Σε συνέντευξη του στην αγγλόφωνη «Cyprus Mail», ο λόρδος Ντέιβιντ Χάνεϊ, δήλωσε ευθαρσώς ότι: «Το Σχέδιο Ανάν υπήρξε πολύ (ή απερίσκεπτα) γενναιόδωρο προς την τουρκοκυπριακή πλευρά». Ένα σχέδιο, που δίχασε τους Ε/κ όσο κανένα. Είχαμε από τη δεκαετία του '70, τότε που βλακωδώς και ανοήτως διαχωριστήκαμε σε Μακαριακούς-Γριβικούς, να βιώσουμε τέτοιο διχασμό. Που άγγιζε τα όρια του εμφυλίου...
Και έρχονται τώρα πολλοί εκ των συμπατριωτών μας να πανηγυρίσουν και να υπερηφανευτούν, ότι δικαιώθηκαν, διότι υπήρξαν διαπρύσιοι υποστηρικτές του ΟΧΙ... που έσωσε τον τόπο.

Όμως, σήμερα, ποιος είναι ο ανώτατος άρχων του Κράτους μας; Ποιος είναι ο υπουργός των Εξωτερικών; Είναι δύο πολιτικοί άνδρες, που είχαν το θάρρος να ταχθούν υπέρ του «καταραμένου» αυτού κατασκευάσματος που καθιστούσε την Κύπρο προτεκτοράτο της Τουρκίας. Που θα καθιστούσε τους Τούρκους άρχοντες στον βορρά και συν-ιδιοκτήτες στον νότο.

Από πόσους ψηφίστηκε ο σημερινός Πρόεδρος; Από ένα 58%. Πώς από το 24% των λεγόμενων Ναινέκων, φτάσαμε στο 58%; Θα μου πείτε: Συμφώνησε να εγκαταλείψει τη συμπάθειά του προς το επάρατο Σχέδιο.

Ωραία.
Όμως, πολλοί εξακολουθούν (μεταξύ αυτών, και ο γράφων) ακόμη να διερωτώνται:

Άλλαξε με στροφή 180 μοιρών ο κ. Νίκος Αναστασιάδης, από τότε που υποστήριζε το Σχ. Ανάν; Τι πιστεύει κατά βάθος, τελοσπάντων, αυτός ο άνθρωπος; Που προχθές αποχώρησε από το τραπέζι, αφήνοντας τον Έρογλου στα κρύα του λουτρού; Δεν λέγω ότι κακώς έπραξε. Έπρεπε κάτι να κάνει, για να αντιδράσει στις προκλητικές συμπεριφορές των Τούρκων στην Ανατ. Μεσόγειο. Εντάξει.

Έχει όμως, ένα εναλλακτικό σχέδιο Β; Μήπως εξυπηρετούνται περισσότερο τα τουρκικά σχέδια, με αυτή τη διακοπή των συνομιλιών; Μήπως ο χρόνος που παρέρχεται ανεκμετάλλευτος, παγιώνει τα διχοτομικά σχέδια της απέναντι πλευράς; Διότι πολλοί αναλυτές -και συμμερίζομαι αυτή τη θέση-, πιστεύουν απόλυτα ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν έχει καταστρώσει, όπως παιδαριωδώς πιστεύουμε, σχέδια Α και Β. Έχει ένα και μοναδικό σχέδιο. Από το 1956, που γνωρίζουμε τις θέσεις του Νιχάτ Ερίμ...

Την κατάκτηση ολόκληρης της νήσου, και την επέκταση της τουρκικής, νεο-οθωμανικής κυριαρχίας επ' αυτής, όπως ήταν το 1571. Αλλά δυστυχώς σήμερα δεν νομίζω να διαθέτουμε πολλούς με τον ηρωισμό ενός Μαρκαντόνιου Βραγαδίνου...

Θα τους επιτρέψουμε, λοιπόν, να επανακτήσουν την Κύπρο μας; Ερωτώ.
Όλοι νομίζω οι Ε/, διερωτώμεθα για όλους. Πολιτικούς αλλά και πολίτες συμπατριώτες μας. Για τον γείτονά μας, τον φίλο, τον συγγενή μας: Αυτός επιθυμεί λύση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος; Και είναι πολύ φυσικό. Αλλά, και αν καλόπιστα δεχθούμε ότι δεν υπάρχει Κύπριος που να μην θέλει λύση, αν ερωτήσεις δειγματοληπτικά, π.χ. 100 Κυπρίους: «Πώς ερμηνεύεις την έννοια της διευθέτησης του εθνικού μας προβλήματος;», είμαι βέβαιος πως θα εισπράξεις 100 διαφορετικές απαντήσεις...

Και είναι εδώ που ήθελα να καταλήξω: Πριν επανέλθει στο τραπέζι ο κ. Αναστασιάδης, να έχει μια όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη θέση ως προς το τι επιδιώκουμε ως ε/κ πλευρά. Τι εννοούμε λέγοντας Διζωνική/Δικοινοτική Ομοσπονδία. Και όταν ξεκαθαρίσουμε όλοι, λαός και πολιτική ηγεσία, τι επακριβώς θέλουμε, να επανέλθουμε με σοβαρότητα στο διαπραγματευτικό πλαίσιο με τον Έρογλου και να διεκδικήσουμε με ομοφωνία και σύμπνοια, αυτό που ήδη καθορίσαμε ως δίκαιη, βιώσιμη, λειτουργική κ.λπ., λύση. Είμαστε ικανοί;

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής, πρώην εκπαιδευτικός Αγγλικών