Ένα εξαιρετικά σπάνιο απολίθωμα καρχαρία, ηλικίας περίπου 9 εκατομμυρίων ετών, ανακαλύφθηκε στην παράκτια έρημο του Περού, προσφέροντας στους επιστήμονες μία από τις πιο ολοκληρωμένες εικόνες που υπάρχουν για έναν αρχαίο συγγενή του λευκού καρχαρία. Το εύρημα περιλαμβάνει σχεδόν άθικτο σαγόνι, αλλά και το τελευταίο γεύμα του ζώου, γεγονός που το καθιστά ιδιαίτερα σημαντικό.

Ένας κορυφαίος θηρευτής με «λεπίδες» για δόντια

Σύμφωνα με ρεπορτάζ από το Πρώτο Θέμα, η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στη Λίμα από ερευνητές του γεωλογικού και μεταλλευτικού ινστιτούτου του Περού (INGEMMET). Πρόκειται για έναν σχεδόν πλήρη Cosmopolitodus hastalis, έναν κορυφαίο θηρευτή της εποχής, με μήκος που έφτανε περίπου τα επτά μέτρα. Τα δόντια του, αιχμηρά σαν λεπίδες, είχαν μήκος έως 8,9 εκατοστά, ενώ στην κοιλιακή του χώρα εντοπίστηκαν υπολείμματα σαρδελών, αποκαλύπτοντας τη διατροφή του στον νότιο Ειρηνικό.

Γιατί τα απολιθώματα καρχαριών είναι τόσο σπάνια

Κατά το ίδιο ρεπορτάζ και σύμφωνα με τους επιστήμονες, η διατήρηση του απολιθώματος είναι εξαιρετική, κάτι σπάνιο για καρχαρίες, καθώς το σώμα τους αποτελείται κυρίως από χόνδρο, ο οποίος αποσυντίθεται εύκολα και δεν απολιθώνεται συχνά. Για τον λόγο αυτό, τα περισσότερα ευρήματα καρχαριών περιορίζονται σε μεμονωμένα δόντια και όχι σε πλήρεις σκελετούς.

Η μοναδική λεκάνη του Pisco

Το απολίθωμα βρέθηκε περίπου 235 χιλιόμετρα νότια της Λίμα, στη λεκάνη του Pisco, μια περιοχή γνωστή για τα πλούσια θαλάσσια ευρήματά της. Κατά τη Μειόκαινο περίοδο, η περιοχή αυτή ήταν μια ρηχή και προστατευμένη θάλασσα, όπου οι συνθήκες ευνοούσαν τη διατήρηση οργανισμών πριν διαλυθούν ή αποσυντεθούν. Στην ίδια περιοχή έχουν εντοπιστεί και άλλα σημαντικά απολιθώματα, όπως φάλαινες, θαλάσσιοι βραδύποδες, χελώνες, ένας νεαρός κροκόδειλος άνω των 10 εκατομμυρίων ετών και ένα κρανίο τεράστιου ποτάμιου δελφινιού ηλικίας 16 εκατομμυρίων ετών, όπως αναφέρει το ίδιο ρεπορτάζ.

Το «τελευταίο γεύμα» αποκαλύπτει το οικοσύστημα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το περιεχόμενο του στομάχου του καρχαρία. Η παρουσία σαρδελών δείχνει όχι μόνο τι κυνηγούσε, αλλά και πώς ήταν δομημένο το οικοσύστημα εκείνης της εποχής, καθώς οι αντζούγιες δεν είχαν ακόμη εμφανιστεί και οι σαρδέλες αποτελούσαν βασική τροφή για τους μεγάλους θηρευτές.

Η επιστημονική διαμάχη για την εξέλιξη του λευκού καρχαρία

Το εύρημα συμβάλλει επίσης στη συνεχιζόμενη επιστημονική συζήτηση σχετικά με την προέλευση του σύγχρονου λευκού καρχαρία. Κάποιοι επιστήμονες θεωρούν ότι προέρχεται από τον μεγαλοδόντα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι εξελίχθηκε από έναν καρχαρία μάκο με πλατιά δόντια, γνωστό ως Isurus hastalis. Προηγούμενη μελέτη του 2009 είχε ήδη υποστηρίξει τη δεύτερη εκδοχή, εξετάζοντας ένα νεότερο απολίθωμα από την ίδια περιοχή, το οποίο θεωρήθηκε μεταβατική μορφή.

Νέα στοιχεία στην εξελικτική «αλυσίδα»

Το νέο απολίθωμα φαίνεται να ενισχύει αυτή τη θεωρία, καθώς τα δόντια του, αν και αιχμηρά, δεν έχουν ακόμη τις πλήρεις οδοντώσεις του σύγχρονου λευκού καρχαρία, δείχνοντας ένα ενδιάμεσο στάδιο εξέλιξης. Η ύπαρξη πλήρους σαγονιού είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς επιτρέπει στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη διάταξη των δοντιών και τον τρόπο λειτουργίας του δαγκώματος.


Ένα παζλ εκατομμυρίων ετών που συνεχίζει να συμπληρώνεται

Οι έρευνες συνεχίζονται, με τους ειδικούς να επισημαίνουν ότι απαιτούνται περισσότερα αντίστοιχα ευρήματα για να δοθούν οριστικές απαντήσεις σχετικά με την εξέλιξη των καρχαριών. Παρ’ όλα αυτά, η λεκάνη του Pisco εξακολουθεί να αποκαλύπτει σημαντικά στοιχεία για το παρελθόν, φωτίζοντας σταδιακά την ιστορία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων εκατομμυρίων ετών πριν.

Διαβάστε επίσης: Επιστημονικό θαύμα: Έφεραν ξανά στη ζωή σκουλήκι «ζόμπι» 24.000 ετών (ΦΩΤΟ)