Εκτός προγράμματος
Η εσωστρεφής παράσταση του Γιάννη Κότσιρα με τίτλο ‘2 ώρες εκτός προγράμματος’, είναι σύμφωνα με τον Θάνο Μικρούτσικο η ουσιαστικότερη και ειλικρινέστερη δική του παράσταση.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την παράσταση;
Υπάρχουν πολλά τραγούδια αγαπημένα, αλλά αδικημένα λόγω του ότι δεν είναι ταιριαστά σε ένα πρόγραμμα που απευθύνεται σε πολλούς. Είναι τέτοια η ιστορία τους και η αισθητική τους που δεν μπορούν να βρουν το χώρο τους εύκολα σε μια συναυλία ή σε ένα μαγαζί που έχει μαζικό πρόγραμμα. Κάπως έτσι φτιάχτηκε το ‘εκτός προγράμματος’, βασισμένο σε αυτά τα τραγούδια, χωρίς βέβαια να απουσιάζουν και πιο δημοφιλή τραγούδια ή κάποιες αναφορές στην ευρύτερη δισκογραφία.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα πρωτοπαρουσιάστηκε πέρσι. Ποιες ήταν οι αντιδράσεις; Τι θυμάστε πιο έντονα;
Η ιδέα γεννήθηκε και ως ανάγκη για μία μεμονωμένη παράσταση που δόθηκε στον Ιανό, στις 5 Οκτωβρίου, ημέρα των γενεθλίων μου. Ο λόγος που αποφασίσαμε από κοινού με τους συνεργάτες μου να το συνεχίσουμε ήταν οι απίστευτες κριτικές που δεχτήκαμε, με πιο σπουδαία αυτήν του Θάνου Μικρούτσικου ο οποίος μου είπε πως ήταν η ουσιαστικότερη και ειλικρινέστερη δική μου παράσταση που έχει δει.

Ποιοι άλλοι είναι μαζί σας στην παράσταση;
Στην παράσταση συμπρωταγωνιστούν τρεις πολύ σπουδαίοι μουσικοί.
Ο Άκης Κατσουπάκης, που παίζει πιάνο αλλά και βοήθησε στην προσαρμογή των τραγουδιών σε μια πιο ακουστική μορφή, ο Κώστας Μιχαλός, που αλλάζει φέτος τον κλασικό ρόλο της κιθάρας ως συνοδευτικού οργάνου και τη μετατρέπει σε πρωταγωνιστικό και ο παλαιότερος φίλος μου και σπουδαίος δεξιοτέχνης των νυκτών οργάνων, ο πολυπράγμων Βαγγέλης Μαχαίρας, που ξεκινώντας από τα πιο λαϊκά όργανα όπως το μπουζούκι, ο τζουράς και το λαούτο, καταλήγει σε πιο δυτικά έγχορδα όπως η κιθάρα και το μαντολίνο.

Στις μέρες μας, τι έχει περισσότερο ανάγκη να ακούσει το μουσικόφιλο κοινό; Ποια είναι τα vibes που παίρνετε;
Αισθάνομαι πως ο κόσμος που έχει ακόμη τη δυνατότητα να βγει, έχει την ανάγκη να δει και να ακούσει αλήθειες. Όχι χρυσοποίκιλτα περιτυλίγματα και στοίβες από γαρίφαλα. Το τραγούδι γυμνό και απεξαρτημένο από την εμπορευματοποίηση που υπέστη τα προηγούμενα χρόνια. Φεύγοντας από τους χώρους διασκέδασης, πλέον όλοι θέλουμε να πάρουμε κάτι μαζί μας και όχι να φεύγουμε εντελώς κενοί, όπως συμβαίνει στα λαϊκοπόπ σόου.

Λέμε ότι στις μέρες μας δεν βγαίνουν δίσκοι του βεληνεκούς των παλιών συνθετών και ερμηνευτών. Ένας δεύτερος ‘Δρόμος’, ένας δεύτερος ‘Μεγάλος Ερωτικός’, ένας δεύτερος ‘Σταυρός του Νότου’ κ.λπ. Συμφωνείτε ή μήπως υπάρχουν αυτές οι δουλειές και απλώς δεν τις έχουμε ανακαλύψει;
Δεν τίθενται θέματα σύγκρισης με αυτούς τους δίσκους. Μιλάμε για μία άλλη εποχή, για άλλες κοινωνικές συνθήκες και εν γένει για μία άλλη Ελλάδα. Θεωρώ πως και τα τελευταία χρόνια έχουν βγει πολύ σπουδαίοι δίσκοι αλλά με επίκεντρο το τραγούδι και όχι τη μελοποιημένη ποίηση ή έστω την ολοκληρωμένη ιδέα ενός έργου. Αυτό όμως δεν αναιρεί καθόλου τη σπουδαιότητα ορισμένων δίσκων. Όπως για παράδειγμα ο δίσκος του Μικρούτσικου με τον Μητροπάνο ‘Στου αιώνα την Παράγκα’ του 1996.

Ποιες θεωρείτε ως τις πιο αξιοπρόσεκτες περιπτώσεις τραγουδοποιών της νεότερης γενιάς;
Είναι πολλοί οι τραγουδοποιοί που παρακολουθώ και θαυμάζω. Ο Δημήτρης Υφαντής, ο Θέμης Καραμουρατίδης, η Ραλλία Χρηστίδου, η Μαρία Παπαγεωργίου, ο Ηλίας Βαμβακούσης, ο Σπύρος Γραμμένος και πολλά ακόμη νέα παιδιά. Πολλές, ετερόκλητες αλλά πολύ ενδιαφέρουσες περιπτώσεις και προτάσεις.

Κι αν είχατε την ευκαιρία να μαζέψετε 4-5 καλλιτέχνες για να κάνετε μαζί μια μεγάλη συναυλία, ποιοι θα ήταν αυτοί;
Ανάλογα με το σκοπό. Αν ο σκοπός ήταν η ευαισθητοποίηση, η ανάδειξη κάποιου προβλήματος για το οποίο απαιτείται μαζική συμμετοχή, θα ζητούσα από παλαιότερους συναδέλφους μου όπως ο Μαχαιρίτσας, ο Παπακωνσταντίνου, ο Θαλασσινός, ο Πασχαλίδης, ο Ιωαννίδης κ.λπ. Αν όμως ο σκοπός είναι μια καλλιτεχνική και καινούργια πρόταση, θα ζητούσα από νέα παιδιά όπως οι τραγουδοποιοί που ανέφερα παραπάνω ή τραγουδιστές όπως η Μποφίλιου, ο Χαρούλης, ο Μουζουράκης, ο Απόστολος Ρίζος κ.λπ.

Δισκογραφικά, ετοιμάζετε κάτι αυτό τον καιρό;
Το ‘Μουσικό Κουτί’ κυκλοφόρησε πριν από ένα χρόνο. Η αλήθεια είναι πως είναι ακόμη πολύ νωρίς για να κυκλοφορήσω κάτι καινούργιο. Όμως βρίσκομαι στη διαδικασία δοκιμής και δημιουργίας μιας ολοκαίνουργιας δισκογραφικής δουλειάς σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου και σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου. Δεν γνωρίζω πότε θα ολοκληρωθεί αλλά τα πρώτα δείγματα είναι εκπληκτικά.

Ποιους τρεις ελληνικούς δίσκους έχετε ζηλέψει;
Το ‘Παιχνίδια με το διάβολο’ του Νίκου Πορτοκάλογλου, το ‘Ως την άκρη τ' ουρανού σου’ της Χάρις Αλεξίου και από τους πολύ καινούργιους, το ‘Με όπλο την αγάπη’ της Ραλλίας Χρηστίδου. Είναι δίσκοι που τους ακούω πολύ συχνά και με γεμίζουν με υπέροχους ήχους και νοήματα.

Έχετε κάποιο μεγάλο απωθημένο σε ό,τι αφορά στη μουσική;
Δεν είμαι αχάριστος, ειλικρινά. Αυτά που έζησα είναι υπεραρκετά και όσα έρχονται συνεχώς ξεπερνούν ακόμη και τα πιο απίθανα όνειρα που έκανα όταν ξεκινούσα τη μουσική μου πορεία. Όμως, η μουσική δεν έχει τέλος. Δεν είναι περατή. Και να, εδώ που πίστευα πως έχω κάνει όσα ήθελα, ξαφνικά έρχεται ο μεγάλος Θάνος Μικρούτσικος και με επιλέγει για να τραγουδήσω τα καινούργια του τραγούδια. Όνειρα έχω πολλά!

Θέατρο Ριάλτο, Λεμεσός. Τετ 12 Μαρ, 20.30, €20 & €15. Πληρ. 77777745.
Red, παλιά Λευκωσία. Πεμ 13 Μαρ, 21.30. Πληρ. 22767711.


Motto
Φεύγοντας από τους χώρους διασκέδασης, πλέον όλοι θέλουμε να πάρουμε κάτι μαζί μας και όχι να φεύγουμε εντελώς κενοί, όπως συμβαίνει στα λαϊκοπόπ σόου.