Με το φάντασμα των ιδιωτικοποιήσεων ημικρατικών οργανισμών να ζωντανεύει από τους ευρωπαίους, μετά τις καθόδους της Τρόϊκας στην Κύπρο, η μετοχοποίησή τους προβάλλεται από πολλούς ως εναλλακτική επιλογή.

 
«Όσον αφορά τον κοινωνικό ρόλο των ημικρτικών οργανισμών τότε είναι καλύτερα να υπάρχει μετοχοποίηση ούτως ώστε να μην μεταφερθεί ο έλεγχος στον ιδιωτικό τομέα και να μπορούν να προστατευθούν οι καταναλωτές. Απ' εκεί και πέρα, οικονομικά το 49% αξίζει πολύ λιγότερα από το 51%» δήλωσε ο οικονομολόγος Τάσος Γιασεμίδης.


Στην πραγματικότητα η ιδιωτικοποίηση από την μετοχοποίηση διαχωρίζονται από μια λεπτή γραμμή.
Το χάσμα μεταξύ των δύο είναι τεράστιο.
 

«Εάν πωλήσει μέχρι 49% μιλούμε για μετοχοποίηση και μερική αποκρατικοποίηση, διότι ο έλεγχος παραμένει στο κράτος.
Απ΄ εκεί και πέρα εάν πωληθεί το 51% ενός οργανισμού, ο έλεγχος πάει στον ιδιωτικό τομέα και μιλούμε για πλήρη ιδιωτικοποίηση εφόσον το Διοικητικό Συμβούλιο και οι αποφάσεις θα επέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα», είπε ο κ. Γιασεμίδης.

 
Υπάρχει όμως και μια τρίτη, εναλλακτική επιλογή σε περίπτωση που η ιδιωτικοποίηση αποτελεί μονόδρομο.
Το όνομα αυτής, χρυσή μετοχή.
 
«Είναι ουσιαστικά μια μετοχή που δίδει συγκεκριμένα δικαιώματα στην κυβέρνηση σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης ή σε περιπτώσεις που το δημόσιο συμφέρον το απαιτεί», σημείωσε ο οικονομολόγος
 
Ο κανόνας ορίζει τις κινήσεις προς ιδιωτικοποίηση ή μετοχοποίηση να επιχειρούνται σε περιόδους οικονομικής σταθερότητας.
Υπό συνθήκες πίεσης εγγυμονεί αφενός ο κίνδυνος πώλησης ενός κρατικού οργανισμού σε τιμή κάτω του κόστους του και αφετέρου.
«Θα πρέπει να προσεχθεί να μην δημιοργήσουμε ιδιωτικά μονοπώλια ή ολιγοπώλια, διότι έχουμε και το παράδειγμα του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο, στο Μεξικό που ουσιαστικά ελέγχει τις τηλεπικοινωνίες, ανέφερε ο κ. Γιασεμίδης.

 
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο Κύπρος και Λουξεμβούργο διατηρούν ως κρατικούς τους οργανισμούς των τηλεπικοινωνιών τους.