Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν αποδεχόμαστε και δεν μπορούμε να λαμβάνουμε αποφάσεις υπό πίεση και με το πιστόλι στον κρόταφο

Ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και απειλές για τις επιπτώσεις διαμορφώνουν το πλαίσιο της συζήτησης για τις αποκρατικοποιήσεις κερδοφόρων Ημικρατικών Οργανισμών. Ακούγονται υπερβολές, στέλνονται τελεσίγραφα, ενώ ξαφνικά οι πάλαι ποτέ βραχίονες του κράτους έγιναν τα μαύρα πρόβατα, που θα πρέπει να ξεπουληθούν με συνοπτικές διαδικασίες, για να καλυφθούν άμεσες ανάγκες. Αναντίλεκτα, ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση των κρατικών οργανισμών άνοιξε από σωρεία λαθών και παραλείψεων, που ξεκίνησαν από την προηγούμενη κυβέρνηση και ολοκληρώνονται με την παρούσα. Τρόικα, Eurogroup και άσπονδοι φίλοι μας στις Βρυξέλλες και αλλού, χαιρέκακα, παρακολουθούν τις εξελίξεις, υποδεικνύοντας αδυσώπητα τις μνημονιακές μας δεσμεύσεις και την ανάγκη συμμόρφωσης προς τις άνωθεν υποδείξεις.

Βρισκόμαστε μπροστά σε σοβαρά διλήμματα και αδιέξοδα, με αφορμή και το νομοσχέδιο-ομπρέλα που κατατέθηκε στη Βουλή, το οποίο θα αποτελέσει τη βάση για τα επόμενα νομοσχέδια, που θα ακολουθήσουν στο πλαίσιο της νομοθετικής ρύθμισης για πώληση των ημικρατικών οργανισμών. Τα κενά στο αρχικό κείμενο που κατατέθηκε ήταν αρκετά, όπως επίσης και οι ασάφειες. Οι διευκρινίσεις που έδωσε ο αρμόδιος Υπουργός δεν κάλυψαν ούτε ικανοποίησαν τους αντιδρούντες. Το μόνο ξεκάθαρο ήταν η απειλή, πως χωρίς αποκρατικοποιήσεις δεν υπάρχει επόμενη δόση.

Στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, πέραν από το ζήτημα που προκύπτει ώστε να διασφαλιστεί ο ρόλος και ο λόγος που πρέπει να έχει η Βουλή για τις ιδιωτικοποιήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων, προκύπτουν και διάφορα άλλα ζητήματα, που εύλογα δημιουργούν ερωτήματα και ανησυχίες. Η εκχώρηση σημαντικών αρμοδιοτήτων και εξουσιών στη μονάδα αποκρατικοποιήσεων, η οποία θα έχει την ευθύνη υποβολής προτάσεων στη Διυπουργική Επιτροπή, υποβαθμίζει δραστικά τον ρόλο Διοικητικών Συμβουλίων και Διευθύνσεων των Οργανισμών. Περιθωριοποιούνται άνθρωποι με γνώσεις, που αντί να συνδιαμορφώνουν τα σενάρια της επόμενης μέρας, θα αποτελούν απλώς πηγές πληροφόρησης.

Επιπλέον, στο νομοσχέδιο δεν ξεκαθαρίζεται αν, στους υπό ιδιωτικοποίηση οργανισμούς, θα έχουν την ευχέρεια ή και την προτεραιότητα εργαζόμενοι ή και ταμεία συντάξεως να επενδύσουν και να γίνουν μέτοχοι. Δεν αντιμετωπίζεται επίσης ο διαφαινόμενος κίνδυνος, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, οι κερδοφόροι οργανισμοί να τεθούν στον γύψο και να μη διατηρήσουν την προσδοκώμενη αξία τους. Σχετικό είναι το άρθρο 24 του νομοσχεδίου, όπου αναφέρεται πως: «το Διοικητικό Συμβούλιο φορέα υποκείμενου σε αποκρατικοποίηση, διαβουλεύεται με τη Μονάδα και τη Διυπουργική Επιτροπή πριν από την υλοποίηση των εν λόγω αποφάσεων, στις περιπτώσεις που απαιτείται η λήψη σημαντικών αποφάσεων, περιλαμβανομένων των επενδύσεων κεφαλαίου, των υποχρεώσεων που δεν προκύπτουν από συνήθεις δραστηριότητες που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα την αξία ενός φορέα υποκείμενου σε αποκρατικοποίηση».

Την ίδια ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά στην Κύπρο, παρατηρείται το οξύμωρο, οι απαντήσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου για Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις Όλι Ρεν, σε συναφή ερωτήματα που υπέβαλα για τις αποκρατικοποιήσεις στην Κύπρο, να δεικνύουν αποστασιοποίηση, αφού τονίζεται πως: «H Κομισιόν τηρεί ουδέτερη στάση όσον αφορά τον δημόσιο/ιδιωτικό χαρακτήρα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος…». Ωστόσο, σε άλλες του δηλώσεις, έσπευσε, καθόλου τυχαία, να χαιρετίσει την προσήλωση της Λευκωσίας στην υλοποίηση των λεγόμενων μνημονιακών δεσμεύσεων.

Το σκηνικό που διαμορφώνεται έχει ως κύριο χαρακτηριστικό τις λεπτές ισορροπίες, τις παγίδες και τους εκβιασμούς. Έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν αποδεχόμαστε και δεν μπορούμε να λαμβάνουμε αποφάσεις υπό πίεση και με το πιστόλι στον κρόταφο. Είμαστε ισότιμο κράτος, μέλος της ΕΕ, με δικαιώματα και κυρίως αξιοπρέπεια, που όλοι οφείλουν να σέβονται.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Ευρωβουλευτής (ΔΗΚΟ, Σ&Δ)