Η σωτηρία του τόπου δεν παίζεται στα χαρτιά, αλλά κερδίζεται με την έντιμη άσκηση των σωστών πολιτικών και στρατηγικών, που δεν αφορούν στην άσκηση αντιπολίτευσης, για παράδειγμα, για χάρη της αντιπολίτευσης
Κάποιοι, δυστυχώς, αγρόν ηγόρασαν κατά την αρχαία ελληνική ρήση... Για δεύτερη φορά ή, για κάποιους εξ αυτών, για πολλοστή. Η οικονομία του Τόπου άγεται και φέρεται άνευ αποχρώντος λόγου από τους συνήθεις ύποπτους. Και ο λαός παραμένει στο έρμαιο κομματικών ορέξεων, που θα αυξηθούν όταν οι εκλελεγμένοι ξαναβγούν προς άγραν ψήφων. Βγαλμένη από ταινία φαίνεται η αξιοπιστία των λίγων. Από ταινία τρόμου, με μανιακούς δολοφόνους συνειδήσεων, που αντί, στο μεγαλείο της παράνοιας, να είναι επιρρεπείς στο συνηθισμένο έγκλημα, επιλέγουν τις πιο μαζοχιστικές πράξεις. Ο Τόπος χρειάζεται συνετή άσκηση του κοινοβουλευτικού έργου, ούτως ώστε ο ναός της Δημοκρατίας να μην καταντήσει στοιχειωμένο κάστρο, στις επάλξεις του οποίου διαδραματίζεται το κυπριακό δράμα.
Η συνοχή κάποιων άντεξε για λίγο και προβλημάτισε στο μέγιστο. Η ελπίδα παραμένει ότι στις δύσκολες στιγμές τα προσωπικά ή κομματικά συμφέροντα ή οι παρωχημένες ιδεολογικές προκαταλήψεις θα υπερκεραστούν από την αντίληψη του εθνικού συμφέροντος, γιατί αυτό προέχει και πρέπει να προέχει τέτοιες στιγμές τουλάχιστον. Ο τόπος μας έχει ανάγκη από την πλήρη αντίληψη των δεδομένων που έχουμε μπροστά μας, υπό τις κακές περιστάσεις στις οποίες κάποιοι μας έχουν οδηγήσει. Η Κύπρος μας πρέπει να αντέξει τις δυσκολίες και ν' αντεπεξέλθει στα προβλήματα που αντιμετωπίζει με γνώμονα το κοινό εθνικό καλό. Η σωτηρία του τόπου δεν παίζεται στα χαρτιά αλλά κερδίζεται με την έντιμη άσκηση των σωστών πολιτικών και στρατηγικών, που δεν αφορούν στην άσκηση αντιπολίτευσης, για παράδειγμα, για χάρη της αντιπολίτευσης (άλλως πως, θα μπορούσε να πει κανείς, της ύπαρξης ορισμένων) αλλά στην εθνική ενότητα και στη διασφάλιση τούτης.
Οι προοπτικές είναι πολλές και οφείλουμε να ελπίζουμε. Οφείλουμε να πιστεύουμε ότι τα λάθη του παρελθόντος δεν θα επαναληφθούν και να διασφαλίζουμε το ότι δεν θα επαναληφθούν. Οφείλουμε να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας, στις δυνάμεις της νέας γενιάς, το μέλλον της οποίας κρίνεται, κατά το μάλλον ή ήττον, σήμερα. Ο τόπος μας έχει το ανθρώπινο δυναμικό για να αντιμετωπίσει ορθολογιστικά και στον μέγιστο ικανοποιητικό βαθμό τις προκλήσεις του παρόντος και τις προοπτικές του μέλλοντος. Κατά τον Σόλωνα, μάλιστα, άριστα διοικείται η πόλη, στην οποία ενάρετοι άνθρωποι τιμώνται, και αντίθετα οι κακοί παραμερίζονται.
Χρειάζονται και απαιτούνται, λοιπόν, καθαρές λύσεις. Αυτή είναι η αναγκαιότητα κατά τον Ευριπίδη. Ο λαϊκισμός μπορεί να «βόλευε» ορισμένους στο παρελθόν, αλλά σήμερα αποτελεί αυτούσιος την ιδανική αυτοχειρία. Το μέλλον του Τόπου δεν πρέπει να εξαρτάται από τους λίγους ιδεαλιστές των δικών τους ιδεολογιών, αλλά από την ταύτιση με το καλό της πατρίδας. Σε περιόδους δύσκολες, όπου η ανεργία μαστίζει όσο ποτέ άλλοτε τον Τόπο μας, όπου η κοινωνική συνοχή γίνεται αντικείμενο κομματικής επιβουλής, όπου ο ιδιωτικός τομέας που, ειρήσθω εν παρόδω, αποτελεί την κινητήρια δύναμη της οικονομίας, δεν έχουμε την πολυτέλεια να εξυπηρετούμε τα συμφέροντα κανενός πολίτη «πρώτης κατηγορίας».
Ας αναλογιστεί ο καθένας τις ευθύνες του. Και εκείνοι που επιμένουν στην αυτοχειρία, ας καταστούν οι ιδανικοί αυτόχειρες των εαυτών τους, αλλά όχι της Πατρίδος μας. Ο κυπριακός Ελληνισμός έχει μάθει να αγωνίζεται στα δύσκολα. Κι αυτό θα κάνουμε στην πράξη, όχι όπως τους εσαεί διαμαρτυρόμενους, που την ώρα που σχολνούν αποσύρονται, αλλά όπως τους πραγματικούς αγωνιστές της ζωής, που απομονώνουν τα καρκινώματα και μεγαλουργούν. Τα προσόντα τα έχουμε. Τη θέληση και τη βούληση οφείλουμε να την ανακτήσουμε. Το δις -και το τρις και το πολλάκις και το καθ’ έξιν- εξαμαρτείν ουκ ανδρός (ή μέρους της Βουλής) σοφού...
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
Λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
