Άλλος ένας χρόνος φεύγει… Ένας χρόνος που και να θέλαμε να ξεχάσουμε είναι αδύνατο… Μια χρονιά, που μπορεί να υποδεχτήκαμε γεμάτοι ελπίδα ότι θα’ ταν καλύτερη από την προηγούμενη αλλά φρόντισε από τους πρώτους κιόλας μήνες να μας δείξει ότι τα πράγματα μπορούσαν να γίνουν και πολύ χειρότερα απ’ ότι ήταν…

Η  χρονιά των εκλογών, του Eurogroup, του «κουρέματος», της Τρόικας, του μνημονίου, της κορύφωσης των μαζικών διαμαρτυριών, των απεργιών, των απολύσεων, των περικοπών, της ανασφάλειας, της αβεβαιότητας, των κοινωνικών παντοπωλείων, των κοινωνικών ιατρείων και των φιλανθρωπικών συναυλιών φεύγει. Η χρονιά των πολλών ερωτηματικών με επικρατέστερο το τί άλλο θα μας βρει, σε λίγες ώρες θα αντικατασταθεί από μια νέα χρονιά. Λένε ότι θα’ ναι εξίσου δύσκολη… αν όχι χειρότερη. Θα δείξει…

Το μόνο σίγουρο, είναι πως, όπως όλα στη ζωή, έτσι κι αυτή η χρονιά, πέρα από τις δεκάδες δυσάρεστες στιγμές που μας χάρισε, μας έδωσε και πολλά θετικά…

Προτού την αποχαιρετήσουμε λοιπόν, έχω την αίσθηση πως εάν κάτι πρέπει να κρατήσουμε, είναι πως αυτά τα γερά  «χτυπήματα», μας έκαναν να εκτιμήσουμε περισσότερο κάποιες σταθερές αξίες στη ζωή, τις οποίες οι περισσότεροι τουλάχιστον, είχαμε ξεχάσει. Οι δυσκολίες, εκτός του ότι μας έδειξαν τα όριά μας, έκαναν συνάμα τους περισσότερους από εμάς πιο ανθρώπινους αλλά και πιο ευαίσθητους.

Ο «δηθενισμός» που στην Κύπρο μεσουρανούσε, άρχισε να μετριάζεται. «Μύτες» άρχισαν να πέφτουν και άνθρωποι που άλλοτε είχαν για χόμπι τις αλόγιστες σπατάλες, αναζητούν ξαφνικά πιο απλά πράγματα.

Συνειδητοποιήσαμε ότι, πρόβλημα είναι να χάνεις τη δουλειά σου, να σου παίρνει η τράπεζα το σπίτι, να μην έχεις χρήματα να φας, να πας στο γιατρό, να σπουδάσεις τα παιδιά σου ή να τα ετοιμάσεις για το σχολείο και όχι πόσα τετραγωνικά σπίτι να αγοράσεις, ποιο συνολάκι να φορέσεις σήμερα ή πόσο πάει η νέα Mercedes.

Το 2013 μας πρόσφερε συγκινήσεις και στιγμές που αποδεικνύουν περίτρανα ότι η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη, η προσφορά, ο εθελοντισμός δεν είναι μόνο στα λόγια. Μίλησαν τα έργα μας! Όλα αυτά στα οποία συνεισφέραμε από το υστέρημά μας για να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο.     Είτε αυτά λέγονται κοινωνικά παντοπωλεία, κοινωνικά ιατρεία, συναυλίες αγάπης, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, οτιδήποτε. Κι ας τα αποκαλούν κάποιοι «ψεύτικα» και «γελοία». Η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη, η ανάγκη, μας έβγαλε τον καλό μας εαυτό.

Αυτός ο εαυτός, ο γεμάτος διάθεση για προσφορά, που μας βγαίνει τις γιορτινές μόνο μέρες και μετά τον ξεχνάμε, αυτή τη δύσκολη χρονιά ήταν παρόν! Και θα’ταν υπέροχο αν η προσφορά, γινόταν στάση ζωής.

Όσο για τα χρήματα που δεν μας περισσεύουν; Κάποιος κάποτε είπε πως: «Δε χρειαζόμαστε πολλά χρήματα για να ζήσουμε μια πλούσια ζωή. Οι καλοί φίλοι και μια αγαπημένη οικογένεια αξίζουν το βάρος τους σε χρυσό».

Αυτή είναι η δική μου ευχή για όλους εσάς! Να έχετε πάνω απ’ όλα υγεία και ανθρώπους γύρω σας που να σας νοιάζονται και να σας κάνουν αληθινά ευτυχισμένους!

Καλή Χρονιά!