17 χρονών παλληκάρι,  με εκπληκτικές ικανότητες στο μποξ, αποφασίζει τελικά να ακολουθήσει ποδοσφαιρική καριέρα. Κάνει 4 σπουδαίες σεζόν στη Νόριτς και η τότε κραταιά Νότινχαμ Φόρεστ του Μπράιαν Κλαφ, δίνει ένα εκατομμύριο ευρώ για να αποκτήσει το 21χρονο επιθετικό. Ήταν ο 1ος μαύρος παίκτης στην Αγγλία που στοίχιζε εφταψήφιο αριθμό λιρών. Στη Φόρεστ δεν φτουράει. Χάνει την επαφή με τα δίχτυα, έρχεται σε κόντρα με τον Κλαφ, όταν αυτός ανακαλύπτει ότι ο Φάσανου είναι τακτικός θιασώτης των νυχτερινών κέντρων. Η φημολογία μάλιστα ότι είναι ομοφυλόφιλος οργιάζει. Δύο χρόνια μετά πάει δανεικός στη Σαουθάμπτον, ακολουθεί μετεγγραφή στη Νοτς Κάουντι και στη Μπράιτον. Στα 1988 περνά τον Ατλαντικό για να παίζει μπάλα στις ΗΠΑ. Και στα 1990 επιστρέφει στην Αγγλία, μπας και ξαναμπορέσει να δώσε ώθηση στη καριέρα του. Τον Οκτώβριο εκείνη τη χρονιά, αποκαλύπτει με συνέντευξη του (πήρε μπόλικα χρήματα για να την παραχωρήσει) στη Sun, ότι είναι ομοφυλόφιλος και ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με γνωστό πρόσωπο της πολιτικής. Στην Αγγλία γίνεται χαμός. Ο αδελφός του, επίσης ποδοσφαιριστής Τζον Φάσανου, τον κατηγορεί δημόσια. Καμία αγγλική ομάδα δε του προσφέρει συμβόλαιο. Τα επόμενα χρόνια, βρίσκεται μεταξύ Αγγλίας, Καναδά, Σκοτίας και Νέας Ζηλανδίας. Το 1998 βρίσκει δουλειά σαν προπονητής στις ΗΠΑ. Αλλά σύντομα κατηγορείται για βιασμό ενός 17χρονου. Δεν αποδέχεται τις κατηγορίες, αλλά όταν η αστυνομία ανακαλύπτει κάποια νέα στοιχεία ο Φάσανου την έχει ήδη κοπανήσει για την Αγγλία. Όπου λίγες μέρες μετά βρίσκεται κρεμασμένος (αυτοκτόνησε), έχοντας αφήσει μία επιστολή. ΄΄Είμαι αθώος, αλλά δεν μπορούσα να αντέξω τη κατακραυγή και το κακό που έκανα στην οικογένεια μου΄΄