Η ενότητα του λαού πρέπει να διαφυλαχθεί από όλους μας ως προϋπόθεση για το μέλλον μας και την επιβίωσή μας

Ο νέος Πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν τονίζει την ανάγκη της αναμορφώσεως όχι μόνο της χώρας του αλλά ολόκληρης της ΕΕ. Μέσα σ’ αυτή την προοπτική η Κύπρος έχει ένα θερμό σύμμαχο για να βλέπουν πλέον όλες οι χώρες της ΕΕ τα σύνορα της κάθε χώρας-μέλους ως δικά τους σύνορα και ενιαία τα γεωγραφικά σύνορα της ΕΕ.

Οι απειλές της Τουρκίας σε βάρος μας πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απειλή σ’ όλες τις χώρες της ΕΕ. Η προστασία και η ενίσχυση της οικονομίας των χωρών-μελών της ΕΕ εξασφαλίζεται εν πολλοίς με μια μορφή εγγύησης, που επιφέρει σταθερότητα και εμπιστοσύνη στις αγορές για μεγαλύτερες επενδύσεις, έτσι ώστε το φαινόμενο της ανεργίας να περιορίζεται στο ελάχιστο. Οι επενδύσεις όμως είναι δυνατές, όταν περιορίζεται η διαφθορά και υπάρχει εποπτικός έλεγχος, να μην κλέβουν τα χρήματα του κόσμου με κουρέματα και απατεωνιές στο χρηματιστήριο.

Το δεύτερο σημείο που θέλω να τονίσω είναι ότι οι υποψήφιοι για τη θέση του Προέδρου πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, να μη δίνουμε όπλα στους Τούρκους για την προπαγάνδα τους στη διεθνή κοινότητα, ότι φέρουμε ευθύνη εμείς για την υφιστάμενη απαράδεκτη κατάσταση των αποτελεσμάτων της βάρβαρης τουρκικής εισβολής του 1974, κατηγορώντας δημόσια ο ένας τον άλλον.

Δεν είναι πλέον πρόβλημα να αποδεχθούμε ότι η ομοφωνία για να πορευθούμε σε μια κοινή πορεία λύσης του εθνικού μας προβλήματος είναι στην πραγματικότητα μια επιδίωξη απραξίας. Όλοι οι υποψήφιοι έχουν καλές προθέσεις, ας μας παρουσιάσουν τις προτάσεις τους κι ο κυρίαρχος λαός να κάνει την επιλογή του, χωρίς φανατισμούς και δημόσιες αλληλοκατηγορίες, που τραυματίζουν επικίνδυνα την ενότητα του λαού μας.

Το τρίτο σημείο, που αξίζει να προβληματιστούμε, είναι να μην αγνοήσουμε τον υφιστάμενο ρεαλισμό για τη λύση που επιδιώκουμε, για να μη βρεθούμε σε απομόνωση όχι μόνο από τη πλειοψηφία του λαού μας, αλλά και από τη διεθνή κοινότητα (ΟΗΕ,ΕΕ) και φίλες χώρες που ευελπιστούμε στη δική τους στήριξη.

Το τέταρτο σημείο είναι η κρίση που δοκιμάζουν σήμερα όλα τα πολιτικά κόμματα, με αποτέλεσμα η αποχή να φθάνει σε υψηλά επίπεδα ή ακόμη να εκλέγεται στο ανώτατο αξίωμα της χώρας υποψήφιος που δεν εκπροσωπεί επίσημα κάποιο παραδοσιακό πολιτικό κόμμα, όπως έγινε στη Γαλλία. Ο κ. Μακρόν πέρασε πρώτος στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών με 24% (με δέκα εκατομμύρια ψήφους) και στην τελική αναμέτρηση πήρε διπλάσιες (20,753,797).

O πληθυσμός της Γαλλίας είναι περίπου εξήντα εφτά εκατομμύρια. Περισσότεροι από είκοσι δύο εκατομμύρια ψηφοφόροι δεν τον ψήφισαν (δέκα εκατομμύρια που πήρε η κ. Μαρίν Λεπέν και δώδεκα εκατομμύρια αποχές, άκυρα και λευκά) και φυσικά τα υπόλοιπα είκοσι τέσσερα εκατομμύρια που ακόμη δεν έχουν φτάσει στην ηλικία του ψηφοφόρου.

Για τις προεδρικές εκλογές στη Κύπρο πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας τα αποτελέσματα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών του προηγούμενου έτους. Η Κύπρος δεν είναι Γαλλία. Ο ΔΗΣΥ πήρε 30,69% (107,825 ψήφους), το ΑΚΕΛ 25,67% (90,204), τα τρία κόμματα του Κέντρου που κατεβάζουν κοινό υποψήφιο τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ κ. Νικόλα Παπαδόπουλο πήραν μαζί 26% (91.079) κι η Συμμαχία Πολιτών 6% (21.114 ψήφους) που ήδη ο Πρόεδρός τους κ. Γιώργος Λιλλήκας είναι υποψήφιος. Οι ψήφοι από την αποχή, οι άκυρες και οι λευκές ήταν όλες μαζί 191.000.

Οι πρώτες παρατηρήσεις που μπορούν να γίνουν είναι πολύ απλές. Στον δεύτερο γύρο είναι δύσκολο να μην περάσει ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ. Ο δεύτερος, με βάση τα ποσοστά των κομμάτων, φαίνεται ότι θα κριθεί μεταξύ των υποψηφίων των τριών κομμάτων που ήδη αποφάσισαν τη στήριξη του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου (και δίκαια γιατί το ΔΗΚΟ πήρε στις Βουλευτικές 14,49%- 50.123 ψήφους, η ΕΔΕΚ 6,18%-21.732 και η Αλληλεγγύη 5,2%-18.424) και του υποψηφίου που θα στηρίξει το ΑΚΕΛ. Αν το ΑΚΕΛ στηρίξει την υποψηφιότητα του κ. Γιώργου Λιλλήκα, αποκτά λογικά κάποιο πλεονέκτημα (είχαν μαζί 31,67%).

Φαίνεται ότι οι Οικολόγοι θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο με το 4,81% (16.909 ψήφοι). Τον μεγαλύτερο ρόλο όμως θα διαδραματίσουν αυτοί που θα αποφασίσουν να ψηφίσουν από τον μεγάλο αριθμό των 191.000 που δεν ψήφισαν κάποιο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του προηγούμενου έτους με την αποχή τους, το λευκό τους και το άκυρο. Πρέπει ακόμη να ληφθούν υπ' όψιν και οι ψήφοι του ΕΛΑΜ (13.041) και των κομμάτων που δεν μπήκαν στη Βουλή (10.000).

Εκτός από τον Πρόεδρό μας και τους Αρχηγούς Κομμάτων, πολλοί από τους Αποδήμους περιμένουμε πολλά και από άλλες πολιτικές μορφές της Κύπρου, οι οποίοι με το πολιτικό τους ήθος στις θέσεις από τις οποίες υπηρέτησαν στο παρελθόν αποτελούν εγγύηση για το μέλλον της Κύπρου. Όπως για παράδειγμα τους δύο προηγούμενους Προέδρους της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Γιαννάκη Ομήρου και κ. Μάριο Καρογιάν, και την π. Υπουργό Εξωτερικών Δρα Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή.

Στη Γαλλία πήγαινε για σίγουρος Πρόεδρος ο κ. Φιγιόν και για τον ρόλο της συζύγου του κ. Πηνελόπης στο γραφείο του, πριν από είκοσι χρόνια, ήρθαν τα πάνω-κάτω και κέρδισε τις εκλογές αυτός που δεν περίμεναν πολλοί και μάλιστα όχι από τα παραδοσιακά κόμματα της χώρας, που μονοπωλούσανε για πολλά χρόνια τη θέση της Προεδρίας. Το παλιό ρητό του λαού μας, ότι, «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός γελάει», ισχύει και στην Κύπρο.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα για τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο είναι ότι θα είναι απρόβλεπτες. Απλώς να θυμόμαστε ότι, όπως τόνισε κάποτε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, «οι υπερπατριώτες είναι τα πιο επικίνδυνα τέκνα κάθε Πατρίδας», κι αναφερόταν σ’ εκείνους τους παράφρονες των Αθηνών της Δικτατορίας και στους συνεργάτες τους στην Κύπρο, που οργάνωσαν το προδοτικό πραξικόπημα που άνοιξε τις πόρτες του Αττίλα. Η ενότητα του λαού πρέπει να διαφυλαχθεί από όλους μας ως προϋπόθεση για το μέλλον μας και την επιβίωσή μας.

ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΥΚΚΩΤΗΣ
Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε