ΕΒΛΕΠΕ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΛΕΣ. Μικρές κούκλες, κουκλάκια, μεγάλες κούκλες. Κούκλες με εθνικές ενδυμασίες, κούκλες φασουλήδες, κούκλες όλων των ειδών και ποιοτήτων. Πάντα τον μάγευαν οι κούκλες. Τον έβαζαν σ’ ένα όνειρο, σε μια εποχή αθωότητας και ξεγνοιασιάς. Σε μια εποχή όπου τα κοριτσάκια απροβλημάτιστα αντιγράφουν τον κόσμο. Έναν κόσμο όμορφο, αγγελικά πλασμένο, έναν κόσμο δίχως σεξ, πριν από το προπατορικό αμάρτημα. Πριν ο Αδάμ να καταλάβει τι σημαίνει το αιδοίο της Εύας και τι προβλήματα μπορεί να του δημιουργήσει. Άνοιξε την πόρτα. Τον περίμενε ημίγυμνη. Πάντα τον γοήτευε αυτό το χωρκάτικο πάνω της. Δεν ήθελε παιχνιδάκια και χαϊδέματα. Δεν ήθελε νεγκλιζέ και σέξι βρακιά. Ήθελε στρέιτ σεξ όπως τις αγρότισσες που το έκαναν πάνω στις θημωνιές πάντα μισοντυμένες και χωρίς πολύ κύριε ελέησον. Του άρεσαν οι στρέιτ άνθρωποι. Δεν του άρεσαν ούτε τα γλειψίματα, ούτε τα σάλια, ούτε τα δάχτυλα. Τίποτε απ’ όλα αυτά. Ήτανε βαρετός. Ψηλός, γεμάτος, διπλόραχος, χοντρόφωνος, δυνατός. Μεγάλωσε σ’ έναν κόσμο ηρωικό, όπου οι ήρωες είχαν υπόσταση και οι δειλοί όχι.
Πάω σ’ αυτό το μπαράκι και ψωνίζομαι. Τα έφτιαξα με έναν Ιρλανδό. Μ’ έγλειφε με τις ώρες. Μετά το έκανε με όλες τις μεθόδους του κάμα σούτρα. Καβάτζι, με τα πόδια στον ώμο, ψαλίδι, με τα πόδια στ’ αφτιά, με τα αφτιά στα ρουθούνια. Τελειώσαμε με τ’ αφτιά στον κώλο. Καταπληκτική στάση! Μετά βγάλαμε φωτογραφίες, βίντεο, φέραμε βαζελίνες, φάγαμε νουτέλα και ήπιαμε κρασί από τα αρφάλια μας. Όλα αυτά ήταν ξένα γι’ αυτόν. Αυτός πίστευε στην ορθοδοξία, αυτό που το κάνεις αγκαλιάζοντας τον άλλο, νιώθοντας τη μυρωδιά του κορμιού του και αγωνιώντας για τον σπασμό του. Η γκόμενα, μετρίου αναστήματος, με ωραίες καμπύλες, μεγάλα βυζιά, τορνευτούς κώλους, τον γοήτευε. Τον γοήτευε διότι δεν είχε κανένα άγχος μαζί της. Δεν έπρεπε να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο για να τη γητέψει. Έπρεπε απλώς να είναι ο εαυτός του, να την ικανοποιήσει και να ικανοποιηθεί κι αυτός. Αυτό μόνο. Τίποτε άλλο. Κανένα κόλπο, κανένα άγχος. Απλώς να τη θέλει και να την ποθεί και να απολαμβάνει το κορμί της. Αυτή ήταν η μοναδική προϋπόθεση. Να τη θέλει και να την ευχαριστηθεί. Πάει καιρός πολύς που το σεξ είχε αυτή την απλή δομή. Τώρα τα πράγματα έγιναν πολύπλοκα. Οι άνθρωποι δεν ικανοποιούνται πια με απλές γεύσεις. Θέλουν ινδιάνικα, θέλουν κινέζικα, θέλουν αργεντίνικα, θέλουν σούσι. Θέλουν πολύπλοκα γερμανικά αυτοκίνητα, πολύπλοκα ηλεκτρονικά συστήματα, πολύπλοκα τηλέφωνα, τα οποία σχεδόν ποτέ δεν ξέρουν να χρησιμοποιήσουν. Και στο σεξ θέλουν πολύπλοκα κόλπα. Παρτούζες, ένας εναντίον δύο, δύο εναντίον τριών και δώσε του λέγοντας. Όλα αυτά σε φορτώνουν άγχος, σου δημιουργούν προβλήματα, κάνουν τη ζωή σου πολύπλοκη και δεν σ’ αφήνουν να ευχαριστηθείς. Διότι η καλύτερη γεύση είναι η πείνα. Αυτή είναι που κάνει το φαγητό νόστιμο. Έτσι και η καλύτερη σεξουαλική πράξη είναι αυτή που είναι αποτέλεσμα του πάθους και της έλλειψης. Αυτό είναι που κάνει τη συνεύρεση πραγματική. Αν δεν υπάρχει το πάθος, τότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις καρυκεύματα για να δημιουργήσεις τεχνική πείνα και τεχνικές εκσπερματίσεις.
ΑΥΤΟ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΡΘΡΟ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ. ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΑΖΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ. ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ, ΑΔΕΛΦΟΙ.