Ο πρόεδρος του Κόμματος για τα Ζώα, Κυριάκος Κυριάκου, και ο πρώην δήμαρχος Λεμεσού, Ανδρέας Χρίστου, διασταύρωσαν τα ξίφη τους στην εκπομπή «Μεσημέρι και Κάτι» με αφορμή τη συζήτηση για το μέλλον του Ζωολογικού Κήπου Λεμεσού, λίγες ώρες πριν από τη συνεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου που καλείται να λάβει αποφάσεις για το θέμα.

Ο Κυριάκος Κυριάκου υποστήριξε ότι η συζήτηση για τον ζωολογικό κήπο διαρκεί εδώ και πολλά χρόνια και υπενθύμισε πως στο παρελθόν, σε συνεργασία με προηγούμενες δημοτικές αρχές, απομακρύνθηκαν από τον χώρο μεγάλα άγρια ζώα, όπως λεοπαρδάλεις, αρκούδες και ρακούν. Όπως ανέφερε, η κοινωνία έχει πλέον προχωρήσει και δεν μπορεί να συνεχίζει να αντιμετωπίζει ως αποδεκτή την αιχμαλωσία ζώων σε κλουβιά για σκοπούς έκθεσης στο κοινό. Τόνισε ότι οι σύγχρονες αντιλήψεις για την ευημερία των ζώων, αλλά και οι εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καταδεικνύουν πως το μοντέλο των παραδοσιακών ζωολογικών κήπων βρίσκεται υπό αμφισβήτηση.

Ο πρόεδρος του Κόμματος για τα Ζώα σημείωσε ακόμη ότι ο Δήμος δαπανά σημαντικά ποσά για τη λειτουργία του ζωολογικού κήπου, κάνοντας λόγο για κόστος περίπου 750 χιλιάδων ευρώ ετησίως, και υποστήριξε ότι ο χώρος θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως ένας μεγαλύτερος πνεύμονας πρασίνου για τη Λεμεσό. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πολίτες έχουν ανάγκη από περισσότερους ανοικτούς χώρους αναψυχής και όχι από εγκαταστάσεις που διατηρούν ζώα σε συνθήκες εγκλεισμού.

Αναφερόμενος στη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε, ο κ. Κυριάκου υποστήριξε ότι η πλειοψηφία όσων συμμετείχαν τάχθηκε υπέρ της μετατροπής του χώρου σε πάρκο και χώρο πρασίνου. Υπογράμμισε ότι η διαφωνία του με τους υποστηρικτές του ζωολογικού κήπου είναι καθαρά φιλοσοφική, καθώς θεωρεί πως τα ζώα δεν πρέπει να ζουν έγκλειστα, ανεξάρτητα από το μέγεθος ή το είδος τους. «Δεν ζούμε στο 1950 ή το 1970», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η εκπαιδευτική αξία ενός ζωολογικού κήπου αμφισβητείται όταν τα παιδιά βλέπουν ζώα περιορισμένα σε κλουβιά.

Από την πλευρά του, ο πρώην δήμαρχος Λεμεσού Ανδρέας Χρίστου υπερασπίστηκε τη διατήρηση του ζωολογικού κήπου, υποστηρίζοντας ότι από το 2012 έχει μετατραπεί σε έναν μικρό ζωολογικό κήπο, σχεδιασμένο και αδειοδοτημένο σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Όπως είπε, το έργο υλοποιήθηκε με τη συμβολή ειδικών από το εξωτερικό και γνώρισε μεγάλη επισκεψιότητα από τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας του.

Ο κ. Χρίστου τόνισε ότι ζωολογικοί κήποι λειτουργούν σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς και σε άλλες χώρες του κόσμου, και υποστήριξε ότι εξακολουθούν να έχουν ρόλο και λόγο ύπαρξης. Κατά την άποψή του, όσοι ζητούν το κλείσιμο του ζωολογικού κήπου εκφράζουν μια μειοψηφική θέση, ενώ η πλειοψηφία των Λεμεσιανών επιθυμεί τη διατήρησή του. Μάλιστα, πρότεινε όπως το ζήτημα τεθεί ενώπιον των πολιτών μέσω δημοψηφίσματος, υποστηρίζοντας ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν νομιμοποιείται πολιτικά και ηθικά να αποφασίσει μόνο του για ένα τόσο σημαντικό θέμα που αφορά την ιστορία και την παράδοση της πόλης.

Απαντώντας στα επιχειρήματα περί κόστους, ο πρώην δήμαρχος σημείωσε ότι οι δημόσιοι χώροι, όπως τα πάρκα και οι πλατείες, δεν αξιολογούνται αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια και υποστήριξε ότι ο ζωολογικός κήπος αποτελεί επίσης δημόσιο αγαθό. Ανέφερε ακόμη ότι, παρά τα προβλήματα και την ελλιπή συντήρηση που κατά την άποψή του αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια, κατέγραψε περίπου 80 χιλιάδες επισκέψεις το 2025, αριθμός που θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερος εάν υπήρχε καλύτερη φροντίδα και ανάπτυξη του χώρου.

Κλείνοντας τη συζήτηση, ο κ. Χρίστου επανέλαβε ότι η ουσιαστική διαφορά των δύο πλευρών είναι πως ο ίδιος θεωρεί ότι οι ζωολογικοί κήποι μπορούν να λειτουργούν σωστά και να προσφέρουν στην κοινωνία, ενώ ο κ. Κυριάκου αντιτίθεται συνολικά στην ύπαρξή τους. Από την άλλη, ο πρόεδρος του Κόμματος για τα Ζώα διαμήνυσε ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται κατά του εγκλεισμού των ζώων, υποστηρίζοντας ότι το κόστος λειτουργίας των ζωολογικών κήπων είναι μεγάλο και ότι τα δικαιώματα και η ευημερία των ζώων πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο κάθε απόφασης.

Διαβάστε επίσης: Επίθεση σε ΥΚΕ: «Από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα. Πρέπει να πεθάνει κάποιος;»