Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους κινείται άρθρο που δημοσιεύεται στο TRT World για την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ, παρουσιάζοντας την τριμερή σχέση ως μέρος μιας προσπάθειας «περιορισμού» της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το άρθρο, με την υπογραφή του Ibrahim Karatas, φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Πώς η Ελλάδα και η ελληνοκυπριακά διοικούμενη Νότια Κύπρος ρισκάρουν την κυριαρχία τους ευθυγραμμιζόμενες με το Ισραήλ» και υποστηρίζει ότι Αθήνα και Λευκωσία βλέπουν το Ισραήλ ως παράγοντα ασφάλειας απέναντι στην Τουρκία, αλλά κινδυνεύουν να οδηγηθούν σε στρατιωτική εξάρτηση από το Τελ Αβίβ.

Η ορολογία που χρησιμοποιείται για την Κυπριακή Δημοκρατία ακολουθεί την πάγια τουρκική θέση και δεν ανταποκρίνεται στη διεθνώς αναγνωρισμένη υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στο επίκεντρο η τριμερής με το Ισραήλ

Ο αρθρογράφος συνδέει τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ με τις μακροχρόνιες ελληνοτουρκικές διαφορές και το Κυπριακό.

Υποστηρίζει ότι η τριμερής συνεργασία δεν περιορίζεται πλέον στη διπλωματία και την ενέργεια, αλλά έχει επεκταθεί στην κοινή στρατιωτική εκπαίδευση, στην ανταλλαγή πληροφοριών, στη ναυτική ασφάλεια, στην κυβερνοασφάλεια και στη διαλειτουργικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Μέσα από αυτό το πρίσμα παρουσιάζει την προμήθεια ισραηλινών οπλικών συστημάτων από Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία ως στοιχείο μιας ευρύτερης στρατηγικής εξάρτησης από το Ισραήλ.

Ο ισχυρισμός περί «περιορισμού» της Τουρκίας

Βασική θέση του άρθρου είναι ότι το Ισραήλ επιχειρεί να αξιοποιήσει Ελλάδα και Κύπρο ως γεωπολιτικό αντίβαρο απέναντι στην Τουρκία.

Το TRT υποστηρίζει ότι η Άγκυρα αντιλαμβάνεται την τριμερή συνεργασία ως μηχανισμό «περιορισμού» της τουρκικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ αποδίδει στην Αθήνα και τη Λευκωσία την πρόθεση να χρησιμοποιήσουν τη σχέση τους με το Ισραήλ ως εξισορροπητικό παράγοντα απέναντι στην αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας.

Πρόκειται για ερμηνεία του αρθρογράφου. Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία παρουσιάζουν επισήμως τις περιφερειακές συνεργασίες τους ως μηχανισμούς σταθερότητας και όχι ως συμμαχίες εναντίον τρίτων κρατών.

«Κίνδυνος εξάρτησης» από τα ισραηλινά όπλα

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα ισραηλινά οπλικά συστήματα. Το άρθρο επικαλείται, μεταξύ άλλων, συστήματα αεράμυνας Barak MX και πυραυλικά συστήματα PULS, για να υποστηρίξει ότι η αυξανόμενη εξάρτηση από ισραηλινή τεχνολογία θα μπορούσε μελλοντικά να προσφέρει στο Τελ Αβίβ πολιτική και στρατιωτική επιρροή.

Κατά τον αρθρογράφο, η εξάρτηση από ανταλλακτικά, τεχνική υποστήριξη και πυρομαχικά δημιουργεί θεωρητικά τη δυνατότητα περιορισμού της επιχειρησιακής χρήσης των συστημάτων σε περίπτωση πολιτικής διαφωνίας.

Παράλληλα προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η στενότερη στρατιωτική σχέση με το Ισραήλ θα μπορούσε να εμπλέξει Ελλάδα και Κύπρο σε περιφερειακές συγκρούσεις στις οποίες διαφορετικά δεν θα συμμετείχαν.

Ως παράδειγμα αναφέρεται η προειδοποίηση της Χεζμπολάχ προς την Κυπριακή Δημοκρατία το 2024 σχετικά με το ενδεχόμενο χρήσης κυπριακών υποδομών από το Ισραήλ.

Στο κάδρο και το Κυπριακό

Το δημοσίευμα επιχειρεί παράλληλα να εντάξει τη συνεργασία με το Ισραήλ στο ίδιο πλαίσιο με το Κυπριακό.

Επαναλαμβάνει σειρά πάγιων τουρκικών θέσεων για την ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα γεγονότα της περιόδου 1963-1974, την τουρκική στρατιωτική επέμβαση και το Σχέδιο Ανάν.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η ενίσχυση της στρατιωτικής και ενεργειακής συνεργασίας της Λευκωσίας με το Ισραήλ ενδέχεται να μειώνει, κατά την εκτίμηση του συντάκτη, τα κίνητρα για συμβιβασμό στο Κυπριακό.

Ο ισχυρισμός για τους Ισραηλινούς στην Κύπρο

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην παρουσία Ισραηλινών πολιτών στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Το άρθρο υποστηρίζει ότι περίπου 25.000 Ισραηλινοί ζουν ήδη στις ελεύθερες περιοχές, ενώ κάνει λόγο για αντίστοιχη παρουσία σε ελληνικά νησιά.

Προχωρεί μάλιστα ένα βήμα περισσότερο, διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι ενδεχόμενη δημιουργία κλειστών ιδιωτικών κοινοτήτων θα μπορούσε στο μέλλον να εγείρει ζητήματα δικαιοδοσίας και «παράλληλων ρυθμίσεων ασφάλειας», φτάνοντας μέχρι την αναφορά σε ενδεχόμενο «κράτους εν κράτει».

Το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί εκτίμηση του αρθρογράφου και όχι τεκμηριωμένη διαπίστωση που παρουσιάζεται με στοιχεία στο δημοσίευμα.

Διαβάστε επίσης:  Ισραηλινός Νομικός: Προσφυγή σε ΔΠΔ κατά Τουρκίας για κατοχή-εποικισμό Κύπρου

 

Το μήνυμα που επιχειρεί να περάσει το άρθρο

Το βασικό αφήγημα του δημοσιεύματος είναι σαφές: παρουσιάζει τη στρατηγική προσέγγιση Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ισραήλ όχι ως μηχανισμό ενίσχυσης της αποτρεπτικής τους ικανότητας, αλλά ως επιλογή που, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, αυξάνει την εξάρτησή τους από το Τελ Αβίβ και ταυτόχρονα επιδεινώνει τις σχέσεις τους με την Άγκυρα.

Το άρθρο καταλήγει καλώντας ουσιαστικά Αθήνα και Λευκωσία να επανεξετάσουν τη στρατηγική τους, υποστηρίζοντας ότι η περαιτέρω στρατιωτική ευθυγράμμιση με το Ισραήλ μπορεί να αυξήσει αντί να περιορίσει τους γεωπολιτικούς κινδύνους στην Ανατολική Μεσόγειο.