Κι όμως. Ο Σάνι Κίνγκσλεϊ απαρνιέται το στέμμα του! Δεν νιώθει «βασιλιάς», παραμόνο ένας «μαχητής» που παλεύει καθημερινά για να βγει νικητής, σε ό,τι κι αν κάνει στη ζωή του. Ίσως γι' αυτό να προτιμά να τον φωνάζουν με το μικρό του όνομα και όχι με το, όπως και να το δεις, επιβλητικό Κίνγκσλεϊ. Ωστόσο, ό,τι και να λέει, οι φίλοι της ΑΕΚ το ακούνε βερεσέ. Στα δικά τους μάτια, είναι «Βασιλιάς». Ο δικός τους πιστός «Βασιλιάς». Φεύγοντας για την Ουκρανία το καλοκαίρι του 2008, είπε πως θα επιστρέψει. Έδωσε την υπόσχεσή του στους φίλους της ΑΕΚ και δεν τους πρόδωσε. Σήμερα είναι και πάλι εδώ, για να οδηγήσει την ομάδα της καρδιάς του εκεί που την άφησε πριν από δύο χρόνια.
Το ξεκίνημα στο νέο πρωτάθλημα ήταν ενθαρρυντικό, η ΑΕΚ πήρε αποτελέσματα, έπαιξε ελκυστική μπάλα, αλλά ο Σάνι Κίνγκσλεϊ ξέρει πως είναι ακόμα πολύ νωρίς για γέλια και πανηγύρια, γι' αυτό και είναι προσγειωμένος. Ακόμα και έτσι, όμως, δεν μπορεί να διαφωνήσει με όσους λένε ότι στις πρώτες 5 αγωνιστικές η ΑΕΚ έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο!
«Ίσως να έχουν δίκαιο, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να κερδίζεις, ειδικά στις πρώτες αγωνιστικές. Αυτό θέλει και ο κόσμος…».

Ναι, αλλά εσείς καταφέρατε να πάρετε αποτελέσματα και παράλληλα παίξατε ωραίο, αρκετά ελκυστικό, ποδόσφαιρο. Κάτι που δεν έκαναν οι διεκδικητές του τίτλου.
«Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Αυτό που βλέπετε είναι αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς που γίνεται κατά τη διάρκεια της βδομάδας και του προγράμματος προπόνησης που ακολουθούμε. Αυτά βγαίνουν στο γήπεδο και έρχονται οι νίκες. Οι νίκες φέρνουν αυτοπεποίθηση και η αυτοπεποίθηση σε βοηθά να παίξεις ελεύθερο και ελκυστικό ποδόσφαιρο».

Και όταν οι νίκες συνδυάζονται με θέαμα, έρχεται και περισσότερος κόσμος στο γήπεδο. Οι ΑΕΚτζήδες κάθε βδομάδα είναι περισσότεροι…
«Κατ' αρχήν πρέπει να στείλω το θαυμασμό μου και τις ευχαριστίες μου στον κόσμο της ΑΕΚ για τη στήριξή τους και ελπίζω να συνεχίσουν έτσι. Ξέρουμε πως πέρασαν δύσκολες στιγμές τα τελευταία δύο χρόνια και τους υποσχόμαστε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τους κάνουμε χαρούμενους».

Είναι αλήθεια ότι αυτά τα δύο χρόνια ήταν δύσκολα για την ΑΕΚ και την πήραν αρκετά πίσω και ότι τώρα βλέπουν πως γίνεται μια σοβαρή δουλειά, για να πάει η ομάδα εκεί που τη θέλουν να είναι. Εσείς, πού βάλατε τον πήχη γι' αυτήν τη σεζόν;
«Αυτήν τη στιγμή η ομάδα έπαιξε πέντε παιχνίδια, πήρε καλά αποτελέσματα, κάναμε κάποια καλά παιχνίδια και είμαστε αρκετά ψηλά στη βαθμολογία. Αν συνεχίσουμε με αυτό τον τρόπο νομίζω πως μπορούμε να παραμείνουμε κοντά στις ομάδες που θα διεκδικήσουν την είσοδό τους στο πρώτο γκρουπ των πλέι-οφ. Αν τα καταφέρουμε, νομίζω πως θα είναι μεγάλο επίτευγμα, αν αναλογιστεί κανείς ότι πέρσι η ομάδα έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία, έστω και αν δεν ανήκει εκεί. Δεν είναι εύκολο. Αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι να δουλεύομε σκληρά, να βελτιώσουμε τα λάθη μας και ευχόμαστε να μείνουμε εκεί κοντά μέχρι τέλους».

Ουσιαστικά στοχεύεις να ξαναπάρεις την ΑΕΚ εκεί που την άφησες τη χρονιά που αποχώρησες. Στην 4η θέση…
(γέλια) «Ναι. Αν γίνει κάτι τέτοιο, θα είναι υπέροχο».

«Υπήρχε από την αρχή πίεση»

Ίσως το ότι ήρθατε από τη δεύτερη κατηγορία, το ότι έγινε μια πλήρης αναδιοργάνωση της ομάδας, οι προσδοκίες να μην ήταν τόσο ψηλές. Τώρα όμως ο κόσμος, βλέποντας πως η ομάδα έχεις τις δυνατότητες για να πετύχει σημαντικά πράγματα, ίσως να έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις. Αυτό σάς ασκεί πίεση;
«Κατ' αρχήν θα διαφωνήσω ότι δεν υπήρχαν ψηλές προσδοκίες από την αρχή. Μπορεί να ήρθαμε από τη Β’ Κατηγορία, αλλά το καλοκαίρι ήρθαν αρκετοί ποιοτικοί ποδοσφαιριστές, ήρθε ένας πολύ καλός προπονητής, με τη δική του φιλοσοφία και τρόπο παιχνιδιού. Ναι, είναι μια νέα ομάδα, αλλά η ΑΕΚ δεν μπορεί να παίζει για την παραμονή της. Δεν αξίζει αυτό στον κόσμο της. Τώρα, για την πίεση, για να είμαι ειλικρινής υπήρχε από την αρχή. Ο κόσμος ερχόταν στις προπονήσεις, στα φιλικά και περίμενε πολλά από εμάς. Οπότε η πίεση υπήρχε από την αρχή».

Λες πως υπάρχει πίεση, αλλά δεν σας φαίνεται στο γήπεδο. Δείχνετε να το απολαμβάνετε το παιχνίδι…
«Το θέμα είναι να λειτουργήσει υπέρ σου αυτή η πίεση. Να τη φέρεις με το μέρος σου. Η πίεση είναι μέρος του παιχνιδιού. Αν έχεις πίεση, τότε πάει να πει πως έχεις και στόχο. Η πίεση σε αναγκάζει να πιέζεις περισσότερο, σε σπρώχνει να προπονηθείς περισσότερο. Για εμάς είναι μια θετική, "ελκυστική" πίεση».

Εσύ προσωπικά νιώθεις περισσότερο πίεση; Πέραν της αγάπης του κόσμου, την οποία ένιωσες στο αεροδρόμιο τη μέρα που επέστρεψες, είσαι από τους «παλιούς» στην ομάδα.
«Ναι, πιστεύω πως υπάρχει πίεση, αλλά προσωπικά δεν τη νιώθω. Ο κόσμος έχει απαιτήσεις από εμένα. Δεν περιμένει κάτι το εξωπραγματικό, κάτι το φανταστικό. Περιμένει να με δει εμένα. Τον Σάνι. Ξέρουν ποιος είμαι, ξέρουν τι να περιμένουν. Αλλά, αυτό που καταλαβαίνω, είναι πως η μεγάλη αγάπη που μου δείχνει ο κόσμος, δεν είναι γιατί είμαι καλός ποδοσφαιριστής, αλλά για ό,τι είμαι εγώ. Ξέρουν ότι έμεινα ο ίδιος. Ο Σάνι. Πριν φύγω, τους υποσχέθηκα ότι θα επιστρέψω και κράτησα το λόγο μου. Επέστρεψα και έδειξα ότι η ΑΕΚ σήμαινε πολλά πράγματα για εμένα. Αυτό που θέλω να τους πω, είναι πως προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και μέρα με τη μέρα γίνομαι καλύτερος και είμαι σίγουρος πως όλα θα πάνε καλά».

«Ήταν εύκολο να πω το “ναι” στην ΑΕΚ»

Επέστρεψες στην ΑΕΚ, αλλά δεν ήταν η μοναδική ομάδα που σε ήθελε. Ήταν η ΑΕΛ, ο ΑΠΟΕΛ και είμαι σίγουρος και άλλες ομάδες.
«Η απόφαση δεν ήταν δύσκολη. Ένιωθα πολύ κοντά στην ομάδα, στη διοίκηση, στον κόσμο της ΑΕΚ και γενικότερα της Λάρνακας, ήξερα την ιστορία του συλλόγου. Για εμένα, στην ηλικία που είμαι τώρα, στα 29, βλέπω διαφορετικά τα πράγματα. Δεν είναι όπως το 2006 που πρωτοήρθα στην ομάδα. Τότε ένιωθα απλά ένας ποδοσφαιριστής. Τώρα νιώθω πως ένα κομμάτι μου ανήκει στην ΑΕΚ και πως ένα μικρό κομματάκι της ΑΕΚ ανήκει σ' εμένα. Νιώθω σαν να γύρισα στο σπίτι. Κρατούσα και επαφή με πολύ κόσμο όσο έλειπα στην Ουκρανία. Ήταν, λοιπόν, πολύ εύκολο να πω το “ναι” στην ΑΕΚ».

Αυτά τα δύο χρόνια που έλειπες, άλλαξαν πολλά. Είδαμε και δύο ομάδες μας να παίζουν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
«Το ποδόσφαιρο άλλαξε παντού τα τελευταία χρόνια και στην Κύπρο ακόμα περισσότερο. Είδα μεγάλες αλλαγές. Και στην ΑΕΚ είδα μεγάλες αλλαγές και στο κυπριακό πρωτάθλημα. Το επίπεδο ανταγωνισμού είναι πάρα πολύ ψηλό. Οποιαδήποτε ομάδα μπορεί να κερδίσει την οποιανδήποτε. Δεν υπάρχει καμία σίγουρη νίκη για κανέναν, σε κανένα γήπεδο. Πριν από τρία χρόνια δεν θα περίμενε κανείς την Ομόνοια να χάσει από την Πέγεια στην έδρα της, δεν περίμενες να χτυπάει στα ίσα η Αλκή την Ανόρθωση στο "Παπαδόπουλος"».

Θέλεις να στείλεις οποιοδήποτε μήνυμα για το τέλος;
«Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο της ΑΕΚ γιατί, αν δεν ήταν αυτοί, εγώ δεν θα ήμουν τώρα στην Κύπρο. Και ένα ακόμα μεγαλύτερο ευχαριστώ εκ μέρους ολόκληρης της ομάδας για την υποστήριξή τους. Αυτό που θα ευχηθώ κλείνοντας, είναι το τέλος της χρονιάς να μας βρει γελαστούς. Αφού “γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος”, ελπίζω το τέλος να μας βρει στα γέλια (γέλια)».