Πραγματικά δε μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει τόσος ρατσισμός αλλά και τόση ανευθυνότητα σ’ αυτό το πολύπαθο νησί! Και αναφέρομαι βεβαίως στο χθεσινό τραγικό περιστατικό, όπου μια νέα αλλοδαπή γυναίκα ξεψύχησε μπροστά στα μάτια του μικρού παιδιού της, έχοντας για τελευταία εικόνα πριν κλείσει τα μάτια της σωρεία μουχλιασμένων σκουπιδιών και ένα αγγελούδι που άφηνε στο έλεος του…

Μια τρώγλη που έπρεπε να πεθάνει για να ανακαλύψουμε. Ένα πεινασμένο παιδάκι, που έπρεπε να χάσει τη μάνα του για να το φροντίσουμε. Μια τραγική ιστορία, που έπρεπε να δει το φως της δημοσιότητας για να συγκινηθούμε!

Έστω, αυτοί που συγκινήθηκαν. Γιατί δυστυχώς, κάποιοι, όχι μόνο δε συγκινήθηκαν αλλά δε ντράπηκαν να βγουν και να διαμαρτυρηθούν δημοσίως για την έκταση που δίνουν τα Μέσα Ενημέρωσης στο θέμα. Είναι οι ίδιοι πολίτες, που ξέρουν μόνο να κοκορεύονται ότι σπουδάζουν παιδιά στο εξωτερικό αλλά στον τόπο τους, ο Ρουμάνος, ο Βούλγαρος και ο Πόντιος είναι παιδιά κατώτερου Θεού και δεν έχουν καμία θέση.

Για εκείνους,  ενδεχομένως η 40χρονη Ρουμάνα να ήταν η ξένη που ζούσε παρασιτικά σε βάρος του Κύπριου πολίτη. Μια χαρραμοφάϊσσα που της έδινε επίδομα το κράτος μας και απειλούσε να πάρει και τη δουλειά κάποιου δικού μας. Μια ξεδιάντροπη που γύρευε να ξεμυαλίσει κάποιον Κυπραίο και να του φορτώσει και το παιδί της.

Το πιο λυπηρό βεβαίως είναι πως θέλουν να λέγονται «καλοί Χριστιανοί», σωστοί και ευυπόληπτοι πολίτες αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει ανθρωπιά γι’ αυτό και αρέσκονται να ρίχνουν όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στους ξένους.

Προσωπικά, επειδή αγαπώ αυτό τον τόπο, ντρέπομαι που φάνηκε ανάξιος να προστατέψει μια μάνα με το παιδί της,  η οποία δεν ονειρευόταν φυσικά να αφήσει τον τόπο της για να ζήσει στον δικό μας, αλλά οι συνθήκες την ανάγκασαν να μεταναστεύσει για μια καλύτερη τύχη.

Καλώς ή κακώς στην Κύπρο διαμένουν χιλιάδες αλλοδαποί εκ των οποίων κάποιοι λαμβάνουν παχουλά επιδόματα και μπορεί να ζουν και σε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης από Κυπρίους. Αυτό για κάποιους είναι προκλητικό. Ειδικά μια τέτοια δύσκολη περίοδο για τον τόπο μας.

Κάντε λοιπόν μια σωστή έρευνα όλοι εσείς οι «αρμόδιοι» και δώστε στον καθένα αυτό που δικαιούται για να ζήσει αξιοπρεπώς ή διώξτε τον καλύτερα. Μην τον οδηγήσετε όμως στο θάνατο. Γιατί αυτό κάνατε με την αδιαφορία και την αμέλειά σας.

Πόσα προβλήματα κύριοι θα συνεχίσουμε να κρύβουμε κάτω από το χαλί;

Ξέρετε, δεν είναι μαγικό για να λυθούν από μόνα τους. Και μ’αυτό το χάλι, δεν μπορούμε να πάμε πουθενά... Κάντε λοιπόν κάτι σήμερα. Γιατί μετά το πέρας τριών ημερών στην Κύπρο, συν τοις άλλοις, έχουμε το ελάττωμα να ξεχνάμε…