Μπορεί και πρέπει ο Πρόεδρος να προχωρήσει, με όσους συμφωνούν με την πολιτική του, στην επίλυση του Κυπριακού στους επόμενους μερικούς μήνες, ή στη χειρότερη περίπτωση στη διάρκεια της δικής του θητείας

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, στο εκβιαστικό δίλημμα που του έθεσε ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος, «είτε δεν δέχεσαι το κοινό ανακοινωθέν και συνεχίζουμε μαζί στην κυβέρνηση, είτε το δέχεσαι και αποχωρώ», ήταν ξεκάθαρος: «Κάμε ό,τι νομίζεις Νικόλα». Η ρωμαλέα, ανδροπρεπής και σαφής απάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας στον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ, με βρίσκει σύμφωνο. Θεωρώ ότι μπορεί και πρέπει ο Πρόεδρος να προχωρήσει, με όσους συμφωνούν με την πολιτική του, στην επίλυση του Κυπριακού στους επόμενους μερικούς μήνες, ή στη χειρότερη περίπτωση στη διάρκεια της δικής του θητείας.

Το πολύπλοκο και παρατραβηγμένο κυπριακό πρόβλημα, που η διάρκεια της ζωής του αγγίζει τρεις γενεές, πρέπει επιτέλους να βρει τη λύση του, που δεν είναι άλλη από τη συμφωνηθείσα διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, με μια ιθαγένεια και μια διεθνή εκπροσώπηση, που εξυπακούει παραχώρηση διοικητικών δικαιωμάτων στους Τουρκοκύπριους και την ταυτόχρονη παραχώρηση εκ μέρους τους αρκετών εδαφών και δικαιωμάτων σε πρόσφυγες για επιστροφή και αποκατάσταση αυτών που θα επιλέξουν να μην επιστρέψουν. Αυτό που ήδη γίνεται για πολλά τώρα χρόνια και, ναι, τολμώ να καταγράψω, από τους πολίτες, να γίνει από το κράτος. Ναι προχωρήσουμε επιτέλους σε λύση και σε αποκατάσταση των προσφύγων και των εκτοπισθέντων και των δύο πλευρών, είτε με επιστροφή είτε με αποζημίωση για τις χαμένες τους περιουσίες. Ναι, αυτό που φοβούμαστε να προφέρουμε, έστω και αν γίνεται από τους πολίτες, να προχωρήσουμε σε ανταλλαγή περιουσιών.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί και πρέπει να προχωρήσει σε συνεργασία με όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου και την Ελλάδα που υποστηρίζουν τη λύση, καθώς και όλων των εμπλεκόμενων δυνάμεων και φυσικά κάτω από την αιγίδα των Η.Ε. και της Ε.Ε., για να επιλύσει το Κυπριακό και να γραφτεί το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ταλαίπωρης μικρής και ανόητής μου πατρίδας. Διαφορετικά, άσχετα από το μερίδιο της ευθύνης που θα φέρει σε περίπτωση μη λύσης, θα γραφτεί το όνομά του με μαύρα γράμματα ως ο Πρόεδρος, κατά τη θητεία του οποίου νομιμοποιήθηκε και αναγνωρίστηκε η ήδη από το 1974 υπάρχουσα διχοτόμηση και σε μεταγενέστερο στάδιο η ολοκληρωτική τουρκοποίηση της πατρίδας μας. Για τη λύση του Κυπριακού, όπως και η λύση του κάθε προβλήματος σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, δεν χρειάζεται το 100% των κομμάτων ούτε το 100% των πολιτών.