Περίπου τέσσερις μήνες πέρασαν από τον διορισμό στη θέση του Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ για το κυπριακό, του Νορβηγού διπλωμάτη Έσπεν Μπαρθ Άϊντα, και στη Λευκωσία ήδη επικρατεί δυσφορία για το ρόλο του στη διαδικασία για επίλυση του κυπριακού.

Η άποψη του Προεδρικού τουλάχιστον αρχικά, ήταν ότι ο Νορβηγός διπλωμάτης είχε τα «φόντα» για να παίξει καταλυτικό ρόλο στην εν εξελίξει διαδικασία και μάλιστα διέθετε την απαραίτητη μεθοδικότητα ούτως ώστε να αποφευχθούν τυχόν κωλυσιεργίες στη διαδικασία. Οι του Προεδρικού παρότρυναν μάλιστα τους πάντες να δείξουν εγκράτεια στις τοποθετήσεις τους για το πρόσωπο του κύριου Άϊντα.

Μερικούς μήνες μετά, ο Νορβηγός διπλωμάτης, με τη στάση που κράτησε και κρατεί έναντι των τουρκικών προκλήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ, τείνει να εξελιχθεί σε ένα νέο «Ντάουνερ».

Βεβαίως όσοι σήμερα ασκούν κριτική στον Νορβηγό διπλωμάτη, θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι η ιστορία αποδεικνύει ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε με τους εκάστοτε Ειδικούς Συμβούλους του ΓΓ, δεν είναι καθόλου «προσωπικά».

Η στάση του εκάστοτε Ειδικού Συμβούλου, είτε αυτός λέγεται Ντάουνερ, είτε Άίντα, σχετίζεται άμεσα με τα δεδομένα που έχει ενώπιον του. Διότι πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι έχουν την εντύπωση, ότι ο ΟΗΕ, ο Γενικός του Γραμματέας και ο Ειδικός του Σύμβουλος, βρίσκονται στην Κύπρο με κύριο γνώμονα να διασφαλίσουν το δίκαιο και να αποκαταστήσουν την ειρήνη.

Η στάση του Άϊντα σε ότι αφορά τα του φυσικού αερίου και των τουρκικών προκλήσεων, υποσκάπτει τις θέσεις της Λευκωσίας, η οποία μάταια μέχρι στιγμής καταβάλλει προσπάθειες για αποσύνδεση του ενεργειακού ζητήματος από το κυπριακό.

Ωστόσο εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι, οι πρώτοι οι οποίοι ευθύνονται για το γεγονός αυτό, είναι κύκλοι εντός Λευκωσίας, οι οποίοι εδώ και καιρό υπόσχονται στην Τουρκία λόγο και ρόλο στα ενεργειακά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Συνεπώς, προτού σπεύσουμε να εξαπολύουμε κριτική στον εκάστοτε απεσταλμένο του ΟΗΕ στην Κύπρο, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι πρωτίστως για τα όσα διαδραματίζονται ευθύνεται η δική μας πλευρά και η απουσία κοινής στρατηγικής και γραμμής στο κυπριακό. Η πλευρά μας, έχει υποπέσει σε σωρεία λαθών, τα οποία μας έχουν αφοπλίσει, και κυριολεκτικά και μεταφορικά, και μας έχουν καταστήσει αναξιόπιστους στην σκακιέρα της διεθνούς διπλωματίας.

Είναι ο Άϊντα λοιπόν που ευθύνεται για τα όσα τραγικά προμηνύονται στο κυπριακό ή μήπως το γεγονός ότι για άλλη μια φορά αποδειχθήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων στην υπεράσπιση των δικών μας συμφερόντων;

Και για πόσο καιρό οι πολιτικοί μας ηγέτες θα βρίσκουν άλλοθι στο πρόσωπο του εκάστοτε «Άϊντα» λόγω της δικής τους ανικανότητας; 

Ένα είναι το δεδομένο. Ότι η λογική του «βγαίνω μπροστά και κλαίγομαι» είτε για τη στάση της Άγκυρας είτε για τη στάση του ΟΗΕ στο κυπριακό, δεν μας έχει βγάλει πουθενά και ούτε πρόκειται. Αυτό που χρειάζεται είναι αναθεώρηση της στρατηγικής μας και γενικότερα της λογικής με την οποία αντιμετωπίζουμε το εθνικό ζήτημα. Αυτή η εναλλακτική στρατηγική στην οποία συχνά αναφέρονται οι πολιτικοί ηγέτες, αλλά ποτέ δεν μας ανέλυσαν και ούτε είδαμε στην πράξη…

Follow @zannettosn

[email protected]