Από προτεσταντική οικογένεια στη Γλασκώβη, άρα κάργα-αντικαθολική, ο Κένι Νταγκλίς υποστήριζε λογικά και φανατικά τη Ρέιντζερς. Το δωμάτιο του ήταν όλο μπλε. Μέχρι τα 16 του είχε κάνει όνομα στα σχολικά πρωταθλήματα Σκοτίας και στην μαθητική εθνική ομάδα, αλλά παραδόξως η Ρέιντζερς δεν επέδειξε καθόλου ενδιαφέρον.  Τότε κλήθηκε για δοκιμαστικά στη Λίβερπουλ.  Με δύο βαλίτσες γεμάτες όνειρα πήγε στο Άνφιλντ, αλλά κόπηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Και πάνω που ένιωθε ότι δε θα φτουρήσει ποδοσφαιρικά, κάποιος κτύπησε τη πόρτα του σπιτιού του, Ο κάποιος ήταν ο βοηθός προπονητής και ανιχνευτής ταλέντων της μισητής Σέλτικ Τζος Φάνλον. Ο Νταγκλίς άκουσε με έκπληξη ότι η καθολική ομάδα της Γλασκώβης του πρότεινε συμβόλαιο. Η 1η του αντίδραση ήταν να τρέξει στο δωμάτιο του και να κατεβάσει από τους τοίχους της αφίσες των Ρέιντζερς. Για δύο χρόνια, αγωνίστηκε δανεικός σε μικρότερη κατηγορία (37 γκολ) και στα εφηβικά της Σέλτικ και στα 18 του, προωθήθηκε στη 1η ομάδα. Το πρώτο του γκολ ήρθε εναντίον της Ρέιντζερς. Στα επόμενα χρόνια ο προτεστάντης Νταγκλίς ήταν ο ήρωας των καθολικών και ο μισητός των απέναντι. Και τελικά στα 1977 δέκα χρόνια μετά που κόπηκε από τη Λίβερπουλ ξαναπήρε τις βαλίτσες του και πήγε στο Άνφιλντ για να αντικαταστήσει τον Κέβιν Κίγκαν. Μόνο που στα μπαγκάζια του είχε, αντί όνειρα, ένα πολύ καλό συμβόλαιο και η Λίβερπουλ . Οι δε κόκκινοι πλήρωσαν την τότε γκάφα τους, με 440 χιλιάδες λίρες, ποσό ρεκόρ για μετεγγραφή τη τότε εποχή.