Ο Τζον Άκι Μπούα εμφανίστηκε το 1972 στους Ολυμπιακούς του Μονάχου κι άφησε άφωνους τους ειδικούς. Σ΄ένα κατ’ εξοχήν τεχνικό αγώνισμα όπως είναι τα 400μ με εμπόδια δεν διέθετε ίχνος τεχνικής. Όμως είχε εκπληκτική ταχύτητα. Τα εμπόδια τα περνούσε άτσαλα, αλλά τα μέτρα τα… κατάπινε με φοβερή ταχύτητα. Έγινε Ολυμπιονίκης κερδίζοντας τον θαυμασμό όλων με παγκόσμιο ρεκόρ (47.82), ενώ έγινε ο πρώτος Αφρικανός που έπεσε κάτω από τα 48 δευτερόλεπτα.

Στην πατρίδα του, την Ουγκάντα έγινε εθνικός ήρωας, όπως και στις περισσότερες χώρες της Αφρικής. Όμως τα πράγματα δεν ήρθαν έτσι όπως τα περίμενε. Το 1976 στο Μόντρεαλ οι περισσότερες αφρικανικές χώρες έκαναν μποϊκοτάζ και δεν εμφανίστηκε. Το 1980 στη Μόσχα ήταν πια μεγάλος. Σκιά του παλιού καλού εαυτού του αποκλείστηκε στα ημιτελικά (51.10). Σε όλα αυτά τα χρόνια, αν και επιφανειακά του παραχώρησε κάποια προνόμια. ο δικτάτορας της χώρας Ίντι Αμίν ζήλεψε τη δόξα του. Τον ταλαιπώρησε αρκετά μιας και προερχόταν από τη φυλή Λάνγκι, την οποία ο Αμίν δίωκε κατ΄επανάληψη. Ο Άκι Μπούα βρέθηκε κάποια στιγμή σε καταυλισμό προσφύγων. Η υγεία του χειροτέρευε συνεχώς. Τελικά το «βουνό» των εμποδίων (είχε ύψος 1μ92), δεν άντεξε. Πέθανε στα 48 χρόνια του το 1997.