Αντί να εκμεταλλευτούμε τη διαμάχη Ισραήλ - Τουρκίας, καλούμε το Ισραήλ να υπογράφει μαζί μας συμφωνίες, αλλά ταυτόχρονα του στέλλουμε το μήνυμα ότι στο μέλλον θα έχει να κάνει με την Τουρκία

Η έναρξη συνομιλιών αυτήν τη στιγμή και μάλιστα με ένα κακό ανακοινωθέν, συνιστά κολοσσιαίο στρατηγικό λάθος για την πλευρά μας. Οι Αμερικανοί καθοδηγούν τη διαδικασία προς μια κατεύθυνση που δεν υπηρετεί τα συμφέροντά μας. Η Κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να τους δείχνει τόση εμπιστοσύνη αφού διαχρονικά ακολουθούν φιλοτουρκική πολιτική.

Εν μέσω οικονομικής κρίσης, τη στιγμή που είμαστε ευάλωτοι, τη στιγμή που θα έπρεπε να σιγουρέψουμε τις συμμαχίες που η ανακάλυψη υδρογονανθράκων κατέστησε εφικτές με χώρες που έχουν κοινά συμφέροντα μ’ εμάς, τη στιγμή που η Τουρκία αντιμετωπίζει προβλήματα που είναι πιθανό να την εξασθενήσουν, εμείς, αγνοώντας αυτά τα νέα δεδομένα, μπαίνουμε σε συνομιλίες που θα καταλήξουν σ’ ένα συνομοσπονδιακό σχέδιο Ανάν το οποίο παραδίδει την Κύπρο στον έλεγχο της Τουρκίας. Αυτοί που λένε «Ησυχάστε, δεν είναι σχέδιο λύσης, είναι μια συμφωνία», τι είδους λύση περιμένουν από αυτές τις συνομιλίες?

Απλώς προσπαθούν να αποκοιμίσουν τον λαό μέχρι να έλθει η «λύση» και οι εκβιασμοί να γίνουν αφόρητοι. Στέλνεται λοιπόν το σαφές μήνυμα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ημερομηνία λήξης και μάλιστα σύντομα, αν κρίνει κανείς από τη βιασύνη των ξένων, των Τούρκων και της πλατφόρμας του «ναι». Βιάζονται τώρα που ο Ν. Αναστασιάδης είναι στην εξουσία, στον οποίο θυμίζουν συνεχώς ότι δέχτηκε το σχέδιο Ανάν και τώρα που ο λαός είναι εξουθενωμένος οικονομικά και με κατεβασμένο το κεφάλι...

Είναι θεμιτό να διερωτηθεί κάποιος: Γιατί το Ισραήλ να κάνει συμμαχία ή συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού αυτή δεν θα υπάρχει σε λίγο, αλλά θα αντικατασταθεί από μια κεντρική κυβέρνηση την οποία θα ελέγχει η Τουρκία μέσω Τουρκοκυπρίων και εποίκων? Γιατί να μην πάει απευθείας στους Τούρκους? Αντί να εκμεταλλευτούμε τη διαμάχη Ισραήλ - Τουρκίας, καλούμε το Ισραήλ να υπογράφει μαζί μας συμφωνίες, αλλά ταυτόχρονα του στέλλουμε το μήνυμα ότι στο μέλλον θα έχει να κάνει με την Τουρκία. Του λέμε, δηλαδή, να στραφεί από τώρα προς την Τουρκία και να τα βρει, όπως θέλουν οι Αμερικανοί, αφού εμείς σε λίγο δεν θα υπάρχουμε ως κράτος αλλά ως ένα προτεκτοράτο τύπου Βοσνίας (που τώρα διαλύεται). Είμαστε ήδη αναξιόπιστοι.

Αντί λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε στρατηγικά υπέρ μας τις γεωστρατηγικές αλλαγές στην περιοχή, βιαζόμαστε να μπούμε σε συνομιλίες και κακή λύση, ώστε αυτά τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματά μας να ακυρωθούν και να δοθούν στην Τουρκία. Η λύση που προωθείται δημιουργεί αμφιβολίες και για το μελλοντικό καθεστώς της ΑΟΖ. Τι συμφωνίες να κάνουν μαζί μας οι ξένες εταιρείες, όταν στο μέλλον θα συζητούν με μια κεντρική κυβέρνηση υπό τον έλεγχο της Τουρκίας? Γιατί κάποιοι να θέλουν να επενδύσουν στον τερματικό (ο οποίος καθυστερεί)? Πιστεύει κανείς ότι η Τουρκία μέσω της κεντρικής κυβέρνησης του συνομόσπονδου προτεκτοράτου που θα δημιουργηθεί, θα δεχτεί τη δημιουργία τερματικού? Όταν μάλιστα οι Αμερικανοί που κινούν τα νήματα μιλούν για αγωγούς μέσω Τουρκίας και όταν κάποιοι κύκλοι στην πλευρά μας κάνουν το ίδιο? Οι αγωγοί μέσω Τουρκίας εξαφανίζουν τον ενεργειακό μας ρόλο και μας καθιστούν ανύπαρκτους, είτε πριν είτε μετά τη λύση.

Η διαφορά είναι ότι πριν από τη λύση αποφασίζουμε εμείς, ενώ μετά τη λύση Ανάν που προωθείται αποφασίζουν άλλοι. Η συμφωνία Αναστασιάδη - Έρογλου και η έναρξη συνομιλιών αυτήν τη στιγμή, λόγω της αναπόφευκτα κακής λύσης στην οποία θα οδηγήσει, δημιουργεί ανασφάλεια και φόβους ανάμεσα στους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, κι αυτό δεν θα βοηθήσει στην οικονομική ανάκαμψη. Προσθέτει, στη δύσκολη εξίσωση της επανεκκίνησης της οικονομίας, έναν ακόμα αρνητικό παράγοντα. Κοντά σ’ αυτά ήλθαν και οι δηλώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μ. Μπαρόζο στον «Φιλελεύθερο» της Κυριακής 16/2. Έλεγε, λοιπόν, με ένα αφ’ υψηλού ύφος: «Όχι παρτιζάνικες συμπεριφορές, στηρίξτε τον Πρόεδρο Αναστασιάδη».

Οι παρτιζάνοι, όπως είναι γνωστό, αντιστάθηκαν στον φασισμό και τον ναζισμό σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Ο Μπαρόζο δεν εννοεί φυσικά το αντάρτικο, αλλά εννοεί γενικά την αντίσταση. Μας καλεί δηλαδή να μην προβάλουμε αντίσταση στους σχεδιασμούς των Αμερικανών και της Ε.Ε. για την αρπαγή της Κύπρου, αλλά να υποταχθούμε στη μοίρα μας, όπως αυτοί την αποφάσισαν. Αυτό το ονομάζουν «σύνεση». Ο εξοστρακισμός της σταθερής και ουσιαστικής συμμάχου μας, της Ρωσίας, από την περιοχή, είναι ένας άλλος στόχος αυτών των σχεδιασμών. Η βολή για «παρτιζάνικες συμπεριφορές» πάει στον Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος, όπως φαίνεται, δεν είναι υπάκουος στα διάφορα διεθνή διευθυντήρια, δεν χειραγωγείται από τους ξένους, ούτε θέλει να είναι αρεστός σ’ αυτούς. Για όλα τα πιο πάνω, η αποχώρηση του ΔΗΚΟ από την Κυβέρνηση είναι πράξη ευθύνης απέναντι στους Έλληνες της Κύπρου.

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ