Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και το σύνολο των κομματικών φορέων καλούνται να πάρουν γενναίες αποφάσεις με μοναδικό κριτήριο το δημόσιο συμφέρον, αναζητώντας έμπρακτα πόρους για αποτροπή των Ιδιωτικοποιήσεων

Η Κυβέρνηση, καλώς ή κακώς, προχωρεί ακάθεκτη στην υλοποίηση της δέσμευσης έναντι της Τρόικας για ιδιωτικοποίηση των τριών νευραλγικών οργανισμών κοινής ωφελείας - της Αρχής Τηλεπικοινωνιών, Αρχής Λιμένων και Αρχής Ηλεκτρισμού. Προφανώς, η απόφαση της Κυβέρνησης ήταν προμελετημένη ή τουλάχιστον βεβιασμένη. Η Κυβέρνηση, αν πράγματι ήθελε, μπορούσε να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια εξεύρεσης του 1,4 δις ευρώ από άλλες πηγές, ώστε οι τρεις μεγάλοι Οργανισμοί Κοινής Ωφελείας, ως εθνικός πλούτος, να παραμείνουν στο κράτος για να παρέχουν κοινωφελείς υπηρεσίες στο σύνολο των πολιτών, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα τις γεωστρατηγικές ανάγκες της ημικατεχόμενης χώρας, ιδιαίτερα στον ευαίσθητο τομέα της ασφάλειας.

Εδώ ακριβώς είναι που χρειάζεται ο πολιτικός και κοινωνικός πατριωτισμός. Αν πράγματι θέλουν να παραμείνουν οι οργανισμοί κοινής ωφέλειας στο κράτος, όπως ρητώς υποσχέθηκαν προεκλογικά στις συντεχνίες των εργαζομένων και κατ’ επέκταση στους ψηφοφόρους, μπορεί να εξασφαλίσουν τα ποσά που απαιτεί η Τρόικα από τα κλεφτρόνια των τραπεζών και από τους κατόχους τεράστιων περιουσιών τις οποίες απέκτησαν στο πλαίσιο της διαπλοκής τους με αμαρτωλούς τραπεζίτες, με αδιαφανή και μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Το ποσό αυτό υπερβαίνει κατά πολύ τα έξι δις ευρώ. Γράφοντας αυτά, θέλουμε να τονίσουμε ότι τρόποι για διάσωση των ημικρατικών οργανισμών, ως φορέων δημόσιου πλούτου και κοινωνικού αγαθού, υπάρχουν. Αυτό που δεν υπάρχει, όπως δείχνουν οι ακολουθούμενες πολιτικές, είναι η βούληση και η πρόθεση εκ μέρους των κυβερνώντων, οι οποίοι, δυστυχώς, παραμένουν υποτακτικά όργανα της τροϊκοκρατίας την οποία, για να είμαστε δίκαιοι, έφερε η διακυβέρνηση ΑΚΕΛ-Χριστόφια.

Από την πλευρά της, η αξιωματική αντιπολίτευση του ΑΚΕΛ, αντί να καταριέται τον επάρατο καπιταλισμό, τον οποίο για πέντε χρόνια υπηρέτησε με ζήλο έχοντας στην εμπροσθοφυλακή τους τρεις τραπεζίτες Υπουργούς Οικονομικών, καλείται να χειρισθεί το θέμα με σύνεση και υπευθυνότητα, και όχι με πολιτικούς αφορισμούς και καμουφλαρισμένες κινητοποιήσεις, αν πραγματικά δεν θέλει το ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών στα ιδιωτικά συμφέροντα. Η θετική στάση του ΑΚΕΛ στο θέμα της ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων, τότε ως συγκυβέρνηση, αλλά και η απροθυμία του να εναντιωθεί έμπρακτα, ως Κυβέρνηση, στην πρόνοια του Μνημονίου για τις ιδιωτικοποιήσεις, αφήνει να αιωρούνται πολλά ερωτήματα για τις πραγματικές του προθέσεις.

Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και το σύνολο των κομματικών φορέων καλούνται τούτη την κρίσιμη ώρα να πάρουν γενναίες αποφάσεις με μοναδικό κριτήριο το δημόσιο συμφέρον, αναζητώντας έμπρακτα πόρους για αποτροπή των Ιδιωτικοποιήσεων. Οι εξαθλιωμένοι πολίτες αλλά και οι εργαζόμενοι αναμένουν από τους πολιτικούς ταγούς να προχωρήσουν στον ριζικό εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου των ημικρατικών, οι οποίοι, ως δημόσιοι οργανισμοί κοινής ωφέλειας, να προσφέρουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες σε προσιτές τιμές, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα με τον καλύτερο τρόπο τα μείζονα κοινωνικά κι εθνικά συμφέροντα.

Με μοναδικά όπλα την αξιοκρατία, την πλήρη διαφάνεια και τη χρηστή διοίκηση, οι ημικρατικοί οργανισμοί μπορούν να προχωρήσουν προς το μέλλον ισχυροί, αποδοτικοί και εύρωστοι. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο στοίχημα, το οποίο πρέπει να κερδηθεί στην προσπάθεια απεμπλοκής, όσον πιο γρήγορα κι ανώδυνα γίνεται, από τον τροϊκανό ζυγό. Το ερώτημα που αιωρείται και καλείται τάχιστα να απαντηθεί, είναι αν υπάρχουν οι μάγκες πολιτικοί ή αν τους πάτησε το τρένο της διαπλοκής που εξακολουθεί να σφυρίζει ανενόχλητο, προς το παρόν τουλάχιστον, την ισοπεδωτική του διαδρομή, ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες της κόλασης για τους μη προνομιούχους συμπολίτες μας.