Ο Τσόρτσιλ είχε πει ότι η δημοκρατία θα ήταν το χειρότερο σύστημα, αν δεν υπήρχαν όλα τα άλλα

Στην αρχαία Αθήνα η άρχουσα τάξη είχε περάσει στα χέρια της όλο τον πλούτο. Μάλιστα, αν κάποιος χρωστούσε και δεν μπορούσε να πληρώσει το χρέος του, τότε τον έπαιρναν ως δούλο. Επειδή η κατάσταση άρχισε να γίνεται εκρηκτική και με τη λαϊκή τάξη να βρίσκεται σε αναβρασμό, μια εξέγερση με απρόβλεπτες συνέπειες ήταν πιθανή. Γι’ αυτό, κάλεσαν τότε τον Σόλωνα να εισηγηθεί ένα σύστημα που θα εκτόνωνε την κατάσταση. Πράγματι, ο Σόλωνας εισηγήθηκε ένα σύστημα που νομοθετήθηκε και εφαρμόστηκε. Το δημοκρατικό σύστημα. Αμέσως μετά ο Σόλωνας έφυγε μακριά από την Αθήνα, για να μη δέχεται πιέσεις για τροποποιήσεις. Κατά μία εκδοχή τον συνάντησε κάποιος στον Πειραιά την ώρα που έφευγε και τον ερώτησε πού πηγαίνει, και αυτός του απάντησε ότι φεύγει από την Αθήνα διότι κατασκεύασε ένα σύστημα διακυβέρνησης που δεν μπορεί να προβλέψει τις συνέπειές του. Έτσι γεννήθηκε η Δημοκρατία, την οποία εφάρμοσε ο Κλεισθένης και εμπέδωσε ο Περικλής.

Στους αιώνες που ακολούθησαν δεν είχε απήχηση το δημοκρατικό σύστημα της Αθήνας στους διάφορους λαούς αφού κυριαρχούσαν τα διάφορα είδη μοναρχίας, ολιγαρχίας, φεουδαρχίας. Όταν άρχισαν ν’ αμφισβητούνται και να καταρρέουν, με τη διεκδίκηση περισσοτέρων δικαιωμάτων και ελευθεριών από τον λαό, παρουσιάστηκε ως επιβεβλημένη ανάγκη η εισαγωγή και υιοθέτηση περισσοτέρων στοιχείων ενός δημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης με αποκορύφωμα το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, το οποίο πέρασε από διάφορους περιορισμούς, όπως ηλικιακούς ή των δύο φύλων. Μοναρχίες, με απόλυτη εξουσία του μονάρχη, μετετράπησαν σε βασιλευόμενη δημοκρατία, όπου ο βασιλιάς αποτελεί πλέον συμβολικό και διακοσμητικό στοιχείο. Ο Φαρούκ της Αιγύπτου όταν εκθρονίστηκε είχε πει ότι τελικά στον κόσμο θα μείνουν μόνο πέντε βασιλιάδες, οι τέσσερις της τράπουλας και αυτός της Αγγλίας.

Σήμερα στις ελεύθερες δημοκρατίες άρχισαν να επικρατούν άλλες συνθήκες, όπου η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας μετουσιώνεται σε πράξη, όσον το δυνατόν σε μεγαλύτερο βαθμό. Όμως σε βασικό παράγοντα που επηρεάζει και διαμορφώνει τη βούληση των πολιτών εξελίσσεται ο παράγοντας πλούτος, χρήμα, δηλαδή ιδιοτελή συμφέροντα, σε αγαστή συνεργασία με τα ΜΜΕ για μια επιτυχημένη προεκλογική ή διαφημιστική καμπάνια με ταυτόχρονη παραπλάνηση και εξαγορά συνειδήσεων.

Στις ΗΠΑ, η συνεισφορά κάποιου για την εκλογή του προέδρου ή του γερουσιαστή ή του βουλευτή, κρίνεται από το χρηματικό ποσό που θα συλλέξει ή συνεισφέρει για την προεκλογική του εκστρατεία. Στην Ιταλία είχαμε το φαινόμενο Μπερλουσκόνι που διέθετε και το χρήμα και τα ΜΜΕ.

Στην Ελλάδα, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος νυμφεύτηκε την Έλενα, μια πολύ πλούσια γυναίκα, ο γνωστός μας ευεργέτης και μεγαλοεπιχειρηματίας Μποδοσάκης τού είπε, εσύ ο νυμφίος του Έθνους νυμφεύτηκες μια κοινή θνητή για τα χρήματά της; Και ο Βενιζέλος τού απάντησε, αντί να έχω ανάγκη όλους εσάς, καλύτερα αυτό που έκαμα. Όταν το 1963 είχαν την τελευταία τους εκλογική αναμέτρηση ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Γεώργιος Παπανδρέου, τότε ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε εισφέρει τριακόσιες χιλιάδες δολάρια για τον προεκλογικό αγώνα του Παπανδρέου. Ο Καραμανλής, που ήταν ακόμη πρωθυπουργός, τον κάλεσε στο γραφείο του και διαμαρτυρήθηκε έντονα, οπότε ο Ωνάσης, όπως λέγεται, αντέδρασε απειλητικά. Τις εκλογές κέρδισε ο Παπανδρέου αλλά σε δύο χρόνια με χρήμα εξαγοράσθηκαν βουλευτές του και τον έριξαν από την κυβέρνηση.

Περί το 1980, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου διαφαινόταν καθαρά ότι θα κέρδιζε τις επικείμενες εκλογές, σε μια συνέντευξή του ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο, τι δυνατότητες θα έχει αφού και το 1963 τις είχαν κερδίσει και δεν μπόρεσαν να κυβερνήσουν, ο Ανδρέας Παπανδρέου τού ζήτησε να κλείσει το μικρόφωνο που μαγνητοφωνούσε τη συνέντευξη και του είπε, τότε πήραμε μόνο την κυβέρνηση, τώρα θα πάρουμε και την εξουσία. Γι’ αυτό ο Ανδρέας όταν κέρδισε τις εκλογές προσπάθησε να ελέγξει όλα τα κέντρα εξουσίας. Το μόνο κέντρο εξουσίας που ήταν δύσκολο να το ελέγξει ήταν το μεγάλο κεφάλαιο που ανήκε παραδοσιακά στη δεξιά. Γι’ αυτό προσπάθησε να δημιουργήσει νέα τζάκια, με αποτέλεσμα να έχουμε το φαινόμενο Κοσκωτά, που από υπάλληλος της τράπεζας έγινε ιδιοκτήτης της. Αυτά έχει η Δημοκρατία. Ο Τσόρτσιλ είχε πει ότι η δημοκρατία θα ήταν το χειρότερο σύστημα, αν δεν υπήρχαν όλα τα άλλα.

ΤΑΚΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Φυσικός-Νομικός & Πολιτικός Επιστήμων, υποψήφιος για την Κεντρική Επιτροπή ΔΗΚΟ (Λεμεσός)