Θα δώσουμε μία φιλική συμβουλή προς τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Να σταματήσει να προβαίνει σε δηλώσεις, διότι εκτίθεται. Δεν είναι του χαρακτήρα του Νίκου Χριστοδουλίδη να παραπλανεί και να διαστρεβλώνει γεγονότα και καταστάσεις. Είναι υποχρεωμένος να το πράττει, επειδή ακριβώς απεδέχθη να γίνει ο εκφραστής μίας πολιτικής ψευδαισθήσεων και παραπλανήσεων του λαού.

Ευρισκόμενος στη Νέα Υόρκη, έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος με τις θέσεις και τις διαπιστώσεις των ηγετών των ομογενειακών οργανώσεων. Οι οποίοι, έχοντας συχνότατες επαφές με τους Αμερικανούς αξιωματούχους και τριβή με την αμερικανική πραγματικότητα, έχουν καλύτερη αντίληψη της αμερικανικής πολιτικής, από την αγκυλωμένη αντίληψη της Λευκωσίας.

Προχθές έσπευσε να δηλώσει πως «βασιζόμαστε πάνω στους εταίρους και φίλους μας για να ασκήσουν πίεση προς την Τουρκία». Έλαβε όμως απάντηση από τον εκ των ηγετών της ομογένειας κ. Έντι Ζεμενίδη: «Ένας από τους λόγους που η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι αδιαφορούν για τη λύση, είναι γιατί, εδώ και αρκετό καιρό, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αντιμετωπίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως χώρα, αλλά ως κοινότητα».

Υπάρχει αψευδέστερη μαρτυρία περί τούτου; Πότε Κύπριος Πρόεδρος, μετά τον Μακάριο, προσεκλήθη ως αρχηγός κράτους στις Ηνωμένες Πολιτείες; Πότε εισήλθε στον Λευκό Οίκο, ως επίσημος συνομιλητής Αμερικανού Προέδρου; Πόση πίεση άσκησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση επί της Τουρκίας, όταν εισέβαλε στην κυπριακή ΑΟΖ; Απλώς πίεζαν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να επανέλθει στο τραπέζι των συνομιλιών.

Καταδίκασαν την πρόσκληση Ερντογάν προς τον Ακιντζί να παραστεί ως αρχηγός κράτους στη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης; Άσκησαν την πιο ήπια, έστω, επίκριση για την προκλητική ενέργεια του Γ.Γ. να συναντήσει τον κατοχικό ηγέτη; Απλώς τηλεφώνησαν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και απαίτησαν. «Γύρισε πίσω στις συνομιλίες». Και ο τελευταίος υπάκουσε.

Ποια κύρωση επέβαλαν στην Τουρκία για την άρνησή της να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας; Αντίθετα, της στρώνουν χαλί για να εισέλθει στην Ε.Ε. Ακούν τον Ερντογάν να τους καθυβρίζει νυχθημερόν και αντιδρούν ως να τους περιλούει με ροδόσταγμα.

Πού βρίσκεται, λοιπόν, αυτή η αόρατη πίεση των «φίλων» μας, την οποία μόνο ο κ. Χριστοδουλίδης βλέπει και εξυμνεί;
Βγαίνει ο κ. Χριστοδουλίδης από συναντήσεις του με επίκεντρο την οικονομική πτυχή της λύσης και δηλώνει ικανοποιημένος. Και οι ηγέτες των ομογενών τον αποστομώνουν.

Ιδού τι δήλωσε ο κ. Ζεμενίδης: «Η αμερικανική κυβέρνηση συνεχίζει να λέει πως πρόκειται να βρει τρόπο να συνεισφέρει στο κόστος της επανένωσης. Παρά τη ρητορική, δεν υπάρχει καμία ένδειξη για το ποσό που η κυβέρνηση θα συνεισφέρει. Αυτό είναι που κάνει τη συζήτηση για χρονοδιάγραμμα λύσης μέχρι τον Νοέμβριο του 2016 εντελώς εξωπραγματική. Πότε θα γνωρίζουμε το κόστος της επανένωσης; Πότε θα πούμε στον κυπριακό λαό ότι κάποιος θα βοηθήσει;».

Αυτό που δεν γνωρίζει ο κ. Ζεμενίδης, και το οποίο ο κ. Χριστοδουλίδης αποκρύβει, είναι ότι δεν θα υπάρξει γενναιόδωρη επιχορήγηση της λύσης, από κανένα. Θα υπάρξει μόνο νέο Μνημόνιο. Το δέχεται και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στην επιστολή που επέδωσε στον Μπαν Κι-Μουν, κατά τη συνάντησή τους στο Νταβός, ερωτά να πληροφορηθεί πώς θα αποπληρωθεί το δάνειο και ποιες εγγυήσεις θα πρέπει να δοθούν.

Αυτό το γνωρίζει ο κ. Χριστοδουλίδης. Νέο Μνημόνιο θα φορτωθούμε, συν το υπέρογκο κόστος συντήρησης ενός τρικέφαλου κράτους-τέρατος, από δύο χρεοκοπημένες κοινότητες, κοινώς ξιπετσισμένους κουρκουτάδες. Γιατί δεν έχουν το θάρρος να το πουν στον λαό;