Το γνωστό παιχνίδι των εντυπώσεων παίζουν Άγκυρα και ψευδοκράτος, στον απόηχο της συμφωνίας επί του κοινού ανακοινωθέντος για έναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό. Είναι προφανές πως και σε αυτήν την περίπτωση, όπως και στο παρελθόν, επιχειρούν να προκαταλάβουν τα επόμενα βήματα, βάζοντας δικούς τους κανόνες και χρονοδιαγράμματα. Πέραν από τις δηλώσεις ευφορίας των ξένων για μια «νέα ευκαιρία» επίλυσης του Κυπριακού, τα πρώτα δείγματα γραφής της τουρκικής πλευράς κάθε άλλο παρά δημιουργούν αισιοδοξία. Τίποτα δεν αφήνεται ανεκμετάλλευτο. Συχνές οι αναφορές για την οικονομική κρίση που λύγισε τους Ελληνοκυπρίους, αλλά και η εκμετάλλευση του γενικότερου κλίματος που επικρατεί στο εσωτερικό μας μέτωπο, με τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από την κοινωνία και τις πολιτικές δυνάμεις, για τις ασάφειες του κοινού ανακοινωθέντος.
Σημαντικό βάρος της τουρκικής προπαγάνδας ανέλαβε ο λεγόμενος Υπεξ των κατεχομένων Οζντίλ Ναμί, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα της Βρυξέλλες, όπου πραγματοποίησε σειρά επαφών. Ο Ναμί, σε δηλώσεις του, υποστήριξε πως δεν υπάρχει πιθανότητα να προκύψει «όχι» στα δημοψηφίσματα που θα γίνουν, αφού σε περίπτωση που θα διαφανεί από δημοσκοπήσεις που θα προηγηθούν, ότι η προτεινόμενη λύση δεν περνά, δεν θα γίνουν δημοψηφίσματα. Τόνισε, επίσης, την ανάγκη «επικέντρωσης μόνο στα άλυτα θέματα» στις συνομιλίες. Ο ίδιος θεωρεί «ιστορική» την κοινή δήλωση, γιατί μπορεί «να παραπέμψει σε ταχεία πρόοδο εντός των προσεχών μηνών».
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πρόσφατες δηλώσεις του Οζντίλ Ναμί στη «Χουριέτ», όπου διαφώνησε με την επιστροφή της κλειστής περιοχής της Αμμοχώστου ως Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (Μ.Ο.Ε), λέγοντας πως: «Ο Ε/κ ηγέτης (Πρόεδρος Αναστασιάδης) το έθεσε αυτό ως όρο, αλλά στο κοινό ανακοινωθέν δεν υπάρχει κάτι σχετικό με τα Βαρώσια. Ακόμη και ο Ομπάμα λέει στη δήλωσή του ότι πρέπει να γίνει κάτι, που και οι δύο πλευρές το αποδέχονται. Και η ΕΕ λέει ότι αν θα γίνει κάτι με τα Βαρώσια, θα πρέπει να εγκριθεί και από τις δύο πλευρές. Εμείς δεν θα δώσουμε στους Ε/κ τα Βαρώσια που είναι το καλύτερό μας χαρτί, για να βγει ‘ναι’ στην ε/κ πλευρά. Αυτό δεν μας φέρνει κοντά στη λύση, αντίθετα, μας απομακρύνει»!
Φαίνεται πως επί του ιδίου θέματος, δεν είναι ξεκάθαρη και η στάση που τηρεί η ΕΕ, αν λάβουμε υπόψη πως ο Κοινοτικός Επίτροπος Στέφαν Φούλε, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα που υπέβαλα, απέφυγε να τοποθετήσει το θέμα των Βαρωσίων ως Μ.Ο.Ε., εντάσσοντάς το στο πλαίσιο της συνολικής διευθέτησης του Κυπριακού. Μια τέτοια προσέγγιση είναι βέβαια εντελώς διαφορετική από αυτήν της Λευκωσίας. Η αδιαλλαξία της Τουρκίας φαίνεται κι από το γεγονός ότι η χώρα όχι μόνο δεν σεβάστηκε ποτέ το ψήφισμα 550 (1984) του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΟΗΕ) για επιστροφή της κλειστής πόλης, αλλά ζητά και πρόσθετα ανταλλάγματα, απευθείας εμπόριο και αναγνώριση του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου.
Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα έξαρση της τουρκικής επικοινωνιακής προπαγάνδας, την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά και αποφασιστικά, διασφαλίζοντας τα εθνικά συμφέροντα της Κύπρου. Έχουμε υποχρέωση να ανατρέψουμε τις λανθασμένες εντυπώσεις που επιχειρούν να δημιουργήσουν οι Τούρκοι και κυρίως να μην επιτρέψουμε την εξίσωση του θύτη και του θύματος, μέσα από την επιδιωκόμενη αποενοχοποίηση της Τουρκίας.
ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Ευρωβουλευτής (ΔΗΚΟ, Σ&Δ)
