Τις τελευταίες δεκαετίες ζούμε πολιτικές μεταλλάξεις, αποστασιοποιήσεις, ηθική απαξίωση των πολιτικών θεσμών που, κατά γενικήν ομολογίαν, επεκτείνεται σε όλες τις δημοκρατίες τα τελευταία χρόνια. Αιτία αυτών των αλλαγών είναι:

1. Η κρίση στην πολιτική, η εξωτερική απομόνωση, οι εθνικές απειλές, η οικονομική κατάρρευση, η απαξίωση της ηθικής κατά τον Malraux, η σύγχρονη πολιτική δοκιμασία της πολιτικής και δημοκρατίας, οι δογματικές προκαταλήψεις, τα ύποπτα οικονομικά συμφέροντα, καθώς επίσης η πολιτική απάθεια και πολιτική αντιπάθεια.

2. Η μη συμμετοχή του πολίτη στον δημόσιο βίο και η βαθμιαία συγκεντροποίηση της εξουσίας και απομάκρυνσή του από την κοινοποίηση μαζί με την ανακατανομή της κομματικής εξουσίας και με την αγριότητα της διαφθοράς, της φτώχιας, της λιτότητας, της ανεργίας, οδήγησαν τον πολίτη στο άδειασμα και στην ερήμωση του εσωτερικού του κόσμου, ένεκα των συνεχών τραγωδιών, κατά τον Καρλ Μαρξ, που δεν είναι φάρσες.

3. Εάν οι πολιτικοί σχηματισμοί επιθυμούν να αποκατασταθεί η πολιτική αξιοπιστία, πρέπει έμπρακτα να υπάρξει θαρραλέα επικοινωνία με τον λαό, ούτως ώστε να του επιτρέψει να αποκτήσει ξανά την εμπιστοσύνη της πολιτικής ηγεσίας που τόσο του λείπει και να οδηγηθεί στα έργα ανασυγκρότησης του τόπου που τόσο πολύ στερείται, ένεκα έλλειψης προτάσεων, ειλικρίνειας και πάθους.

4. Η απουσία υπεύθυνου πολιτικού λόγου, η στροφή προς τη δημαγωγία και τον λαϊκισμό έφεραν το σημερινό βάθος και βάρος που θα βαραίνει για πολλά χρόνια τον λαό και τη νέα γενιά.

5. Χρειαζόμαστε μια μετεξέλιξη σε άμιλλα, σε γνώσεις, συγκριτική αντιπαράθεση και καθημερινή επαγρύπνηση, ανησυχία και αγωνία ούτως ώστε να γίνου καρποί της ελευθερίας και ευημερίας.

6. Να κατορθώσουμε να διαμορφώσουμε μια υγιή πολιτική συμπεριφορά μαζί με ένα ενοποιητικό κριτήριο ιδανικού, που θα αντιμετωπίζει τα συλλογικά προβλήματα του νησιού και που θα οδηγεί στην ενοποίηση της χώρας, την απαλλαγή από την κατοχή και την πολυδιάστατη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη που αμφότερες να υπηρετούν το σύνολο του κυπριακού λαού.

7. Όλοι μαζί να επανανθρωπίσουμε τον άνθρωπο και να εκσυγχρονίσουμε την πολιτική συμπεριφορά μακριά από την εγωκεντρική και μονοπωλιακή άσκηση της εξουσίας. Το μερίδιο εξουσίας ανήκει σε όλους: εξουσιαστές, αντιπολιτευόμενους, συνδικαλιστές, πνευματικούς φορείς, υπερκρατικούς οργανισμούς κ.λπ.

8. Η ηθική επανάσταση στον δημόσιο βίο θα χειραφετήσει τον άνθρωπο και θα τον βοηθήσει να απαλλαγεί από την οιανδήποτε κοινωνική διάσπαση που καλλιεργούν οι δημαγωγοί και λαϊκιστές.

9. Θα πρέπει να ξεφύγουμε από τις πνευματικές αγκυλώσεις και τις συμπυκνώσεις σε δόγματα και να οδηγήσουμε τον λαό στην ηθική πολιτική και στη δημοκρατική επιβίωση και συνείδηση για να έχουμε δημόσια ζωή.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ