Η προεκλογική μετάλλαξη των Νίκου Αναστασιάδη και Αβέρωφ Νεοφύτου δεν αποσκοπεί σε τίποτε άλλο, παρά στη συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ

Η πρόσφατη μετάλλαξη των Νίκου Αναστασιάδη και Αβέρωφ Νεοφύτου είναι ηλίου φαεινότερη. Από φανατικοί υπέρμαχοι του δόγματος «ό,τι πει ο Ακιντζί», ξαφνικά άλλαξαν τροπάριο. Ο μεν πρώτος έθεσε όρο για τη σύγκληση νέας πενταμερούς διάσκεψης τη συζήτηση και κατάληξη στα θέματα ασφάλειας και εγγυήσεων πριν από τη συνέχιση της συζήτησης των εσωτερικών πτυχών του Κυπριακού. Ο δε δεύτερος παραδέχτηκε ότι η τακτική των τελευταίων δεκαετιών για συζήτηση και κατάληξη πρώτα στις εσωτερικές πτυχές ήταν λανθασμένη και πρέπει να αλλάξει.

Η διαφοροποίηση των 2 αμετανόητων Ανανιστών δεν είναι, βέβαια, τυχαία. Προέκυψε από την ανάγκη για παραπλάνηση και άγρα ψηφοφόρων ενόψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών. Επιβλήθηκε λόγω της οφθαλμοφανούς διαπίστωσης ότι η τρέχουσα διαδικασία συνομιλιών πνέει τα λοίσθια και συντηρείται στον αναπνευστήρα από τον αποτυχημένο μάγο, Έσπεν Μπαρθ Έιντε, καθώς και της παρατήρησης ότι η Τουρκία γίνεται όλο και πιο αδιάλλακτη και απαιτητική, παρόλες τις οδυνηρές υποχωρήσεις τους.

Η ευκολία με την οποία οι 2 πολιτικοί ταγοί μεταλλάχθηκαν είναι εντυπωσιακή. Αγνοώντας το τεράστιο κόστος που προκάλεσαν στον τόπο και στο μέγιστο εθνικό ζήτημα οι μέχρι σήμερα επιλογές τους, δεν ένιωσαν την ανάγκη ούτε να αναλάβουν πολιτική ευθύνη, ούτε να απολογηθούν αλλά και ούτε να αιτιολογήσουν τη μετάλλαξή τους.

Δεδομένου του ιστορικού του Νίκου Αναστασιάδη για αθέτηση υποσχέσεων, αναίρεση δεσμεύσεων, αψυχολόγητες παλινδρομήσεις και άτακτες υποχωρήσεις, γεννιέται το ερώτημα αν αυτή η μετάλλαξη είναι προσωρινή. Αν δεν ελλόχευε ο κίνδυνος αποτυχίας στην επερχόμενες προεδρικές εκλογές, μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν πολύ πιθανή. Δεδομένου όμως του ενδιαφέροντος του Νίκου Αναστασιάδη και των Αγγλο-αμερικανών για επανεκλογή του, θεωρώ ότι η πρόσφατη μετάλλαξη των 2 ισχυρών του ΔΗΣΥ όχι μόνο δεν θα ανατραπεί, αλλά θα ενταθεί.

Δεν είναι καθόλου παράξενο μετά από 10 σχεδόν χρόνια να ακούσουμε ξανά από στόματα κυβερνώντων τις λέξεις εισβολή, κατοχή και απελευθέρωση. Δεν θα προκαλέσει έκπληξη η, κατόπιν παρέλευσης 10 ετών, άσκηση από τους κυβερνώντες τού δικαιώματος αρνησικυρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περαιτέρω αναβάθμιση των τελωνειακών σχέσεων της Τουρκίας με την ΕΕ. Δεν θα ξαφνιάσει η ανάπτυξη επιθετικής ρητορικής κατά της Τουρκίας εντός και εκτός Κύπρου. Δεν θα εντυπωσιάσει η καταγγελία της Τουρκίας στα διεθνή σώματα για παραβίαση της κρατικής κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν θα ξενίσει ακόμη και η αλλαγή της θέσης περί κυπριακής ιδιοκτησίας των συνομιλιών.

Η προεκλογική μετάλλαξη των Νίκου Αναστασιάδη και Αβέρωφ Νεοφύτου δεν αποσκοπεί σε τίποτε άλλο, παρά στη συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ. Μεγάλη μερίδα αυτών, μεταξύ τους και η πλειοψηφία που καταψήφισε το Σχέδιο Ανάν το 2004, αντιτίθενται στις υποχωρήσεις που έκανε ο Νίκος Αναστασιάδης και στη ραγιάδικη πολιτική που ακολούθησε κατά την 5ετή διακυβέρνησή του. Μια άλλη, μικρότερη μερίδα, η οποία περιλαμβάνει την ηγεσία του κόμματος, επιθυμεί διακαώς λύση, έστω και με μεγάλη έκπτωση στις αρχές.

Οι Νίκος και Αβέρωφ γνωρίζουν ότι για την επανεκλογή του πρώτου χρειάζεται η συσπείρωση και των δύο μερίδων του κόμματος. Ως εκ τούτου, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και η ηγεσία του ΔΗΣΥ προβλέπεται τους επόμενους 8 μήνες να το παίζουν σε 2 ταμπλό, κρατώντας και τις 2 μερίδες ικανοποιημένες. Με τη στάση αυτή θα διαφοροποιούνται από το καθαρά ενδοτικό ΑΚΕΛ, που έχει επιλέξει να παρουσιάζεται αταλάντευτο στη θέση «συνομιλίες ή θάνατος», καθώς και από τον ενδιάμεσο χώρο που επιζητεί αλλαγή στρατηγικής και στοχοθεσίας.

ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ