Ήθελα κάποια στιγμή να γράψω κάτι και γι’ αυτά… Δε θα το δουν, δε θα το διαβάσουν αλλά ευελπιστώ πως ίσως κάποιοι ευαισθητοποιηθούν και δείξουν περισσότερη συμπόνια σε ότι αφορά την... τύχη τους, η οποία ουσιαστικά εξαρτάται από εμάς, τους ανθρώπους. Και μιλάω βεβαίως για τα αδέσποτα ζώα, μιας και σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Αδέσποτων Ζώων.

 

Γνωρίζω πολύ καλά ότι οι συνθήκες ζωής των περισσότερων πολιτών έχουν αλλάξει άρδην. Αρκετοί έχουν χάσει τις δουλειές τους, δεν έχουν εισοδήματα από πουθενά, τα έξοδα τους εξακολουθούν να τρέχουν και ίσως το τελευταίο πράγμα που τους απασχολεί είναι το γεγονός ότι 600 εκατομμύρια αδέσποτα ζώα διαβιούν σε ολόκληρο τον πλανήτη κάτω από άθλιες συνθήκες.

Κατανοώ πως όλοι μας προσπαθούμε να κάνουμε περικοπές απ’ όπου μπορούμε. Είναι απόλυτα λογικό εξάλλου! Αρνούμαι όμως να δεχθώ αυτό που μετά λύπης μου έχω διαπιστώσει. Τι εννοώ; Τον τελευταίο καιρό, πρόσεξα πως όλο και πληθαίνουν τα αδέσποτα σκυλιά στους δρόμους, τις γειτονιές και τα πάρκα. Σκυλιά που είναι φανερό ότι κάποτε είχαν ιδιοκτήτη, τριγυρνούν μόνα πια, ζητιανεύοντας φαί γύρω από κάδους σκουπιδιών.

Αρχικά δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, μέχρι που πρόσφατα διαπίστωσα, ότι δύο μικρά σκυλάκια, βρίσκουν το βράδυ καταφύγιο κάτω από την πολυκατοικία όπου μένω. Αρκετά βράδια τα έχω δει να κουρνιάζουν πάνω σε ένα παλιό χαλάκι μπάνιου και μόλις έβλεπαν κάποιον να τα πλησιάζει, έτρεχαν αμέσως για να κρυφτούν. Ένα μεσημέρι που έφευγα για τη δουλειά, λίγο έλειψε να πατήσω το ένα, που κοιμόταν στο παρκινγκ, υπό τη σκιά του αυτοκινήτου μου.
Και σήμερα το πρωί, κάποιος άλλος γείτονας, όχι μόνο πέρασε πάνω από το ένα σκυλάκι με το αυτοκίνητό του αλλά δεν είχε καν την ευαισθησία να σταματήσει να δει αν είναι καλα! Δυστυχώς δεν ήταν! το σκότωσε…

 

Συζητώντας το με φίλους, διαπίστωσα ότι το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Μπορεί το φαινόμενο της εγκατάλειψης ζώων να μην είναι καινούργιο, η οικονομική κρίση όμως φαίνεται πως βοήθησε στην έξαρσή του…
Κακά τα ψέματα. Είναι ευθύνη να έχεις κατοικίδια και αν δεν είσαι αληθινά πρόθυμος να την αναλάβεις καλύτερα να μην μπεις στη διαδικασία. Τουλάχιστον όμως, εάν αποφασίσεις να το κάνεις, καντ’ το σωστά και υπεύθυνα. Τα ζώα δεν είναι μπιμπελό.

Έχουν γραφτεί άπειρα άρθρα για την προστασία των ζώων αλλά και για την αξία του να υιοθετούμε σκύλους, από καταφύγια κυρίως, τα οποία φιλοξενούν δεκάδες αδέσποτα, κάθε ράτσας, που οι ιδιοκτήτες, στην καλύτερη των περιπτώσεων, τα βάζουν μέσα σε κλειστοφοβικές κούτες και τα αφήνουν έξω απ’ τα καταφύγια επειδή αποφάσισαν ότι τους είναι πλέον βάρος ή δεν είναι σε θέση να τα φροντίσουν. Χίλιες φορές αυτό όμως, παρά να τα εγκαταλείπεις στο δρόμο με κίνδυνο να τα χτυπήσει κάποιο αυτοκίνητο, να πέσουν θύματα βίας ή να πεθάνουν απ’ την πείνα. Πάλι καλά που υπάρχουν και οι εθελοντές- τους οποίους προσωπικά θαυμάζω- που αφιερώνουν χρόνο για να τα περιμαζέψουν και να τα φροντίσουν χωρίς κανένα κέρδος.

Έπειτα πόσες φορές έχει τύχει σε όλους μας, οδηγώντας να κάνουμε ελιγμούς για να αποφύγουμε να πατήσουμε ένα γατάκι ή ένα σκυλάκι που πετάχτηκε ξαφνικά μπροστά μας από το πουθενά ή κείτεται ήδη νεκρό στη μέση του δρόμου και απλά προσπαθούμε να αποφύγουμε να το πατήσουμε ξανά για να μην το λιώσουμε εντελώς;
Αναρωτιέμαι, πόσο εγωιστές είμαστε ή μπορούμε να γίνουμε τελικά εμείς οι άνθρωποι; Πως είναι δυνατόν να δηλώνουμε λάτρεις των ζώων και με την πρώτη δυσκολία να τα παρατάμε στο έλεος τους χωρίς να έχουμε καν την υπευθυνότητα να φροντίσουμε να τους εξασφαλίσουμε το καινούργιο τους σπίτι; Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να τα παραδώσουμε σε κάποιο καταφύγιο. Τουλάχιστον εκεί θα είναι ασφαλή και θα ανήκουν κάπου.
Ακόμη και όσοι έχουμε ζώα, με το να έχουμε στα όπα όπα τα δικά μας, αδιαφορώντας για όλα τα άλλα που κυκλοφορούν στους δρόμους, δε σημαίνει ότι αγαπάμε τα ζώα αληθινά. Και εξυπακούεται ότι συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου…

Παρά τις αντιξοότητες που μπήκαν επιτακτικά στις ζωές όλων μας, ας μη ξεχάσουμε ότι διαθέτουμε ακόμη κάτι που έχει υπέρτατη αξία.. και που κανείς δεν μπορεί να μας πάρει εκτός κι αν εμείς το θελήσουμε… Ανθρωπιά!