Δυστυχώς, η χώρα, ο λαός και η κοινωνία πληρώνουν το διαχρονικό και συσσωρευμένο κόστος του λαϊκισμού, της ανευθυνότητας και της από ιδρύσεως της Δημοκρατίας ατιμωρησίας

1. Μια χώρα και ένας λαός, ούτε καταστρέφονται ούτε σώζονται από τη μία μέρα στην άλλη και κανένα κράτος και καμία οικονομία δεν φτάνουν στην κατάρρευση και τη χρεοκοπία μέσα σε λίγες μέρες. Μέσα σε λίγες μέρες, αυτό που συμβαίνει δεν είναι η καταστροφή, αλλά η διαπίστωση και η συνειδητοποίηση των ολέθριων και τραγικών συνεπειών της.

2. Κάθε καταστροφής μιας χώρας, κάθε κατάρρευσης ή χρεοκοπίας μίας οικονομίας, προηγείται μία παρατεταμένη και γενικευμένη παρακμή, πρώτα ηθική και μετά πολιτική.

3. Οι τρεις μεγαλύτερες παθογένειες, που ο συνδυασμός τους και η αδιατάρακτη μέχρι πρότινος συνέχισή τους, επέτρεψαν σε κάποιους και στα παράσιτά τους, να μας σύρουν και να μας πετάξουν στον γκρεμό, μέσα στον οποίο ακόμα κατρακυλούμε, ήταν η απουσία δημόσιου και αποτελεσματικού ελέγχου, ο λαϊκισμός και η ανευθυνότητα κομμάτων και πολιτικών και η ατιμωρησία και το ακαταδίωκτο. Η διαρκής και σχεδόν θεσμοθετημένη ατιμωρησία της διαπλοκής, της αδιαφάνειας, της διαφθοράς, της κατάχρησης εξουσιών, αλλά και της πλημμελούς άσκησης καθηκόντων, γηγενούς ή πληρωμένης, διαφόρων θεσμών, συμβουλίων και εποπτικών Αρχών.

4. Καταστραφήκαμε, διότι επιτρέψαμε τη δημιουργία και το γιγάντεμα νησίδων παρανομίας, βασιλείων διαφθοράς και πηγές και διαδρομές, υπόγειες και σκοτεινές, προσωπικού πλουτισμού, αθέμιτου και παράνομου.

5. Καταστραφήκαμε, διότι επί μακρόν πολλοί που έτυχαν της εμπιστοσύνης του λαού και της πολιτείας και τιμήθηκαν με θέσεις και αξιώματα μεγάλης ευθύνης, έθεταν και ακόμα θέτουν υπεράνω και εις βάρος της χώρας, υπεράνω και εις βάρος του γενικότερου καλού του λαού, το δικό τους και του κόμματός τους.

6. Καταστραφήκαμε, διότι η επί μακρόν επικράτηση του λαϊκισμού, ανάμεσα στα κόμματα, μαζί με την ανευθυνότητα, την ασυδοσία, την παρανομία και την ατιμωρησία, που γεννά και εκτρέφει σε σημαντικούς οργανισμούς και θεσμούς, είχε ως συνέπεια για τη χώρα να ικανοποιεί την απληστία του λαού, τη ματαιοδοξία και τη χρηματολαγνία του, να θωπεύει τα ελαττώματα και να ενισχύει τα κατώτερα ένστικτά του, πλήττοντας ταυτοχρόνως τις αρετές, τις αξίες και τους άξιούς του, υπονομεύοντας την ασφάλεια, την ελευθερία και τη δημοκρατία του, ναρκοθετώντας την οικονομία του και προπάντων πλήττοντας τον πατριωτισμό του και το αίσθημα ευθύνης του, απέναντι στο μέλλον της χώρας, αλλά και στο μέλλον των παιδιών του.

7. Καταστραφήκαμε, διότι το πολιτικό σύστημα έπασχε και ακόμα πάσχει, από έναν γενικό και σύγχρονο βαθύτατο μιθριδατισμό. Πάσχει από τον βαθμιαίο εθισμό σε ολοένα ισχυρότερες δόσεις ατομικισμού, λαϊκισμού, ανευθυνότητας, και ανοχής στην απάτη, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και, προ πάντων, πάσχει από ολοένα ισχυρότερες δόσεις ατιμωρησίας.

8. Καταστραφήκαμε, διότι το πολιτικό σύστημα κατά κανόνα ικανοποιούσε σχεδόν όλα τα αιτήματα που είχαν οικονομικό κόστος, χωρίς την ίδια ώρα να κοιτάζει, ως όφειλε, και να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τα δεδομένα της χώρας, τις δυνατότητες του κράτους και προπάντων χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες και τις αντοχές του λαού.

9. Καταστραφήκαμε, διότι το πολιτικό σύστημα, που φέρει την πρώτη ευθύνη, για το πώς και το πού πάει αυτή η χώρα, διαφεντεύεται αφενός από τον φόβο του διαβόητου και περιβόητου πρόσκαιρου πολιτικού κόστους και την παντί τρόπω αποφυγή του και αφετέρου από την ελπίδα του πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους και την παντί τρόπω επιδίωξή του.

10. Καταστραφήκαμε, διότι ο λαϊκισμός, αφού πρώτα με εύηχα συνθήματα νάρκωνε με γλυκασμό σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, μετά τη φόρτωνε με βάρη υπέρτερα των αντοχών της, ύστερα στοχοποιούσε και εξουδετέρωνε κάθε εστία πολιτικής αντίστασης και κάθε φορέα ρεαλισμού, διόγκωνε τα προβλήματα και τις ανάγκες της, στη συνέχεια την αφαίμασσε και στο τέλος κατασπάραξε τις σάρκες της.

11. Καταστραφήκαμε, διότι ο λαός μας βαυκαλισμένος και ναρκωμένος, φορτώθηκε, εξελικτικά, τεράστια βάρη στην καμπούρα του, που τον έφεραν στα όρια της ισορροπίας, των αντοχών και των δυνατοτήτων του, που με τα εγκληματικά σφάλματα και τα νέα επαχθή βάρη της διακυβέρνησης του ΑΚΕΛ κυριολεκτικά κατέρρευσε, γονάτισε και σήμερα μέσα σε συνθήκες καταστροφής, καθημερινά ταπεινώνεται, υποθηκεύεται και δυστυχεί.

12. Δυστυχώς, η χώρα, ο λαός και η κοινωνία πληρώνουν το διαχρονικό και συσσωρευμένο κόστος του λαϊκισμού, της ανευθυνότητας και της από ιδρύσεως της Δημοκρατίας ατιμωρησίας, αλλά δυστυχέστατα οι πολίτες εξακολουθούν ακόμα, ναρκωμένοι από ισχυρότερες δόσεις λαϊκισμού, ν’ ανέχονται και εν πολλοίς να επιβραβεύουν τους δημαγωγούς και να τους επιτρέπουν να συνεχίζουν την πολιτική αγυρτεία και την πολιτική αλητεία τους!

ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ
Βουλευτής ΔΗΣΥ