Σιωπούν ενώπιον του εχθρού και φλυαρούν διαπληκτιζόμενοι ενώπιον του λαού. Δεν αντελήφθησαν, σαράντα χρόνια, ότι η αδέκαστη ιστορία εξαντλεί την ανοχή των ενόχων
Η υπαγόρευση του 2ου άρθρου της σύμβασης του ΟΗΕ για τη γενοκτονία (Δεκ. 1948), είναι σαφής: «Γενοκτονία υφίσταται όταν εκτελούνται πράξεις με σκοπό την καταστροφή, εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας». Και η κατά συρροήν γενοκτονία της Τουρκίας στην πατρίδα μας συνιστά διαρκή παραβίαση της σύμβασης. Παρατεταμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που διαπράττεται επί τεσσαρακονταετία όχι από τρομοκρατική συμμορία, αλλά από το τουρκικό κράτος. Στην προέκταση της σύμβασης επεξηγούνται ως γενοκτονία ο διωγμός του κόσμου, η λεηλασία των υπαρχόντων, η αρπαγή, η προσφυγιά, η ατομική και η μαζική κακοποίηση των ανθρώπων.
Γνώριζαν οι εκάστοτε πολιτικοί ηγεμόνες μας τη σύμβαση, τις πρόνοιες και τα γεγονότα. Οι πόνοι του ενός τρίτου του πληθυσμού μας κραύγαζαν. Οι συνοικισμοί, τα βάσανα, η μαύρη προσφυγιά, οι νεκροί, οι αγνοούμενοι, εξόφθαλμα τεκμήρια της καυτής αλήθειας του δράματος της γενοκτονίας του Κυπριακού Ελληνισμού. Όλος ο κόσμος άκουε τις φωνές του λαού μας, εκτός από την πολιτική ηγεμονία μας, που επί τέσσερις μαρτυρικές δεκαετίες κωφεύει. Δεν προσάπτει ως ώφειλε την κατηγορία της γενοκτονίας εναντίον της Τουρκίας, ενώ αντίθετα με την αποφυγή ακονίζει με τη σιωπή της το αιμοσταγές μαχαίρι στο οπλοστάσιο του γενοκτόνου κατακτητή.
Μάλιστα, θα ήταν δυνατό να υποστηριχθεί ότι εξέτρεψε την επιθυμία της αντίστασης σε παθητική αδράνεια, με τη διακοπή των συλλαλητηρίων διεκδικήσεων και των εξορμήσεων της νεολαίας και των γυναικών για την απελευθέρωση. Έπνιξαν ακόμα και τις ιστορικές διακηρύξεις ηθικής αντίστασης αιώνων, όπως εκείνη του βασιλιά Ζευξιδάμου το 469, ότι « οι υπερήφανοι Αθηναίοι δεν θα ταπεινωθούν γινόμενοι δούλοι των κτημάτων τους, ούτε θα τρομοκρατηθούν από τον πόλεμο σαν άπειροι». Οι ηγεμόνες μας δοκιμάστηκαν και αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. «Ούτοι διαπτυχθέντες ώφθησαν κενοί» (Σοφοκλέους «Αντιγόνη» 709).
Έχουν ευθύνες οι πολιτικοί μας και για την ατιμωρησία του εισβολέα και για την αδράνεια των προδομένων. Έβλεπαν την προσφυγιά να πένεται και να λιμοκτονεί και ανέχονταν «τους πρίγκιπες να καταβροχθίζουν δωροδοκίες και να βγάζουν φαύλες αποφάσεις», για να θυμηθούμε τον Ησίοδο. Δική τους η συνενοχή, αν όχι η επιδίωξη, να ατονήσουν τη δύναμη της μνήμης για τους χαμένους παραδείσους, που ο καθένας είχε ανάγκη να θυμάται κατά τον Archibald Mac Leish.
Ευθύνονται για την απογύμνωση της ψυχής από τα ιδεώδη που την κρατούσαν άπαρτο κάστρο στον ατέρμονα χρόνο. Έσυραν την παιδεία σε αναζητήσεις ακαρπίας. Σε αποπλανητικές παγίδες και απογοητευτικές ιδεολογικές συγχύσεις και υπαρξιακές αμφισβητήσεις, που αποστεώνουν τη θέληση, μετατρέποντας τον άνθρωπο σε έρμαιο της προπαγάνδας της ήττας και της μοιρολατρίας του αήθους συμβιβασμού. Και τώρα κατάντησαν ακόμα και πλουσίους να ξεπουλούν τις περιουσίες τους στον κατακτητή. Εμβολίασαν τη συνείδηση με την ανάγκη της μιζέριας για να πωλούνται πατρίδα κι ανθρωπιά για επιβίωση. Ποιων; Ελλήνων που πριν από μισό μόλις αιώνα ζούσαν με ψωμί κι ελιά και θαύμαζαν τα παιδιά τους που όρθια όδευαν στην αγχόνη για την τιμή και την αξία του ανθρώπου.
Μπορούσαν να θεσμοποιήσουν ταμεία ουσιαστικής αλληλεγγύης στους εκτοπισμένους. Να εξασφαλίζουν τις αξίες των κατεχόμενων περιουσιών με σύστημα δανειοδοτήσεων, όπως παλαιότερα είχαμε εισηγηθεί. Να εγκαθιδρύσουν δυνατότητες αποζημιώσεων για λεηλατούμενα εισοδήματα. Αποζημίωσαν συνεργάτες των Τούρκων λαθρεμπόρων μολυσμένων ζώων που έπρεπε να σφαγούν, αλλά ούτε σκέφτηκαν αποζημιώσεις προσφύγων που έχασαν τα πάντα. Ενέχονται και στη διάπραξη των αντιθέτων. Ανέχονται το ξεπούλημα της κατεχόμενης πατρίδας στην Τουρκία και την Τουρκία να οργανώνει την υπαγωγή των τουρκοκυπριακών περιουσιών στην κατοχή της. Και οι μεν συνωμότες πρόδωσαν την πατρίδα και κατηγορούνται δικαίως. Όσοι ενέχονται στην ανοχή, ποια κατηγορία θα επισύρουν;
Επέτρεπαν στους κλέφτες να οργιάζουν. Στους θεομπαίχτες να αλωνίζουν. Στους λιποτάκτες να επικρατούν. Στους κερδοσκόπους να εκμεταλλεύονται τη βιοτική ανάγκη. Στους απατεώνες να ληστεύουν τα δημόσια ταμεία. Στους φαύλους να στήνουν βασίλεια διαφθοράς. Και εγκατέλειψαν τα θύματα της γενοκτονίας στον εχθρό. Επέλεξαν την ύβριν παρακοιμώμενη της εξουσίας. Δεν έστησαν στο εδώλιο τον κατακτητή. Δεν ήγειραν κατηγορία για τη γενοκτονία. Δεν έφτυσαν κατάμουτρα τον εισβολέα ενώπιον της ανθρωπότητας. Σκύβουν το κεφάλι ενώ ο κατακτητής επελαύνει στις Βρυξέλλες, εξευτελίζει και λοιδορεί, και παριστάνουν τις σιωπηρές Αρσακειάδες. Εφάρμοσαν πολιτική υποταγής. Σιωπούν ενώπιον του εχθρού και φλυαρούν διαπληκτιζόμενοι ενώπιον του λαού. Δεν αντελήφθησαν, σαράντα χρόνια, ότι η αδέκαστη ιστορία εξαντλεί την ανοχή των ενόχων. Και ότι ο λαός δεν θα αναμένει επί πολύ ακόμη την απόταξη των αμαρτιών. Ότι ο ραγιάς στο τέλος ξυπνά…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ
