Τι ήθελε και τι δεν ήθελε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όσον αφορά το πρόσωπο που θα εκλεγεί Πρόεδρος της Βουλής; Ήθελε πρόσωπο που να συμπλέει με τις θέσεις του στο Κυπριακό. Και δεν ήθελε τον Μαρίνο Σιζόπουλο, ο οποίος απορρίπτει τη διζωνική. Και τι επέτυχε τελικά, με τις παρεμβάσεις του; Να εκλεγεί αντιδιζωνικός Πρόεδρος! Διότι ο Δημήτρης Συλλούρης προηγήθηκε του Μαρίνου Σιζόπουλου στην απόρριψη της διζωνικής. Να υπενθυμίσουμε ότι ο τότε αρχηγός του ΕΥΡΩΚΟ είχε απαιτήσει, όπως διαγραφεί από το προεκλογικό πρόγραμμα ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ-ΕΥΡΩΚΟ η αναφορά σε λύση διζωνικής, ως όρος, προκειμένου να στηρίξει την υποψηφιότητα Αναστασιάδη στις προεδρικές εκλογές του 2013.

Δεύτερη παρά φύσιν ανακολουθία: Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, η ηγεσία και τα στελέχη του, έπνεαν μένεα κατά της Ελένης Θεοχάρους, επειδή αποχώρησε από το κόμμα και απέσπασε ψήφους από τον ΔΗΣΥ. Και στο τέλος τι πράττει; Ψηφίζει Πρόεδρο της Βουλής άλλον ένα «αποστάτη» του κόμματος, τον Συλλούρη, ο οποίος αποχώρησε από το κόμμα διαφωνών με την υποστήριξη του σχεδίου Ανάν από τον Νίκο Αναστασιάδη. Δημιούργησε με άλλους διαφωνούντες το ΕΥΡΩΚΟ, αποσπώντας ψήφους από τον ΔΗΣΥ. Αποδέχθηκε στις τελευταίες ευρωεκλογές να υποδειχθεί στο ψηφοδέλτιο του Δημοκρατικού Συναγερμού, δεν εξελέγη, και στη συνέχεια ίδρυσε νέο κόμμα με την Ελένη Θεοχάρους, το οποίο αντιπολιτεύθηκε την Κυβέρνηση.

Τρίτη παραδοξότητα: Ένα θνήσκον κόμμα, το οποίο διασώθηκε με τις προσωπικές ψήφους της Ελένης Θεοχάρους και δεν εξαφανίστηκε από τον πολιτικό χάρτη (ΕΥΡΩΚΟ), ξαφνικά αναλαμβάνει την προεδρία της Βουλής. Με μάγειρα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο οποίος, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ότι προηγείται κατά 100 χρόνια στο κομματικό παιγνίδι των άλλων κομματικών ηγετών. Το παίζει με εκπληκτική επιτηδειότητα, χωρίς κανένα φραγμό. Γνωρίζοντας την αρχομανία των Κυπρίων πολιτικών, χρησιμοποιεί τον διαμοιρασμό θέσεων, ως δέλεαρ προσηλυτισμού.

Μεταμορφώνει και μετεξελίσσει θέσεις του ανάλογα με τις εποχικές του ανάγκες και τα προσωπικά και κομματικά συμφέροντα. Πρόσφατα παρενέβη με ολόκληρο τον κυβερνητικό μηχανισμό στις βουλευτικές εκλογές, διασώζοντας τον Δημοκρατικό Συναγερμό από μεγαλύτερες απώλειες. Και στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Βουλής, μάντρισε την ηγεσία και τα στελέχη του κόμματος στο Προεδρικό και επέβαλε στον Αβέρωφ Νεοφύτου και σε διαφωνούντα, με τη στήριξη Συλλούρη, στελέχη, τη δική του επιλογή. Διασπώντας τον κεντρώο χώρο και δημιουργώντας μέσα στη Βουλή δορυφόρους, έτοιμους να συνταχθούν με τον ΔΗΣΥ στην ψήφιση επίμαχων νομοσχεδίων.

Τέταρτη εξωφρενικότητα: Υπάρχει ή δεν υπάρχει Αλληλεγγύη; Και είναι ποτέ δυνατόν σε ένα ακέφαλο, υπό κατάρρευση, στην ουσία, πολιτικό κόμμα, να του προσφέρεται η προεδρία του Νομοθετικού Σώματος; Η Ελένη Θεοχάρους, ως Πρόεδρος, θα βρίσκεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο Δημήτρης Συλλούρης δήλωσε ότι θα απέχει από τα κομματικά αξιώματα και τις κομματικές δραστηριότητες; Ποιος θα καθορίζει πολιτική και ποια; Η Ελένη Θεοχάρους με τις διαφωνίες της και την ξεκάθαρη αντιπολιτευτική στάση της στο Κυπριακό και στην οικονομία; Ή ο Δημήτρης Συλλούρης, τελών υπό την ομηρεία του Προεδρικού; Διότι δεν μπορεί. Κάτι πρέπει να δώσει και αυτός ως αντάλλαγμα στον Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος του πρόσφερε το δεύτερο ιεραρχικά αξίωμα του κράτους.

Γενικό συμπέρασμα: Θέατρο σκιών έλαβε χώρα, μέσα και έξω από τη Βουλή, στο θέμα της εκλογής Προέδρου. Και αν το Θέατρο σκιών ερμηνεύεται από τον οποιονδήποτε ως καραγκιοζιλίκι, είναι μέσα. Αλλά και αν ερμηνεύεται ότι το θέατρο παίχτηκε από «σκιές» του Προεδρικού, οι οποίες έφτιαξαν μία καλά στημένη παράσταση, κατά παράβαση κάθε πολιτικά ηθικής αρχής, και πάλιν είναι μέσα.

Μέσα από αυτό το πολιτικά μη ηθικό παιγνίδι, ασφαλώς δικαιωμένοι πρέπει να αισθάνονται όσοι πολίτες απέσχον από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Εμείς οι υπόλοιποι είμαστε χάνοι και κρετίνοι. Να το παραδεχθούμε και να το χωνέψουμε. Κυνηγούμε όνειρα για αλλαγές που ανάγονται στη σφαίρα των θαυμάτων. Αναζητούμε ελπίδα μέσα από τις ψευδαισθήσεις μας. Και ψάχνουμε για ηγέτες έντιμους, πολιτικά ηθικούς, προσηλωμένους σε αρχές, σε ένα πολιτικό σύστημα διαβρωμένο, διεφθαρμένο, παραδομένο στις αρχομανίες και στις μωροφιλοδοξίες του.

Περαστικά μας...