Αντιπολίτευση το ΔΗΚΟ στο Κυπριακό, συμπολίτευση το ΑΚΕΛ

Η αποχώρηση του Δημοκρατικού Κόμματος από την Κυβέρνηση είναι ζήτημα ημερών και όσοι δεν ακολουθήσουν την απόφαση της ηγεσίας του κόμματός τους θα βρεθούν εκτός κομματικής στέγης

ΤΑ ΣΗΜΑΤΑ που στέλνει το ΔΗΚΟ τις τελευταίες ώρες είναι ότι θα τους βγάλει όλους από τη δύσκολη θέση, ψηφίζοντας υπέρ του νομοσχεδίου για τις ιδιωτικοποιήσεις

Οι διαπραγματεύσεις ξεκινούν. Για μια φορά ακόμα. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαβεβαιώνει ότι οι βασικές παράμετροι που επιδιώκαμε είναι εκεί. Αλλά ο Νικόλας Παπαδόπουλος τον αποκαλεί «ψεύτη» και «λαοπλάνο». Η συγκυβέρνηση είναι έτοιμη να σπάσει στα εξ ων συνετέθη.

Το εσωτερικό μέτωπο έχει διαρρηχθεί σε μεγάλο βάθος. Η αποχώρηση του ΔΗΚΟ από την Κυβέρνηση είναι ζήτημα ημερών. Όσοι δεν ακολουθήσουν την απόφαση της ηγεσίας του κόμματός τους θα βρεθούν εκτός κομματικής στέγης. Ο Νίκος Αναστασιάδης κάνει διαχείριση της κρίσης σε δυο επίπεδα. Και τα δυο στο παρασκήνιο. Στο πρώτο επίπεδο πρωταγωνιστής είναι ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, που φροντίζει να κρατά δίαυλο επικοινωνίας με τον «Διόσκουρο αδελφό του» στα ζητήματα της οικονομίας, σημερινό Πρόεδρο του ΔΗΚΟ. Στο δεύτερο επίπεδο πρωταγωνιστής είναι ο Μάριος Κάρογιαν. Που εκπροσωπεί το… άλλο ΔΗΚΟ. Αυτό που προτάσσει την «αναγκαιότητα αποφυγής κυβερνητικής αστάθειας». Και είναι έτοιμο ακόμα και να… προτείνει λύσεις για τις αυριανές άδειες Δηκοϊκές υπουργικές καρέκλες…

Τα σενάρια

Το ερώτημα όμως είναι την ίδια ώρα τι θα γίνει με το Μνημόνιο. Πολλές συζητήσεις γίνονται αυτές τις μέρες για το «μεγάλο στοίχημα», που θα είναι η ψήφιση του νόμου για τις ιδιωτικοποιήσεις. Το νομοσχέδιο παρουσιάζεται τη Δευτέρα στην Επιτροπή της Βουλής και όλη η προσοχή είναι στραμμένη εκεί. Σε περίπτωση που τελικά η Βουλή δεν το εγκρίνει, ουσιαστικά το Πρόγραμμα της Κύπρου θα διακοπεί και μαζί θα κλείσει και η στρόφιγγα της χρηματοδότησης. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ έσπευσε να διευκρινίσει ότι, «αν δεν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, την ευθύνη έχει η Κυβέρνηση».

Η αλήθεια είναι ότι η Βουλή βλέπει να πλανάται από πάνω της το «φάντασμα του Συνεργατισμού». Τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι κάθετα εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά δεν φαίνονται έτοιμα να αναλάβουν και το πολιτικό κόστος από το ναυάγιο του Μνημονίου. Ήδη κυκλοφορούσαν διάφορα σενάρια. Ένα έλεγε, για παράδειγμα, πως αν το ΔΗΚΟ δεν ψηφίσει το νομοσχέδιο για τις ιδιωτικοποιήσεις, τότε θα κρατήσει αποχή για να μην «τα τινάξει όλα στον αέρα». Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, αποχή θα έπρεπε να τηρήσει και η ΕΔΕΚ.

Αν γινόταν έτσι, τότε «αντιμέτωποι» θα βρίσκονταν ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Στις 20 έδρες του ΔΗΣΥ προστίθεται και ο Δ. Συλούρης, και υπερτερούν των 19 εδρών του ΑΚΕΛ. Υπάρχουν όμως άλλες τρεις ψήφοι και όλα θα μπορούσε να εξαρτηθούν από την ψήφο είτε των «μονοεδρικών» (Οικολόγοι, Συμμαχία) είτε από εκείνην του Ζ. Κουλία. Αν και οι τρεις είναι εναντίον, τότε το ισοζύγιο θα ήταν 21/22. Δηλαδή το Μνημόνιο θα μπορούσε να ακυρωθεί από μια και μόνη ψήφο! Αν βέβαια το ΔΗΚΟ είναι στην αποχή και η ΕΔΕΚ μαζί με το ΑΚΕΛ καταψηφίσουν, τότε η Κυβέρνηση θα είχε να αντιμετωπίσει βαθειά κρίση στις σχέσεις της με την Τρόϊκα.

Προτάσσοντας την ευθύνη

Τα σενάρια όμως φαίνεται να μπήκαν πίσω στην ντουλάπα, από την ώρα που τα «σήματα» που στέλνει το ΔΗΚΟ τις τελευταίες ώρες είναι ότι θα τους βγάλει όλους από τη δύσκολη θέση, ψηφίζοντας υπέρ του νομοσχεδίου. Αυτό φαίνεται να υπονοούν σαφείς δηλώσεις, που λένε ότι μπορεί να διαφωνούν στο Κυπριακό, και να προετοιμάζουν και την έξοδο από την Κυβέρνηση, αλλά παραμένουν μια «υπεύθυνη δύναμη» και θα το αποδείξουν στα θέματα της οικονομίας.

Εξάλλου, όπως παρατηρούσε υψηλόβαθμο στέλεχος της Πινδάρου, εξαιτίας ακριβώς του Κυπριακού, το ΔΗΚΟ δεν έχει σχεδόν κανένα περιθώριο χειρισμού στα θέματα του Μνημονίου. Δηλαδή ο ίδιος ο Πρόεδρος του κόμματος θα έχει την ανάγκη να φανεί ότι δεν υπαναχωρεί και συνεχίζει στον «δρόμο του Μνημονίου, ως τον πιο ασφαλή δρόμο για την έξοδο από αυτό», αποδεικνύοντας έτσι ότι είναι γνήσιες και καθαρές οι προθέσεις του για το εθνικό.

Εξάλλου, το γεγονός ότι το ΔΗΚΟ προετοίμαζε αυτές τις μέρες τροπολογίες για το νομοσχέδιο των ιδιωτικοποιήσεων, φαίνεται να δείχνει ότι σκοπό έχει να το ψηφίσει. Αλλά ούτε ο Συναγερμός έμεινε πίσω, αφού από την Παρασκευή ανακοίνωσε ότι θα παρουσιάσει και ο ίδιος τροπολογίες στο κυβερνητικό νομοσχέδιο. Πηγές μας έλεγαν ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου, αναγνωρίζοντας το «κατεπείγον» της κατάστασης και την ανάγκη για συνοπτικές διαδικασίες, δεν έχει τη διάθεση να δώσει πληρεξούσιο με τον νόμο που παρουσιάστηκε στην όποια κυβέρνηση. Διότι, έλεγαν από την Πινδάρου, μπορεί κυβέρνηση να είμαστε σήμερα εμείς, αλλά αύριο-μεθαύριο μπορεί να είναι κάποιοι άλλοι.

Με ΔΗΚΟ στην οικονομία, με ΑΚΕΛ στο Κυπριακό

ΟΛΑ δείχνουν, λοιπόν, ότι θα αναζητηθεί μια νέα ισορροπία, με το ΔΗΚΟ να είναι άτυπα συμπολίτευση στα θέματα Μνημονίου και οικονομίας, και να αντιπολιτεύεται στο Κυπριακό, και το ΑΚΕΛ να κάνει το ακριβώς αντίστροφο. Ανεξάρτητος παρατηρητής σημείωνε ότι έτσι, εκτός από τις «χιαστί διαπραγματεύσεις» με Άγκυρα και Αθήνα, ο Νίκος Αναστασιάδης κατάφερε να έχει και «χιαστί διακυβέρνηση». Με λίγα λόγια, θα προχωρήσει «με ΔΗΚΟ στην οικονομία και με ΑΚΕΛ στο Κυπριακό». Μένει να δούμε στην πράξη πόσο εύκολο και εφικτό είναι κάτι τέτοιο. Πάντως το ΑΚΕΛ, που ζει με το «φάντασμα του 1985», έσπευσε να κρατήσει αποστάσεις και στο Κυπριακό, σε επίπεδο ρηματικών διακηρύξεων.

Ανάλογη δήλωση έκανε προχθές ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος και την επαναλαμβάνουν συνεχώς. Διότι μπορεί στην Εζεκία Παπαϊωάννου να συνεχίζουν να έχουν «τύψεις» επειδή στήριξαν τον Τάσσο, αλλά γνωρίζουν ότι δεν είναι και τόσο απλό να «συμπορεύονται» με τον ΔΗΣΥ. Ήδη, σε όλες τις δημοσκοπήσεις που γίνονται, φαίνεται ότι το κόμμα όχι μόνο δεν άρχισε να ανακάμπτει, αλλά διατηρείται σε «ιστορικό χαμηλό». Γιατί σχεδόν καμία δημοσκόπηση δεν δείχνει στα «ακαθάριστα αποτελέσματα» ποσοστό για το ΑΚΕΛ πάνω από 15%. Δηλαδή δέκα μονάδες πίσω από τον Συναγερμό.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας φαίνεται ότι από τη μια θα αναζητεί στήριξη ή ανοχή από τον έναν, και από την άλλη από τον άλλον, στην πραγματικότητα για να προχωρήσει στο Κυπριακό γνωρίζει ότι... το κλειδί είναι στην Άγκυρα. Μένει να φανεί αν όσοι έδωσαν την «ώθηση» για να ξεκινήσει διαδικασία διαπραγματεύσεων, θα είναι διατεθειμένοι να συνεχίσουν να «σπρώχνουν» μια μάλλον απρόθυμη Τουρκία. Πάντως, όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις στα διεθνή δώματα και αντίθετα από διαβεβαιώσεις κάποιων ξένων πρέσβεων στη Λευκωσία ή και των… «γνωστών ζηλωτών που βρέθηκαν αίφνης πέριξ του Προέδρου Αναστασιάδη», επέμεναν ότι «ο δρόμος για τις διαπραγματεύσεις θα είναι μακρύς, γεμάτος αγκάθια, Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες… Και σίγουρα θα ξεπερνά το δωδεκάμηνο…».