Ο Ανατόλι Μίσκιν, ανέτρεψε τις ισορροπίες και τα σχήματα στο μπάσκετ στα τέλη της δεκαετίας του 70. Φανταστείτε τότε ένα παίκτη (εκτός ΝΒΑ) των 2.06, να σουτάρει με καταπληκτικά ποσοστά από τα 6 μέτρα, να παίζει στη θέση 3, να δημιουργεί έτσι φοβερά miss match, να κατεβάζει μπάλα και να κάνει ΄΄πλαστικές΄΄ κινήσεις στο γήπεδο. Στα 29 του ο Μίσκιν εξαφανίστηκε όμως από τον καλαθοσφαιρικό χάρτη. Ταξίδεψε με την Σοβιετική Ένωση για να συμμετάσχει στα 1984, στο προολυμπιακό τουρνουά της Γαλλίας, αλλά επέστρεψε άρoν άρoν στη Μόσχα. Εκδιώχθηκε από  τη ΤΣΣΚΑ,  δεν ξανάπαιξε στην εθνική ομάδα, αλλά ποτέ δε δόθηκε επίσημη εξήγηση από τις μπασκετικές αρχές της χώρας για τους λόγους της αποπομπής του. Ο Μίσκιν τιμήθηκε χρόνια μετά τη κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος,  από την ρωσική πλέον ομοσπονδία και τον σύλλογο, ενώ η ΦΙΜΠΑ τον συμπεριέλαβε στους καλύτερους 50 ευρωπαίους παίκτες όλων των εποχών. Μέχρι σήμερα ο Μίσκιν αρνείται να τοποθετηθεί για το συνέβη εκείνο το καλοκαίρι του 1984 στη Γαλλία. Ακούστηκαν πολλά. Ένα από τα σενάρια έλεγε πως είχε εμπλακεί σε δίχτυο διακίνησης παράνομης εξαγωγής χαβιάρι. Ότι μάλιστα στις αποσκευές του βρέθηκε μεγάλη ποσότητα του εκλεκτού εδέσματος.  Όπως και νάχει, οι τιμές που του αποδόθηκαν έστω και αργά, δείχνουν πως ο Μίσκιν μάλλον αδικήθηκε κατάφορα. Αλλά κυρίως, αδικήθηκε το μπάσκετ, γιατί τόσο νωρίς ένας τεράστιος παίκτης, έμεινε εκτός παρκέ.