Η Βερεγγάρια της Ναβάρρας παντρεύτηκε τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο στην Κύπρο το 1191, αναγνωρίστηκε ως βασίλισσα της Αγγλίας στη Λεμεσό, αλλά δεν επισκέφθηκε ποτέ το βασίλειο που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε.
Υπάρχουν ιστορίες που μοιάζουν να έχουν γραφτεί για να μπερδεύουν τους τίτλους με τη ζωή.
Μία από αυτές είναι η ιστορία της Βερεγγάριας της Ναβάρρας.
Γεννήθηκε πριγκίπισσα στη Ναβάρρα.
Παντρεύτηκε στην Κύπρο.
Έγινε βασίλισσα της Αγγλίας.
Δεν πήγε ποτέ στην Αγγλία.
Και έμεινε στην ιστορία ως η βασίλισσα που απέκτησε αγγλικό στέμμα, χωρίς να πατήσει ποτέ στο βασίλειο που την αποκαλούσε βασίλισσα.
Το 1191, εν μέσω της Γ΄ Σταυροφορίας, η Βερεγγάρια ταξίδευε προς την Ανατολή για να συναντήσει τον αρραβωνιαστικό της, Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας, τον γνωστό Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.
Το ταξίδι όμως δεν πήγε όπως είχε σχεδιαστεί.
Μια θαλασσοταραχή έφερε τη Βερεγγάρια και τη συνοδεία της στην Κύπρο, όπου τότε κυβερνούσε ο Ισαάκ Κομνηνός. Ο Ριχάρδος έφθασε στο νησί, συγκρούστηκε μαζί του και τελικά κατέλαβε την Κύπρο.
Και μέσα σε αυτό το πολεμικό σκηνικό, ανάμεσα σε σταυροφόρους, πλοία, στρατιώτες και πολιτικές ανατροπές, έγινε ένας από τους πιο παράξενους βασιλικούς γάμους της μεσαιωνικής Ευρώπης.
Στις 12 Μαΐου 1191, στη Λεμεσό, η Βερεγγάρια παντρεύτηκε τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο.
Με τον γάμο αυτό έγινε βασίλισσα της Αγγλίας.
Όχι στο Λονδίνο.
Όχι στο Αβαείο του Γουέστμινστερ.
Όχι σε κάποιο αγγλικό παλάτι.
Στη Λεμεσό.
Η Κύπρος, έστω για μία ημέρα, έγινε σκηνή της αγγλικής βασιλικής ιστορίας.
Κι όμως, η ζωή της Βερεγγάριας μόνο παραμύθι δεν ήταν.
Ο Ριχάρδος δεν ήταν άνθρωπος των οικογενειακών βραδιών. Προτιμούσε τις εκστρατείες, τις πολιορκίες, τις μάχες και τη δόξα του πολέμου. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του μακριά από τη σύζυγό του, πρώτα στη Σταυροφορία και αργότερα σε αιχμαλωσία και πολέμους στην Ευρώπη.
Η Βερεγγάρια, αν και βασίλισσα της Αγγλίας, δεν έζησε ποτέ στην Αγγλία. Η ζωή της κύλησε κυρίως στην ηπειρωτική Ευρώπη, ανάμεσα στις κτήσεις και τις αυλές των Πλανταγενετών.
Το ακόμη πιο τραγικό είναι ότι ο γάμος της με τον Ριχάρδο έμεινε χωρίς παιδιά και χωρίς τη συζυγική παρουσία που θα περίμενε κανείς από έναν βασιλικό γάμο.
Εκείνος έγινε θρύλος.
Εκείνη έγινε σχεδόν υποσημείωση.
Μετά τον θάνατο του Ριχάρδου το 1199, η Βερεγγάρια πέρασε χρόνια διεκδικώντας τα δικαιώματα και τα εισοδήματα που της αναλογούσαν ως χήρα βασίλισσα. Τελικά εγκαταστάθηκε στη γαλλική πόλη Le Mans, όπου ίδρυσε το Αβαείο της Επό, το Abbaye de l’Épau.
Εκεί έζησε τα τελευταία χρόνια της.
Εκεί πέθανε το 1230.
Και εκεί βρίσκεται μέχρι σήμερα ο τάφος της.
Η διαδρομή της μοιάζει σχεδόν απίστευτη.
Μια γυναίκα από τη Ναβάρρα έγινε βασίλισσα της Αγγλίας στην Κύπρο, δεν πήγε ποτέ στην Αγγλία, έζησε στη Γαλλία και τάφηκε στο Le Mans.
Η Αγγλία της έδωσε τίτλο.
Η Κύπρος της έδωσε γάμο.
Η Γαλλία της έδωσε καταφύγιο.
Και η Ιστορία της έδωσε μια από τις πιο παράξενες μοίρες του Μεσαίωνα.
Γιατί η Βερεγγάρια δεν έμεινε στη μνήμη ως η βασίλισσα που κυβέρνησε.
Έμεινε ως η βασίλισσα που πέρασε από την Κύπρο, πήρε το αγγλικό στέμμα και δεν επισκέφθηκε ποτέ το βασίλειο που τη φώναζε βασίλισσα.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας της.
Η Κύπρος δεν υπήρξε απλώς ένας σταθμός στο ταξίδι της.
Υπήρξε το μέρος όπου άλλαξε ο τίτλος της.
Από πριγκίπισσα έγινε βασίλισσα.
Αλλά όχι βασίλισσα ενός τόπου που θα γνώριζε ποτέ από κοντά.




Διαβάστε επίσης: 1868: Η γυναίκα με τα τέσσερα πόδια, τις δύο λεκάνες και τα πέντε παιδιά




