Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι, μετά από μια καλή συμφωνία που θα επιλύει το Κυπριακό, θα τελειώσει και ο Γολγοθάς του λαού μας. Θα ακολουθήσει η ανάσταση και η λύτρωση.
Αυτή η θεώρηση είναι μάλλον αφελής. Όλα θα εξαρτηθούν από την ποιότητα της λύσης. Από το αν θα είναι λύση ή διάλυση. Από το αν θα είναι η λύση βιώσιμη και λειτουργική. Καθοριστικός παράγοντας, κλειδί θα έλεγε κανείς, για όλα όσα συμβαίνουν πριν και για όλα όσα θα συμβούν μετά, είναι η Τουρκία.

Εάν, δηλαδή, θα αλλάξει ή όχι την επεκτατική της πολιτική. Ως εκ τούτου, θεωρώ εσφαλμένη τη δήλωση, που αποδίδεται στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ότι μετά τη λύση "η Κύπρος θα είναι ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε.". Ποιας Τουρκίας; Του εγκληματικού βασιλείου του Ερντογάν, που συνεχίζει τη γενοκτονία σε βάρος του κουρδικού λαού, που επιτίθεται συνεχώς σε γειτονικές χώρες, που χορηγεί χημικά όπλα στο ισλαμικό χαλιφάτο, που εξοπλίζει τον ΙΣΙΣ, που κρατά σε χερσαίο αποκλεισμό την Αρμενία, που επιτίθεται στην Ελλάδα τόσο στο Αιγαίο όσο και στη Θράκη, που έχει χιλιάδες πολίτες της φυλακισμένους χωρίς δίκη, που αφήνει ατιμώρητα τα εγκλήματα τιμής, που παραβιάζει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα των πολιτών της;

Όσο καλή και αν είναι η λύση του Κυπριακού, η Τουρκία δεν θα αλλάξει αυτόματα. Κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά θα αλλάξει. Και πώς θα μπορούμε να λέμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι υποστηρίζουμε τις αρχές και τις αξίες της Ε.Ε., όταν θα υποστηρίζουμε ενθέρμως ένα κράτος που θα τις καταστρατηγεί; Μήπως η χαώδης κατάσταση στην Τουρκία θα αποτελέσει πρωτογενές δίκαιο για να μην παραβιάζεται το κεκτημένο; Και ποια Κύπρος θα υποστηρίζει ενθέρμως την Τουρκία;

Η εκλιπούσα ή η εκ τερατογενέσεως προκύψασα στο πλαίσιο μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, την οποία η Τουρκία, την ώρα που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συναντιόταν στο Νταβός με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί (ο οποίος εντέχνως εμφανίζεται ως πρόεδρος της ΤΔΒΚ), αναζητώντας κονδύλια για τη λύση, διευκρίνιζε διά του Μόνιμου Αντιπροσώπου της στην Ε.Ε. Σελίμ Γιενέλ ότι λύση σημαίνει διάλυση. Ληξιαρχική πράξη θανάτου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και όταν η γράφουσα τού υπέδειξε ότι και μετά τη λύση θα υπάρχει η Κυπριακή Δημοκρατία, απάντησε: "Από τη λύση θα προκύψει μια νέα χώρα, ομόσπονδη. Δεν θα είναι η Κυπριακή Δημοκρατία".

Γιατί, λοιπόν, είναι εσφαλμένη η στάση του Προέδρου; Διότι, αφενός με τη συμφωνία, την οποία προωθεί, δεν θα επέλθει λύση, αλλά διάλυση και, αφετέρου, η τουρκική πολιτική δεν έχει παρουσιάσει δείγματα γραφής προς την κατεύθυνση της αλλαγής και του εκδημοκρατισμού. Η χώρα δεν έχει κάνει παρά ελάχιστα βήματα προς την κατεύθυνση της εναρμόνισης με τα επίπεδα δημοκρατίας που ισχύουν στην Ε.Ε. και το βαθύ κράτος δεν προτίθεται να το πράξει. Το εγκληματικό κράτος των γενοκτονιών του 20ού αιώνα συνεχίζει τη δράση του στον τομέα αυτό, όπου αναδεικνύεται πρωταθλητής, επιτελώντας, σύμφωνα με διπλωματικό ορισμό, "ήπια γενοκτονία".

Δεν έχουμε δικαίωμα να εθελοτυφλούμε ως ευρωπαϊκό κράτος για όλα όσα θα συνεχίσουν να συμβαίνουν στην Τουρκία, εκτός εάν το μόρφωμα που θα προκύψει από τη λύση θα ελέγχεται σε τέτοιο βαθμό από το εν Κύπρω εξάρτημα της Άγκυρας, που θα καθορίζει και την πολιτική μας έναντι της "Μητρός Πατρίδος". Και θα παραγνωρίζουμε την τραγικότητα του επιπέδου της δημοκρατίας στην Τουρκία. Δεν μπορεί σήμερα να κοπτόμεθα για τις αρχές και τις αξίες της Ε.Ε. και να τις ξεχάσουμε ευθύς αμέσως μετά τη λύση.

ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής