Η Γιάλτα ζει! Και όχι μόνο ζει αλλά και επιβεβαιώνεται κάθε στιγμή σε διάφορα μέρη του κόσμου. Π.χ. στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και τώρα στη ΝΑ Ευρώπη, με την εκρηκτική και πολύ επικίνδυνη κατάσταση στην Ουκρανία, που ενδέχεται να μετεξελιχθεί σε εμφύλιο πόλεμο. Τι τραγική ιστορική ειρωνεία… Οι τρεις νικητές του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρούζβελτ, ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τσόρτσιλ και ο ηγέτης της ΕΣΣΔ, Στάλιν, συναντήθηκαν από τις 4-11 Φεβρουαρίου 1945 στη Γιάλτα της Ουκρανίας για τη δεύτερη συνάντηση κορυφής.
Στόχος, να αποφασίσουν για τον μεταπολεμικό κόσμο. Λίγους μήνες προηγουμένως είχε προηγηθεί στις 9/10/1944, συνάντηση μεταξύ Τσόρτσιλ και Στάλιν σχετικά με τη διαίρεση της μεταπολεμικής νοτιοανατολικής Ευρώπης. Τότε συνήφθη, σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Τσόρτσιλ, η λεγόμενη Συμφωνία των ποσοστών ή της… χαρτοπετσέτας. Με βάση εκείνη τη συμφωνία, που η εγκυρότητά της αμφισβητείται, αφού απουσίαζαν οι Αμερικανοί, οι Εγγλέζοι και οι Σοβιετικοί, μοίρασαν την περιοχή σε σφαίρες επιρροής.
Η συμφωνία αφορούσε τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία, την Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία. Απουσίαζε η Ουκρανία, που η Μόσχα ανέκαθεν θεωρούσε ως προέκταση της επικράτειάς της. Αυτό επιβεβαιώνεται και σήμερα, μετά τις δραματικές εξελίξεις και τους νεκρούς που σημαδεύουν την πορεία μιας χώρας, που παλεύει να αποφασίσει πού θα στραφεί. Ο νυν Πρόεδρος της χώρας, Γιανούκοβιτς, στρέφεται προς τη Μόσχα, ιδιαίτερα μετά την απόφαση να μην προχωρήσουν οι συνομιλίες με την Ε.Ε. για ανάπτυξη εμπορικών και άλλων σχέσεων.
Η Ρωσία του Πούτιν αποφάσισε να δανείσει στην Ουκρανία γύρω στα 15 δισεκ. ευρώ για να στηρίξει την καταρρέουσα και ασθμαίνουσα οικονομία της. Σήμερα εκδηλώνονται δύο ισχυρές τάσεις στη χώρα: Οι Ρωσόφιλοι, που επιμένουν σε πρόσδεσή της στον ισχυρό Ρώσο γείτονα. Και οι φιλευρωπαϊστές, που στηρίζονται από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ και επιδιώκουν στενότερες σχέσεις με την Ευρώπη. Από τον περ. Νοέμβριο, που δεν υπογράφτηκε συμφωνία Ουκρανίας - Ε.Ε., ξεκίνησε η σύγκρουση των δύο τάσεων αλλά και η απαίτηση των φιλευρωπαϊστών για αποχώρηση του Γιανούκοβιτς και σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
Στην Ουκρανία συγκρούονται, δι’ αντιπροσώπων, οι ΗΠΑ - Ε.Ε. και η Ρωσία. Οι σφαίρες επιρροής ποτέ δεν καταργήθηκαν και τώρα αναδύονται με τον πιο επικίνδυνο και αιματηρό τρόπο. Η Μόσχα θεωρεί πως η Ουκρανία ανήκει σε δική της σφαίρα επιρροής όπως ακριβώς θεωρεί πρώην κομμουνιστικές χώρες στην περιοχή του Καυκάσου. Η «μεγάλη σκακιέρα», δηλ. οι σφαίρες επιρροής και οι συγκρούσεις των μεγάλων σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως αναλύεται και από τον Ζ. Μπρζεζίνσκι, κάνει την επανεμφάνισή της, αυτήν τη φορά στην Ουκρανία.
Πέρα από τη γνωστή πολιτική ρητορική και τις εκκλήσεις Ομπάμα, Μέρκελ, Ολάντ, Κάμερον και Μπαρόζο για επιστροφή στην ομαλότητα, ή τις αντιδράσεις της Μόσχας, που κατηγορεί τους Δυτικούς για παρέμβαση στη χώρα, υφέρπει το μέγα και διαχρονικά αγεφύρωτο ρήγμα στις σχέσεις Δύσης - Ανατολής (Ρωσίας).
Η ίδια υπόγεια αντιπαράθεση Δύσης - Ρωσίας υφέρπει και στην Αν. Μεσόγειο, ειδικά στη συριακή κρίση. Η ουκρανική κρίση, αν δεν τιθασευτεί γρήγορα, ενδέχεται να έχει σεισμικές επιπτώσεις στην Ευρώπη και κυρίως στις σχέσεις ΗΠΑ - Ε.Ε. και Ρωσίας. Από την παράταση ή και την έκβασή της δεν αποκλείεται να επηρεαστεί η ιστορία και οι σχέσεις ολόκληρης της περιοχής και της ίδιας της Γηραιάς Ηπείρου, αν ληφθούν υπόψη οι σχεδιασμοί της Μόσχας για αναβίωση της πάλαι ποτέ κραταιάς Ρωσίας, και των ΗΠΑ, με τη συνέργεια της Ε.Ε., να στηθούν ανάχωμα στις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες του Προέδρου Πούτιν.
