εξέλιξη αυτή όμως δεν άφησε αδιάφορο το ΔΗΚΟ. Το κόμμα ισχυρίζεται και πάλι ότι οι δύο από τους τρεις νέους υπουργούς είναι «δικοί του» και αυτό είναι απαράδεκτο, «ανφέαρ». Δεν μας σέβεται ο Πρόεδρος, συμπληρώνουν. Δεν κρατάμε μητρώο μελών, αλλά αναζητήσαμε προσωπικότητες από τον επαγγελματικό και επιστημονικό χώρο, απαντούν Προεδρικό και Πινδάρου.

Αυτογκόλ…

Η αλήθεια είναι ότι τα τρία πρόσωπα που επέλεξε ο Ν. Αναστασιάδης, σε συνδυασμό με μια γερή δόση γυναικείου φύλου στους επτά άλλους διορισμούς που έκανε ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένης της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη στη θέση Διοικητή της Κεντρικής, αφήνουν μάλλον θετικές εντυπώσεις στο κοινό. Αρνητική εντύπωση άφησε, όμως, η όλη διαδικασία και οι πληροφορίες και «διαρροές» που προηγήθηκαν των τελικών επιλογών. Η εικόνα ήταν ότι, από Κυριακή μέχρι Δευτέρα προς Τρίτη, ο Πρόεδρος ήταν έτοιμος να κάνει «επιλογή τιμής», όπως το αντιλαμβανόταν και να κρατήσει τους υπουργούς που είχαν ήδη παραιτηθεί από το ΔΗΚΟ.

Αργότερα οι παρεμβάσεις και το ασφυκτικό πρέσινγκ που εξασκήθηκε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη από τον διάδοχό του στην Πινδάρου, έγειραν την πλάστιγγα στην αντίθετη κατεύθυνση. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν φυσικά οι συναντήσεις που είχε με τον τέως πρόεδρο Μάριο Καρογιάν. Δεν έφταναν αυτοί οι πονοκέφαλοι στον Πρόεδρο, προστέθηκαν κι άλλοι. Μεγαλύτεροι σε διάρκεια αλλά και ένταση. Το θέμα της… διαχείρισης της αποχώρησης του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας θυμίζει ποδοσφαιριστή που κλήθηκε να σουτάρει σε κενή εστία και έστειλε το τόπι στην κερκίδα.

Οι επικοινωνιακοί χειρισμοί που έκανε το Προεδρικό κρίνονται ως εξαιρετικά ατυχείς. Φαίνεται, μάλιστα, να έχουν παρασύρει και τον ίδιο τον Γενικό Εισαγγελέα που τελικά είδε να πλανάται πάνω του η σκιά ενός «deal». Θα μπορούσαν, σχολιάζουν ανεξάρτητοι παρατηρητές νομομαθείς, αφού πρώτα είχε κοινοποιηθεί η απόφαση της Γενικής Εισαγγελίας για την έρευνα που αφορούσε τον Πανίκο Δημητριάδη, σε κάποιαν άλλη στιγμή να χειριστούν την πρόθεση να παραιτηθεί.

Τότε θα έπρεπε, συμπληρώνουν, να ανακοινωθεί, ταυτόχρονα και καθαρά, τόσο η παραίτηση όσο και η όποια συμφωνία για αποζημίωση. Τα πράγματα έγιναν όμως πολύ διαφορετικά και στην κοινή γνώμη έμεινε μια πολύ άσχημη εντύπωση. Και φυσικά το ΑΚΕΛ, εκμεταλλευόμενο την…«ασίστ», βρήκε την ευκαιρία να «ξεσπαθώσει» υπερασπιζόμενο τον παραιτηθέντα Διοικητή. Αλλά, ταυτόχρονα, τον κατηγορεί ότι ταυτίζεται πλήρως με την «καταστροφική νεοφιλελεύθερη» πολιτική του Συναγερμού.

Και στο βάθος οι Ευρωεκλογές…

ΕΤΣΙ η συζήτηση καλά κρατεί. Έχει διαμορφωθεί ένα σκηνικό «όλοι εναντίον όλων». Στο παζλ θα προστεθεί σε κάποια στιγμή και απόφαση του Προεδρικού για να δεχτεί τη Συμμαχία Πολιτών στο Εθνικό Συμβούλιο. Όλα όμως θα κριθούν προηγουμένως στις Ευρωεκλογές. Όσο και αν δεν πρόκειται για «εθνικές» εκλογές, τα αποτελέσματα των κομματικών ψηφοδελτίων θα επηρεάσουν σημαντικά το σκηνικό των επόμενων μηνών.
Ο ΔΗΣΥ του Αβέρωφ Νεοφύτου θα γράψει το πρώτο ποσοστό για λογαριασμό του νέου του προέδρου.

Ενόψει αυτού του τεστ, ο τελευταίος προσπαθεί να «ντοπάρει» περισσότερο την ευνοϊκή συγκυρία για το κόμμα του. Εκτός της συνεργασίας με το ΕΥΡΩΚΟ με την υποψηφιότητα του ίδιου του Δημήτρη Συλλούρη, όχι μόνο πρόσθεσε εκπρόσωπο της κίνησης «Μένουμε Ευρώπη», αλλά πρόκειται να ορίσει και «αριστίνδην» υποψήφιο στο ψηφοδέλτιο. Στο εσωτερικό πάντως του ΔΗΣΥ επικρατεί «αναβρασμός». Διότι από τις έξι θέσεις του ψηφοδελτίου έμειναν μόλις δύο διαθέσιμες, αφού προηγουμένως η τέταρτη καταλαμβάνεται αυτόματα, λόγω ποσόστωσης για τις γυναίκες, από την ευρωβουλευτή Ελένη Θεοχάρους.

Σε οποιαδήποτε όμως περίπτωση το ψηφοδέλτιο του Συναγερμού παρουσιάζει μια μεγάλη «συγκέντρωση δύναμης». Ενώ κάτι ανάλογο έκανε και το ΑΚΕΛ, προσκαλώντας πρωτοκλασάτους να παρουσιαστούν. Για διαφορετικούς όμως λόγους. Για το ΑΚΕΛ είναι κάτι σαν «θέμα επιβίωσης», αφού προσπαθεί να περιορίσει τη φθορά από την πενταετία και την κατρακύλα του κομματικού ποσοστού. Πληροφορίες λένε ότι βάζουν στόχο το όριο του 30%, αλλά με κανέναν τρόπο δεν θα γίνει ανεκτό ποσοστό κάτω από 27%. Στον ΔΗΣΥ, με αντίστοιχο «όριο» το 37-38%, στοχεύουν σε «ιστορικό ρεκόρ».

Εκτός από τους δύο μονομάχους, στο τραυματισμένο ΔΗΚΟ προσπαθούν να βρουν υποψηφίους που να δεχτούν να πλαισιώσουν την κυρίαρχη σημερινή ευρωβουλευτή, που φαίνεται πάντα φαβορί. Ενδιαφέρον θα έχει να δούμε αν όντως θα την ανταγωνιστεί ξανά, μετά τη μάχη για τη θέση του αναπληρωτή, ο πανεπιστημιακός Κώστας Μαυρίδης. Πάντως, στο παρασκήνιο παρατηρείται έντονη κινητικότητα σε μια ύστατη προσπάθεια να «συμπορευτούν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης» και να κατέλθουν με κοινό ψηφοδέλτιο. ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Οικολόγοι και Συμμαχία Πολιτών κρατούν μιαν… «αθέατη» ανοικτή γραμμή επικοινωνίας και σκέφτονται σοβαρά να ανακατέψουν ξανά από την αρχή την τράπουλα των εκλογών, δημιουργώντας και την πλατφόρμα της «ηχηρής άρνησης στην όποια προσπάθεια επιβολής σχεδίου λύσης…