Η Ιρλανδέζα συγγραφέας και ακτιβίστρια R. Moran στη Λευκωσία
Η εκπληκτική υπόθεση μιας γυναίκας που εκδιδόταν από 15-22 χρονών, σπούδασε δημοσιογραφία και αγωνίζεται κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης

Γι’ αυτήν που αποκάλεσε αλυσίδα της βίας και της απάνθρωπης μεταχείρισης των θυμάτων της πορνείας και του trafficking, μίλησε η 38χρονη Ιρλανδέζα συγγραφέας και ακτιβίστρια Rachel Moran (πρώην θύμα της πορνείας στη χώρα της) στο συνέδριο με τίτλο «Οι δυναμικές της ζήτησης για την εμπορία γυναικών με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση», που διοργάνωσε προχθές το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Κύπρο και το Μεσογειακό Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου, στο Συνεδριακό Κέντρο «Φιλοξενία» στη Λευκωσία. Το συνέδριο οργανώθηκε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έργου «Stop Human Trafficking: Researching Strategies to Discourage Demand for Services from Victims of Sex Trafficking» (www.stoptraffick.ie), που συντονίζεται από το Immigrant Council Ireland και χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Prevention of and Fight against Crime.

Το καταναγκαστικό σεξ
«Δεν υπάρχει νόημα στο να προσπαθεί κανείς να πολεμήσει την εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση (sex trafficking) χωρίς να πολεμά την πορνεία», είπε η Ιρλανδέζα ακτιβίστρια, συνιδρύτρια της μη κυβερνητικής οργάνωσης SPACE International (Survivors of Prostitution-Abuse Calling for Enlightenment). Τόνισε ότι «όταν οι άνθρωποι με ρωτούν για τη βία που υπάρχει στην πορνεία, τους απαντώ ότι χάνουν την ουσία του ζητήματος, αφού η ίδια η πορνεία είναι μορφή βίας».

Είπε και τα εξής χαρακτηριστικά: «Οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την πορνεία και τη σωματεμπορία προσποιούμενοι ότι γίνονται με τη συναίνεση των θυμάτων. Αλλά υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ του συναινετικού σεξ και του καταναγκαστικού σεξ. Για πολλά χρόνια πριν μπει στη ζωή μας ο όρος “εμπόριο του σεξ” που προήλθε από τις ΗΠΑ τη δεκαετία 1970, είχαμε τον όρο “σεξουαλικές χάρες”, που ήταν μια ανόητη ορολογία για να περιγράψουμε την πορνεία. Κατ’ αρχήν το σεξ δεν είναι χάρη, δεν είναι αυτή η φύση του σεξ. Το σεξ είναι κάτι που στην πορνεία το πληρώνεις και δεν σου το χαρίζουν. Είναι προφανές ότι αυτοί οι όροι αντιφάσκουν ο ένας με τον άλλο».

Το βιβλίο της ζωής της
H ιστορία της Rachel Moran αποτυπώνει τον εκπληκτικό αγώνα μιας γυναίκας που απελευθερώθηκε μόνη της από την κόλαση της πορνείας, την οποία άσκησε από 15 μέχρι 22 χρονών στο Δουβλίνο, μπήκε στη συνέχεια στο πανεπιστήμιο, σπούδασε, πήρε πτυχίο στη δημοσιογραφία και αφιέρωσε τη ζωή της στην καταπολέμηση της πορνείας και της εμπορίας των γυναικών, ιδιαίτερα στην πατρίδα της Ιρλανδία, με διαλέξεις που δίνει σε όλο τον κόσμο. Η Rachel υποστηρίζει την υιοθέτηση από την πολιτεία, του «σκανδιναβικού μοντέλου» κατά του σωματεμπορίου, που εφαρμόζεται σήμερα στη Σουηδία, την Ισλανδία και τη Νορβηγία και τιμωρεί τους πελάτες που «αγοράζουν» σεξουαλικές υπηρεσίες και όχι τα εκδιδόμενα άτομα.

Πριν από ένα χρόνο η Rachel Moran εξέδωσε το συγκλονιστικό βιβλίο «Paid for: My journey through prostitution», που είναι μια ειλικρινής και σκληρή καταγραφή των αναμνήσεών της από την περίοδο που ήταν στην πορνεία. Περιγράφει τη δύσκολη παιδική της ηλικία σε μια διαλυμένη οικογένεια και την ανάληψη της κηδεμονίας της από το κράτος στα 14 της χρόνια. Στα 15 της έμεινε άστεγη και μπήκε στην πορνεία, δουλεύοντας στο Δουβλίνο και σε άλλες ιρλανδικές πόλεις για τα επόμενα 7 χρόνια. Το 1998, στα 22 της, κατάφερε να ξεφύγει από το πορνικό κύκλωμα και στα 24 γράφτηκε στο κρατικό Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου. Πήρε πτυχίο στη δημοσιογραφία και μάλιστα με διάκριση και ειδική βράβευση.

________________________________________________________
ΕΕ, η αθέατη βία κατά γυναικών
Το Γραφείο της Επιτρόπου Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του ως Εθνική Ανεξάρτητη Αρχή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Αρχή Ισότητας, ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της έρευνας του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Fundamental Rights Agency) που παρουσίασε χθες, 5 Μαρτίου 2014, τα αποτελέσματα μεγάλης πανευρωπαϊκής έρευνας για τη βία κατά των γυναικών, η οποία αποκαλύπτει την έκταση και τη φύση της βίας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην έρευνα συμμετείχαν πάνω από 42.000 γυναίκες, ηλικίας από 18 έως 74 ετών, από όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ, οι οποίες ερωτήθηκαν σχετικά με δικές τους εμπειρίες σωματικής, σεξουαλικής, ψυχολογικής και ενδοοικογενειακής βίας.

Σύμφωνα με το Γραφείο της Επιτρόπου, «η έρευνα αφορά ολόκληρη την κοινωνία και όχι απλώς έναν περιορισμένο αριθμό γυναικών. Αποτελεί, μάλιστα, μια εκτεταμένη και εν πολλοίς αθέατη μορφή παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Η έρευνα καταδεικνύει, επίσης, την ανάγκη όπως τα κράτη-μέλη, αφενός, αναγνωρίσουν την έκταση του φαινομένου αυτού και, αφετέρου, διασφαλίσουν ότι η καταπολέμησή του θα κατοχυρώσει έμπρακτα τις ανάγκες και τα δικαιώματα όλων των γυναικών θυμάτων».
Ορισμένα από τα βασικά ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι:

· 33% των γυναικών έχουν πέσει θύματα σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας από την ηλικία των 15 ετών και άνω. Αυτό το ποσοστό σε αντιπροσωπευτικό δείγμα γυναικών αντιστοιχεί σε 62 εκατομμύρια γυναίκες στην ΕΕ.
· 22% έχουν πέσει θύματα σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας από τον σύντροφό τους.
· 5% του συνόλου των γυναικών έχει πέσει θύμα βιασμού.
· 43% έχουν βιώσει κάποια μορφή ψυχολογικής βίας από έναν τέως ή νυν σύντροφο, όπως π.χ. δημόσιο εξευτελισμό, απαγόρευση εξόδου από το σπίτι ή κλείδωμα στο σπίτι και απειλές χρήσης βίας.
· 33% είχαν εμπειρίες σωματικής ή ψυχολογικής βίας κατά την παιδική ηλικία από κάποιον ενήλικα (12% είχαν εμπειρίες σεξουαλικής βίας κατά την παιδική ηλικία, οι μισές εκ των οποίων προέρχονταν από άνδρες που δεν γνώριζαν).
· 18% των γυναικών έχουν πέσει θύματα επίμονης παρακολούθησης (stalking) από την ηλικία των 15 ετών και άνω.
· 20% των νεαρών γυναικών (18-29 ετών) έχουν πέσει θύματα ηλεκτρονικής παρενόχλησης (ανάρμοστες προτάσεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή ανεπιθύμητα ηλεκτρονικά μηνύματα ή μηνύματα κινητού (SMS), σεξουαλικού περιεχομένου.
· 55% των γυναικών έχουν βιώσει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης.
· 67% των γυναικών δεν κατήγγειλε, στην αστυνομία ή άλλη οργάνωση υποστήριξης θυμάτων, το πιο σοβαρό περιστατικό βίας που υπέστη από σύντροφό τους.