Με καταπιέζει η μοναξιά των γύρω μου. Όσο και να την απο-δοκιμάζω, αναγκαστικά τη γεύομαι!
Με ανησυχεί η μοναχικότητα των φίλων μου. Όσο και να την παραβλέπω, αναλογικά… τη μοιράζομαι.
Η σύγχρονη μοναξιά δεν έχει τις απολήξεις των παλαιότερων χρόνων. Και διαθέτει μια άσβεστη θλίψη που σε καταρρακώνει βλακωδώς. Είναι γεγονός!
Και ναι! Ο νεάνθρωπος ‘μονάχους-μονάχους’, αποτέλεσμα των σύγχρονων επιρροών και της βαθιάς εξαθλίωσης, θα παραμένει μονός. Διά παντός. Τι κρίμα.