Γενέθλια! Με θυμάμαι μαθήτρια να τα γιορτάζω τουλάχιστον ένα μήνα νωρίτερα, πριν κλείσουν τα σχολεία και οι συμμαθητές μου φύγουν για διακοπές. Βλέπεις, τότε δεν είχαμε facebook ή twitter και το ενδεχόμενο να μη θυμόταν κανείς να έρθει στο πάρτι μου, -εκτός απ’ τα ξαδέρφια μου, άντε και 2-3 παιδιά απ’ τη γειτονιά- ήταν μεγάλο!

Τις προάλλες, ένας ξάδερφός μου,  μου έδωσε ένα βίντεο που δεν ήξερα καν ότι υπήρχε. Εγώ, κάπου στα 10, στο πάρτι γενεθλίων μου να χορεύω έξαλλα το «μακαρένα».  Όμορφα χρόνια! Είναι ωραίο να απαθανατίζεις τέτοιες στιγμές και να τις βλέπεις μετά από χρόνια. Όταν πια τα γενέθλια δε σημαίνουν μόνο μουσική στη διαπασών, δώρα, χορό με το ωραιότερο αγόρι ή κορίτσι του σχολείου και ξεγνοιασιά στο έπακρο.

Άλλωστε φυσικό δεν είναι; Μεγαλώνοντας, αναπόφευκτα κάποια στιγμή σε ανύποπτο χρόνο, θ’ αναρωτηθείς αν όλες αυτές οι ευχές που έκανες τόσα χρόνια, κάθε φορά που έσβηνες τα κεράκια, βουτώντας στην τούρτα το κλασσικό ποτηράκι έχουν πραγματοποιηθεί…

Θα κάνεις ένα μίνι απολογισμό της ζωής σου, θα σκεφτείς τι έχεις πετύχει μέχρι σήμερα αλλά και τι θα μπορούσες να είχες πετύχει, θα ξανασκεφτείς και φέτος το top 3 των ωραιότερων γενεθλίων σου και θα αναπολήσεις ενδεχομένως στιγμές ή και ανθρώπους που δεν είναι πια εδώ για να γιορτάσουν μαζί σου γιατί έτσι τα’ φερε η ζωή… Κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι μεγαλώνεις και ωριμάζεις...

Ειδικά όμως, αν πλησιάζεις τα 30 και αρνείσαι πεισματικά να μεγαλώσεις, κάποια θεία, γιαγιά ή γειτόνισσα θα βρεθεί για να σου δώσει τις κορυφαίες  ευχές: «Άντε, σύντομα να φάμε και κουφέτα» ή και του χρόνου διπλή», επιβεβαιώνοντάς σου ότι τα χρόνια περνούν…

Κι έρχονται κάποτε εκείνα τα γενέθλια που δεν τα γιορτάζεις καν. Είτε γιατί άφησες τα προβλήματα και τις υποχρεώσεις να τα επισκιάσουν, είτε γιατί αρνείσαι να συμβιβαστείς με το φυσικότατο γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι μεγαλώνουν, είτε γιατί κανείς δεν υπάρχει για να σου ευχηθεί αυτή την τόσο ξεχωριστή για σένα ημέρα, οπότε μετράς τις ώρες για να τελειώσει και να’ ρθει η επόμενη… Θλίβομαι και μόνο στη σκέψη…

Για μένα τα γενέθλια ήταν και είναι η καλύτερη ευκαιρία για γιορτή! Τι κι αν δεν έχεις τη μεγάλη παρέα που θα σου χαρίσει το «ιδανικό» πάρτι; Τι κι αν σου λείπει ο/η σύντροφος για να’χεις να περιμένεις εκείνο το ρομαντικό δείπνο ή το ξεχωριστό δώρο; Σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεσαι, το οφείλεις στον εαυτό σου να φορέσεις το ωραιότερο χαμόγελό σου και να πιεις- ακόμη και στο μπαλκόνι σου με λίγους αλλά εκλεκτούς- στην υγειά σου και στα καλύτερα που θα΄ρθουν!

Μ’ αυτές τις σκόρπιες σκέψεις κοιμήθηκα χθες βράδυ, πριν ξημερώσει η 10η Ιουλίου και αρχίσω να δέχομαι ευχές για τα  27α γενέθλιά μου. «Αγάπη και υγεία» είναι οι λέξεις που εμπερικλείονται στις περισσότερες απ’ αυτές.  Σας ευχαριστώ! Αυτά θέλω μόνο απ’ τη ζωή μου. Αυτα εύχομαι και σε σας απ’ τη ψυχή μου!

Και φυσικά, cheers στα καλύτερα που θα’ ρθουν!