Βρισκόμουν στο Λονδίνο όταν πληροφορήθηκα το θάνατο του αγαπητού φίλου Σταύρου Επαμεινώνδα. Συναντήθηκα με το Σταύρο Επαμεινώνδα, για τελευταία φορά, σε σχετικά πρόσφατη εκδήλωση του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.).
Υπήρξαμε με τον αείμνηστο Σταύρο Επαμεινώνδα συναγωνιστές στο κυπριακό φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης, αμφότεροι στελέχη της Δημοκρατικής Ένωσης Νέων Κύπρου (ΔΕΝΕΚ), της νεολαιίστικης οργάνωσης που ιδρύσαμε μετά την πρώτη της χούντας, ως φορέα συνέχισης της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στην τουρκική εισβολή με άλλα μέσα, για την ολοκλήρωση της Εθνικής Ελευθερίας του Κυπριακού Ελληνισμού, μέσα στα πλαίσια ενός πραγματικά ανεξάρτητου Κυπριακού Κράτους.
Κρατώ ιδιαίτερα στη μνήμη μου το ταξίδι που έκανα με το Σταύρο στην Πάτρα, για να οργανώσουμε τη ΔΕΝΕΚ Πάτρας, κατά το οποίο συνδυάσαμε το τερπνόν μετά του ωφελίμου, όπως συνήθως πράτταμε στη ζωή μας.
Ο Σταύρος στη συνέχεια συνέχισε τον αγώνα ως διπλωμάτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέχρι που τον νίκησε η επάρατη ασθένεια στα 56 του χρόνια. Εμείς, τον συγκαταλέγουμε κι αυτόν ανάμεσα στους πεσόντες μας. Κατά Γιώργον Σεφέρη, «εκείνοι που έπεσαν πολεμώντας, κι' εκείνοι που έπεσαν χρόνια μετά τη μάχη» (Σαλαμίνα της Κύπρος).
Ας μη βρέξει ποτέ το σύννεφο, κι ο άνεμος σκληρός ας μη σκορπίσει το χώμα το μακάριον που σε σκεπάζει, αξέχαστε Σταύρο.
Να είσαι σίγουρος ότι ο Παντοκράτωρ, που είναι ασυγκρίτως πιο ισχυρός από τις υπερδυνάμεις αυτού του πλανήτη, θα είναι δίπλα στα παιδιά που αφήνεις πίσω σου και ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί και θα γελάσει καλύτερα αυτός που θα γελάσει τελευταίος.
Εμείς, θα σε τιμήσουμε με ένα ποτήρι κρασί κι ένα τραγούδι, έτσι όπως τιμούμε εμείς τους ανθρώπους του δικού μας κόσμου. Αυτός ο κόσμος, ο μικρός, Ο ΜΕΓΑΣ. Στο καλό Σταύρο, αιωνία σου η μνήμη.

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ

* Ο Νίκος Ιακωβίδης είναι Μέλος του Δ.Σ. του Γλωσσικού Ομίλου Κύπρου και διετέλεσε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.) την περίοδο 1986-1990.