Ακόμα μια μέρα όμηρος της ΑΗΚ. Τρέχω να προλάβω να κάνω τις δουλειές μου πριν μου κόψουν το ρεύμα. Το ίδιο φαντάζομαι κάνατε πολλοί, αφού με την απεργία των εργαζομένων της ΑΗΚ όλη η Κύπρος ξαναζεί τον εφιάλτη των τραγικών ημερών τής, μετά Μαρί, εποχής.

Και όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα των ημερών μιας ευθυνόφοβης πρώην Κυβέρνησης, η οποία οδήγησε τη χώρα στα δόντια του μνημονίου και μιας ανίκανης να χειριστεί δύσκολες καταστάσεις νυν Κυβέρνησης, η οποία το επικύρωσε αφού βρέθηκε σε μονόδρομο.

Το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων δεν συζητείται τις τελευταίες μέρες, αλλά εδώ και δύο χρόνια. Αυτά τα δύο χρόνια, εκτός από εξαγγελίες δεν έχουμε δει κάτι ουσιαστικό να γίνεται προς την κατεύθυνση τού να συμφωνηθεί ένα πλαίσιο, το οποίο δεν θα προκαλούσε κοινωνική αναταραχή. Δεν υπήρξε ουσιαστικός διάλογος ούτε με την κοινωνία ούτε με τα κόμματα. Αντίθετα, η Κυβέρνηση πήρε ένα νομοσχέδιο στη Βουλή με τους συνηθισμένους πια εκβιασμούς. Από την άλλη, οι συντεχνίες συνεχίζουν το επικοινωνιακό τους παιχνίδι, ξεσηκώνοντας τους εργαζομένους σε μιαν απεργία η οποία επηρεάζει αρνητικά το κοινωνικό σύνολο.

Οι συντεχνίες, οι οποίες εδώ και καιρό θα έπρεπε να υπερασπίσουν τα εργασιακά κεκτημένα των εργαζομένων στους ημικρατικούς οργανισμούς (και όχι μόνο), απέδειξαν την αναποτελεσματικότητά τους και τώρα προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Τώρα προσπαθούν να περισώσουν την εικόνα τους μέσα από απεργίες και κινητοποιήσεις, οι οποίες βλάπτουν σοβαρά το κοινωνικό σύνολο. Και εδώ μπαίνει το ερώτημα, πού είναι όλοι αυτοί οι μάχιμοι συντεχνιακοί, να υπερασπίσουν τα δίκαια των εργαζομένων και στον ιδιωτικό τομέα;

Με κάνει να απορώ πού είναι η κοινωνική αλληλεγγύη σε αυτήν τη χώρα. Κόπηκε το ρεύμα σε χιλιάδες επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Επιχειρήσεις που είναι στον αναπνευστήρα και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να επιβιώσουν, όσες έμειναν δηλαδή. Για πόσο καιρό θα πληρώνει η κοινωνία την ανευθυνότητα και ανικανότητα κάποιων να χειριστούν τέτοιες δύσκολες καταστάσεις; Φαίνεται ότι κάποιοι δεν έχουν αντιληφθεί τη δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα και τις συνέπειες που έχουν οι αποφάσεις τους στο σύνολο του κυπριακού λαού. Και είναι καιρός να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Δεν είμαι εναντίον των κινητοποιήσεων και των διεκδικήσεων των δικαιωμάτων των πολιτών, αντίθετα. Άλλωστε, είναι ένα όπλο ενάντια στις εξουσιαστικές αποφάσεις. Αλλά πρέπει να γίνονται στο σωστό χρονικό πλαίσιο, για να είναι αποτελεσματικές και να ενώνουν τον κόσμο, όχι να τον διχάζουν. Και αυτό δυστυχώς επιχειρείται εδώ. Ήδη ακούγονται οι φωνές ενάντια στους εργαζομένους των ημικρατικών οργανισμών από σύνολα που επηρεάζονται άμεσα από τα μέτρα. Ήδη μικρομεσαίες επιχειρήσεις μετρούν ζημιές. Αλήθεια, ποιος τιμωρείται τελικά; Η Κυβέρνηση, η Τρόικα ή ο Κύπριος πολίτης, ο οποίος πληρώνει από το υστέρημά του για τη διατήρηση εν ζωή αυτών των ημικρατικών οργανισμών;

ΕΛΕΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Εκπρόσωπος Τύπου Κινήματος Οικολόγων