Είναι κάποια πράγματα, που πολλές φορές συμβαίνουν κάτω από τη μύτη μας και όμως..  επειδή  δεν τους δίνεται η προβολή που τους αξίζει, δεν αποσπούν ούτε το μεγάλο χειροκρότημα που δικαιωματικά τους ανήκει. Τουλάχιστον, εκείνη την επιβράβευση, από τους ανθρώπους που αγαπούν τον αθλητισμό και χαίρονται αληθινά για οτιδήποτε προβάλλει θετικά την Κύπρο μας προς τα έξω.. Αυτό σκέφτηκα με το που μπήκα στο facebook, και είδα αυτές τις… ομολογουμένως εντυπωσιακές φωτογραφίες, των γυμναστών, Κρίστης Λουκά και Γιώργου Μιχαλεκκίδη, από τους πρόσφατους αγώνες Fitness, στους οποίους συμμετείχαν.

Οι δυο συμπατριώτες  μας, γυμναστές, αφού κέρδισαν την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Fitness ΝΑΒΒΑ, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις Σέρρες, διαγωνιζόμενοι ως ζευγάρι στην κατηγορία Fitness Pairs στη χορογραφία και τα ακροβατικά, (με τον Γιώργο να κερδίζει επίσης την πρώτη θέση αγωνιζόμενος και ατομικά στο Fitness Performance), κατέκτησαν και την ιδιαίτερα σημαντική τέταρτη θέση, στο Παγκόσμιο Πρωτάθήμα W.F.F., το οποίο διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη στις 15 Ιουνίου.

 

Μάλιστα, η Παγκόσμια ομοσπονδία Fitness, πρότεινε στους δύο συμπατριώτες μας, μετά τη διάκρισή τους, του χρόνου οι αγώνες να διεξαχθούν στη χώρα μας! Για να δούμε…

 Δύο δικοί μας άνθρωποι,  χωρίς καμία στήριξη (απ’ αυτές που όλοι οι αθλητές στο εξωτερικό διαθέτουν) παραμόνο τους χορηγούς τους, κατόρθωσαν να συναγωνιστούν «τέρατα», κερδίζοντας επάξια τις εντυπώσεις.

«Πραγματικά κάναμε κάτι που δεν το έκανε ποτέ κανένα άλλο ζευγάρι, τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα», μου εξηγεί η Κρίστη μέσω inbox στο Facebook. «Μας έμαθαν και μας αναγνώρισαν στο εξωτερικό και οι κριτές και οι ομοσπονδίες. Το να κατορθώσεις να συγκαταλέγεσαι ανάμεσα στους καλύτερους αθλητές του κόσμου, είναι σίγουρα κάτι σπουδαίο".

 

Διαβάζοντας τα λόγια της αναρωτήθηκα για πολλοστή φορά: Γιατί η Κύπρος εκτιμά, στηρίζει, υπολογίζει και αναγνωρίζει τα «αστέρια» της, όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά και τη μουσική, τις τέχνες, τις επιστήμες, αφού πρώτα διακριθούν και ξεχωρίσουν στο εξωτερικό;
Αυτοί οι άνθρωποι είναι το μέλλον… Και δεν έχουν δυστυχώς, όλοι, τη δύναμη να ανοίξουν μόνοι τα φτερά τους και να διαπρέψουν. Αυτό είναι χρέος της πατρίδας τους. Να τους ξεχωρίσει, να τους πιστέψει, να τους αγκαλιάσει, να τους προωθήσει, να τους στηρίξει με τα μέσα που διαθέτει και στη συνέχεια, πρώτη να τους χειροκροτήσει, ενθαρρύνοντάς τους να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια να την κάνουν περήφανη αλλά να αισθάνονται και οι ίδιοι υπερήφανοι, που διαγωνίζονται με τα χρώματά της.
Νομίζω πως το λιγότερο που τους αξίζει, είναι ένα μεγάλο Μπράβο!