Μπορεί και να προκύψει να είναι μία single μαμά. Δεν το αποκλείει. Έχει ζήσει το μεγάλο έρωτα, αλλά δεν ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας. Η Ζωή Κυπριανού μάς εξηγεί το λόγο που δεν έχει παντρευτεί, γιατί δεν μετανιώνει που αφοσιώθηκε με όλο της το είναι στη δουλειά της καθώς και για άλλα πράγματα που την κάνουν να ξεχωρίζει στα μάτια μας.

Εξακολουθείς να βρίσκεσαι σε πολύ καλοκαιρινή διάθεση! Είχες ανάγκη το διάλειμμα από τη δουλειά;
Πολλή ανάγκη. Τα τελευταία χρόνια δεν έκανα καθόλου διάλειμμα. Τα καλοκαίρια έκανα θέατρο, αλλά φέτος είχα αποφασίσει ότι θα ξεκουραστώ.
Το σπίτι σου το έχεις απλώς για να πηγαίνεις το βράδυ και να κοιμάσαι, με τόσα πράγματα που έχεις να κάνεις;
Ε, ναι. Τώρα είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα, γιατί πρόσφατα έχασα το σκύλο μου. Συνήθως τα μεσημέρια έφευγα από τα γυρίσματα για να την πάρω βόλτα και να της βάλω φαγητό. Τώρα όμως, επειδή πέθανε, δεν ήθελα να μπαίνω στο σπίτι. Πηγαίνω Λεμεσό και προσπαθώ να γεμίζω το χρόνο μου. Και τώρα που μιλάμε, είμαι ακόμη σε φάση περίεργη.
Ήσουν πολύ δεμένη με το σκύλο σου.
Ναι, την είχα για 17 χρόνια και την απέκτησα όταν ήταν μόλις 20 ημερών. Ήταν το μωρό μου.
Είσαι από τους ανθρώπους που αγχώνονται;
Πάρα πολύ, γιατί είμαι τελειομανής. Ίσως γι’ αυτό.
Κοιτάζεις πίσω στο χρόνο;
Το έκανα παλιά, αλλά τώρα το ξεπέρασα, γιατί έχω ένα μαγικό σημειωματάριο. Όμως, γενικά, δεν κοιτάζω πίσω… κοιτάζω μόνο μπροστά.
Την «παντρεύεσαι» τη δουλειά σου;
Ναι, έτσι είναι οι ηθοποιοί. Αυτό έχουν στο μυαλό τους. Πρώτα είναι η δουλειά τους και μετά όλα τ’ άλλα. Βέβαια, κάποια στιγμή τα ρυθμίζεις. Όταν έχεις οικογένεια, τότε κάνεις άλλες επιλογές.
Εσύ δεν θα ήθελες να έχεις τη δική σου οικογένεια;
Ναι, απλώς δεν έτυχε. Δεν έτυχε ίσως το κατάλληλο άτομο, την κατάλληλη στιγμή, έτσι πιστεύω.
Έχεις ζήσει, όμως, το μεγάλο έρωτα;
Ναι, βέβαια! Μπορεί όμως και να μην ήταν αυτός ο έρωτας για εμένα, ο έρωτας για να παντρευτώ. Αυτά τα πράγματα τελικά δεν είναι θέμα γάμου. Το θέμα είναι να βρεις τον κατάλληλο σύντροφο στο timing που θες να κάνεις οικογένεια. Πώς πολλές φορές συμβαίνει να γνωρίζεις κάποιον πριν από δέκα χρόνια και να τον βλέπεις μετά από τόσο καιρό και να σου κάνει κλικ; Είναι κάτι μαγικό… είναι και οι συγκυρίες.
Θα ήθελες όμως ένα μωρό, ακόμη και εκτός γάμου;
Φυσικά! Δεν είμαι από τις γυναίκες που θα είχαν πρόβλημα. Δεν έχω κανένα μα κανένα πρόβλημα. Δηλαδή εάν είμαι σε σχέση και έρθει ένα μωρό, δεν θα σκεφτώ ότι αυτός δεν είναι ο άντρας μου. Ή ότι για κάποιους Χ λόγους δεν μπορεί να με παντρευτεί. Δεν τίθεται τέτοιο θέμα.
Θα μπορούσες ακόμη και να υιοθετήσεις;
Φυσικά. Γιατί μάνα είναι αυτή που μεγαλώνει ένα μωρό και όχι αυτή που το γεννά.
Όταν μικρή ανακοίνωσες στους γονείς σου ότι ήθελες να γίνεις ηθοποιός, πώς αντέδρασαν;
Μόνο αντέδρασαν; Είχα φύγει κρυφά! Είχα πάει για διακοπές στην Αθήνα, έκανα μαθήματα, έδωσα εξετάσεις, ήταν και η χρονιά που έδινες στο Υπουργείο, όχι μόνο στη σχολή και τους πήρα τηλέφωνο να τους ενημερώσω. Μου είπαν: «δεν μας ενδιαφέρει, να έρθεις πίσω». Τίποτα εγώ. Πήγα να δω τα αποτελέσματα και θυμάμαι ότι δεν πλησίαζα να δω εάν είναι το όνομά μου εκεί και έστειλα κάποιον άλλο. Τότε τους πήρα τηλέφωνο και τους είπα πως είχα περάσει στις εξετάσεις, συμπληρώνοντας με το… «στείλτε μου συνάλλαγμα» κι έκλεισα αμέσως το τηλέφωνο. Αυτό ήταν. Τώρα δεν ξέρω εάν θα μπορούσα να το κάνω.
Πέρα απ’ αυτό που βλέπουμε στις οθόνες μας, τι άνθρωπος είναι η Ζωή;
Τι να σου πω; Είναι και δύσκολο να μιλάς για τον εαυτό σου. Έχω πολύ καλούς φίλους, που κάθε φορά που βγαίνουμε, θα περάσουμε πολύ καλά. Και αναφέρομαι σε φίλους που μπορεί να κάνουμε και τρεις μήνες να βρεθούμε, αλλά είναι να σαν να ήμασταν και πάλι μαζί χθες. Υπάρχει αυτό το μαγικό, σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Στην Κύπρο έχουμε πολλά «ψώνια» ηθοποιούς;
Δεν τους αδικώ. Ίσως δεν έχουν ακόμη κατασταλάξει, δεν ξέρουν το λόγο που έγιναν ηθοποιοί. Γιατί συχνά στο δρόμο ακούω να λένε: «θέλω να γίνω ηθοποιός για να παίξω στην τηλεόραση». Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Στο θέατρο, ηθοποιός ίσον πολύ διάβασμα και πολλή μελέτη.
Εσύ ήσουν, όμως, τυχερή στο χώρο σου.
Ναι και μετά το τέλος των σπουδών μου είχα αμέσως δουλειά στο θέατρο. Ξέρεις, εγώ δεν πιστεύω στα μεγάλα ταλέντα. Πιστεύω στις καλές συνεργασίες και τη χημεία μεταξύ των ηθοποιών. 
Εκτός από τη δουλειά, ποια είναι τα ενδιαφέροντά σου;
Δεν έχω χρόνο για ενδιαφέροντα. Έκανα θέατρο στις φυλακές για 18 χρόνια. Φέτος με τον υπερπληθυσμό, δυστυχώς έκαναν το θέατρο πτέρυγα κι έτσι πέρυσι και φέτος δεν κάναμε θέατρο εκεί. Και μου λείπει πάρα πολύ αυτό. Μου λείπει γιατί αγαπούσα πάρα πολύ το θέατρο στη φυλακή, ένιωθα ότι προσέφερα κάτι.
Με την οικογένειά σου είστε συνδεδεμένοι;
Είμαστε μία οικογένεια πάρα πολύ δεμένη. Δηλαδή όπου βρεθούμε, μας λένε ότι δεν πιστεύουν αυτό που γίνεται. Είναι σαν να είμαστε μια αυλή. Εγώ δεν έχω καθημερινή επαφή μαζί τους, γιατί μένω Λευκωσία. Αλλά όποτε βρεθούμε, γίνεται ένα πανηγύρι. Πάμε θάλασσα, σαν να είναι δική μας η παραλία. Και όταν πάμε σε μια ταβέρνα, τη θέλουμε όλη δική μας.
Επαγγελματικά τι να περιμένουμε από τη νέα σεζόν;
Από το Σεπτέμβρη θα είμαι στο ΘΟΚ. Είναι κάτι που είχα ανάγκη, ήθελα να παίξω θέατρο, μου λείπει. Και επίσης θα είμαι στη σειρά εποχής του ΡΙΚ, «Τα ρόδα της οργής».