Και επισήμως καλοκαίρι από σήμερα! Δεν ξέρω βέβαια, πόσοι το περίμεναν με την ίδια λαχτάρα όπως τα προηγούμενα χρόνια, για να απολαύσουν ξέγνοιαστες διακοπές, το σίγουρο όμως είναι ότι απ’ όλες τις εποχές του χρόνου, το καλοκαίρι έχει άλλη χάρη!

Χθες, ψάχνοντας στην αποθήκη του πατρικού μου για ένα βιβλίο, βρήκα καταχωνιασμένο όλο τον πολύχρωμο παλιό καλοκαιρινό εξοπλισμό μας, που για χρόνια είχαμε αφήσει αναξιοποίητο… Την παγωνιέρα που κάποτε γεμίζαμε με σάντουιτς, αναψυκτικά, μπύρες και φρούτα, πριν πάμε στην παραλία, τις αναδιπλωμένες πλαστικές μας καρέκλες και φυσικά  την μεγάλη ριγε ομπρέλα, που τοποθετούσαμε πάντα όπου εμείς θέλαμε, χωρίς να χρειάζεται να πηγαίνουμε πρωί-πρωί στην παραλία για να βρούμε και να ενοικιάσουμε ομπρέλες και κρεβατάκια, όπως συνηθίζαμε τα τελευταία χρόνια.

Πόσες αναμνήσεις μου ξύπνησαν…

Κι όμως, αυτό τον τόσο απλό, πρακτικό και κυρίως ανέξοδο καλοκαιρινό εξοπλισμό, αρκετοί από εμάς τον υποτιμήσαμε στην πορεία της ζωής μας, επιλέγοντας πιο «κυριλέ» καλοκαιρινές εξορμήσεις. Βλέπετε ήταν πιο «in», να φάμε και να πιούμε στα μπαράκια της παραλίας, πληρώνοντας τα διπλά και τα τριπλά, οπόταν χαλάλι η κοροϊδία μέσα στα μούτρα μας...

3 ευρώ το μπουκαλάκι με το νερό! 4 ευρώ το παγωτό! 5 ευρώ το φραπέ! 6 ευρώ η γρανίτα! 7 ευρώ το σάντουιτς και πάει λέγοντας… Όχι βέβαια από όλους, αλλά από μια μεγάλη μερίδα επιχειρηματιών.

Είχε άλλο… κύρος να εμφανίζεσαι στην πλαζ μόνο με την πετσέτα και το αντηλιακό σου και να κάθεσαι κάτω από την ομπρέλα που πλήρωσες 8, 10 ακόμη και 12 ευρώ, πίνοντας τη μπύρα που σου έφερε η κατά τ’ άλλα συμπαθέστατη  αλλοδαπή σερβιτόρα-πληρώνοντάς την άλλα τόσα, από του να φτάνεις στην παραλία κουβαλώντας ομπρέλα, παγωνιέρα και καρέκλες σαν «χωρκάτης».

Αναρωτιέμαι… γιατί αφεθήκαμε να ξεφύγουμε τόσο; Σίγουρα μας περίσσευαν και λεφτά.. συνήθως τότε είναι που «μεγαλοπιάνεται» ο άνθρωπος.

Κάτι μου λέει όμως ότι φέτος, αυτό τον «χωριάτικο» εξοπλισμό, πολλοί θα τον αγαπήσουν και θα τον τιμήσουν. Θα είναι πολύ «must»!

Το γιατί, το ξέρουμε βεβαίως όλοι! Όταν το ταμείον είναι μείον, θέλοντας και μη, γυρνάς πίσω, στις παλιές αλλά σταθερές αξίες. Τις εκτιμάς περισσότερο γιατί σου θυμίζουν εποχές που ήσουν ακόμη «άφθαρτος». Χαιρόσουν με τα απλά. Ευχαριστιόσουν με τα λίγα. Δεν είχες απαιτήσεις, ακόμη και στην παραλία. Πήγαινες στη θάλασσα για τη δροσιά της και μόνο, γι’ αυτό και την απολάμβανες, χωρίς να σου κοστίσει ο κούκος αηδόνι!

Όλα αυτά με τα οποία μεγαλώσαμε.. στην πορεία τα σνομπάραμε.. ήταν ξεπερασμένο για κάποιους να κόψεις καρπούζι σε μια οργανωμένη παραλία, ήταν «ντροπή» να ξετυλίξεις το σάντουιτς από το ασημόχαρτο για να φας ή να βγάλεις το τάπερ με τα φρούτα από την παγωνιέρα.

Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι μπήκαν σε τέτοιου είδους «τρυπάκια». Ευτυχώς τουλάχιστον, δεν το έκαναν όλοι…

Καιρός για αυτοπροσδιορισμό λέμε συνέχεια τον τελευταίο καιρό… Πολύ σωστά! ποτέ δεν είναι αργά να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα… Να καθιερώσουμε στη ζωή μας αυτά που πραγματικά αξίζουν αφήνοντας στην άκρη ανούσιες και κομπλεξικές συνήθειες, λέγοντας και εννοώντας, ότι αυτοί είμαστε, και σ’ όποιον αρέσουμε!

Όσο γι’ αυτούς που έχουν ακόμα την ευχέρεια να απολαμβάνουν  πολυτελείς διακοπές, με γεια τους με χαρά τους! Ο καθένας άλλωστε, έχει το δικαίωμα να  ξοδεύει όσα θέλει και όπου θέλει και εξυπακούεται ότι κανείς δεν μπορεί να τον κρίνει για τις επιλογές του.

Πάω για την πρώτη μου βουτιά!

Καλό μας Καλοκαίρι!!!