Η καρδιά της ποδοσφαιρικής υφηλίου θα χτυπά απόψε στο Ρίο ντα Τζανέιρο, τα βλέμματα των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων θα είναι στραμμένα στο «Μαρακανά», όταν στις 22:00 (ΡΙΚ HD) ο Ιταλός Νίκολα Ριτσόλι σφυρίξει για πρώτη φορά στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο οποίος φέρνει αντιμέτωπες τη Γερμανία και την Αργεντινή -για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Στο ξεκίνημα του Μουντιάλ ελάχιστοι φαντάζονταν ότι σε αυτό το ζευγάρι η ομάδα του Γιόαχιμ Λεβ θα ήταν αυτή που θα είχε προσφέρει το πιο στρωτό, επιθετικό και θεαματικό ποδόσφαιρο, ενώ η αντίστοιχη του Αλεχάνδρο Σαμπέλα (σ.σ. έχει προαναγγείλει την ανεξαρτήτως αποτελέσματος αποχώρησή του από την τεχνική ηγεσία της «αλμπισελέστε» μετά το παιχνίδι) θα στηριζόταν στο σκληροτράχηλο αμυντικό παιχνίδι και στις αντεπιθέσεις.
Ωστόσο οι ρόλοι, όπως και οι καιροί, αλλάζουν. Εκκινώντας από το 4-0 επί της Πορτογαλίας η Γερμανία ζορίστηκε από Γκάνα (2-2) και ΗΠΑ (1-0) στη φάση των ομίλων, την Αλγερία (2-1 στην παράταση) στη φάση των 16, πήρε μια επαγγελματική νίκη (1-0) επί της Γαλλίας στα προημιτελικά και θάμπωσε τον πλανήτη με το εξωπραγματικό 7-1 επί της οικοδέσποινας Βραζιλίας καθ’ οδόν για τον τελικό.
Η Αργεντινή, από την άλλη, συγκέντρωσε εννέα βαθμούς στη φάση των ομίλων επικρατώντας διαδοχικά των Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (2-1), Ιράν (1-0) και Νιγηρίας (2-3) και συνέχισε με νίκες στο γκολ τόσο στη φάση των 16 (1-0 την Ελβετία στην παράταση) όσο και στα προημιτελικά (1-0 το Βέλγιο), προτού αποκλείσει στα πέναλτι (4-2) την Ολλανδία στα ημιτελικά.
Πιθανές συνθέσεις:
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Νόιερ - Λαμ, Μπόατενγκ, Χούμελς, Χέβεντες - Σβάινσταϊγκερ - Μίλερ, Κεντίρα, Κρόος, Εζίλ - Κλόζε.
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Ρομέρο - Ρόχο, Γκαράι, Ντεμικέλις, Σαμπαλέτα - Λαβέτσι, Μασεράνο, Μπίλια, Πέρες - Μέσι - Ιγουαΐν.


Οι τελικοί της Γερμανίας
Ευκαιρία να φτάσει την Ιταλία στις 4 κατακτήσεις Μουντιάλ και να βρίσκεται πλέον μόνο πίσω από την 5άστερη Βραζιλία, θα έχει η Γερμανία το βράδυ της Κυριακής (13/7). Τα «πάντσερ» θα δώσουν τον 8ο τελικό της ιστορίας τους σε Μουντιάλ, έχοντας καταφέρει να κατακτήσουν το βαρύτιμο τρόπαιο στους 3 από αυτούς. Την αρχή έκαναν το 1954 με το «θαύμα της Βέρνης», ενώ η τελευταία τους κατάκτηση χρονολογείται 24 χρόνια πριν στο τελικό του Μουντιάλ του 1990 και πάλι με αντίπαλο την Αργεντινή.
1954: Γερμανία - Ουγγαρία 3-2
Έχει μείνει στην ιστορία ως το «Θαύμα της Βέρνης». Ο χαρακτηρισμός «Δαβίδ εναντίον Γολιάθ» ήταν τιμητικός για τη Γερμανία (έστω κι αν σε αυτό το ματς αγωνίστηκε με τους βασικούς) στην αναμέτρηση κόντρα στους Ούγγρους. Η «aranycsapat» (στα ελληνικά «χρυσή ομάδα») αποτελούσε το φόβητρο της εποχής, μία από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών στο ποδόσφαιρο. Έχοντας ήδη κατακτήσει το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στους Αγώνες του 1952, όδευε με απόλυτη βεβαιότητα προς τη σπουδαιότερη δυνατή διάκριση, την οποία είχε χάσει 16 χρόνια πριν από την Ιταλία.
Τα τελευταία δραματικά λεπτά βρήκαν τον Πούσκας να σημειώνει γκολ στο 89’, το οποίο ακυρώθηκε ως οφσάιντ και το τελευταίο σφύριγμα του Άγγλου διαιτητή Γουίλιαμ Λινγκ σηματοδότησε τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, τέσσερα χρόνια μετά την νίκη της Ουρουγουάης μέσα στη Βραζιλία... Παρ’ όλα αυτά, το background αυτού του τελικού είναι τεράστιο...
1966: Γερμανία - Αγγλία 2-4 παράταση (κ.α. 2-2)
Περισσότεροι από 98.000 θεατές βρέθηκαν στις εξέδρες του «Γουέμπλεϊ» για να παρακολουθήσουν από κοντά τον σπουδαίο τελικό μεταξύ της διοργανώτριας Αγγλίας και της φιλόδοξης Δυτικής Γερμανίας. Ενώ η Αγγλία βρισκόταν με 2-1 μπροστά στο σκορ και το σφύριγμα της λήξης ήταν κοντά, οι Γερμανοί στο 89’ ισοφάρισαν με τον Βόλφγκανγκ Βέμπερ σε 2-2.
Στην παράταση, το γκολ-«φάντασμα» του Χαρστ στο 101’ μαγνήτισε 400 εκατομμύρια τηλεθεατές, που περίμεναν εναγωνίως την απάντηση της Γερμανίας. Αυτή δεν ήρθε ποτέ, με τον Χαρστ να σκοράρει εκ νέου στα τελευταία δευτερόλεπτα, σε μία φάση που όπως παραδέχεται ο ίδιος απλώς προσπάθησε να στείλει την μπάλα όσο πιο μακριά γινόταν στις εξέδρες του «Γουέμπλεϊ» για να κερδίσει χρόνο.
1974: Γερμανία - Ολλανδία 2-1
Η αναμέτρηση των δύο κορυφαίων δυνάμεων της δεκαετίας ήταν γεγονός. Η Ολλανδία μπήκε στον αγωνιστικό χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου του Μονάχου ως φαβορί μετά τα όσα είχε επιδείξει σε διεθνές και διασυλλογικό (μέσω της βάσης της, του Άγιαξ) επίπεδο, ενώ η Δυτική Γερμανία είχε ως δική της βάση έξι παίκτες της Μπάγερν Μονάχου, της πρωταθλήτριας Ευρώπης του 1974.
Δύο λεπτά πριν τη λήξη του ημιχρόνου, ο Μίλερ έβαλε τη δική του «σφραγίδα» στο ματς, με ένα τυπικό του γκολ έκανε το 2-1, το οποίο αποδείχθηκε το τελευταίο στη διεθνή του καριέρα. Οι πρωταθλητές Ευρώπης του 1972 προβιβάστηκαν σε πρωταθλητές κόσμου δύο χρόνια αργότερα, κάτι που πέτυχε μόνο η Γαλλία ξανά, αλλά με την ανάποδη σειρά (1998 Μουντιάλ, 2002 Euro).
1982: Γερμανία - Ιταλία 1-3
Στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», η Δυτική Γερμανία προερχόταν από τον εξουθενωτικό ημιτελικό κόντρα στη Γαλλία και απέναντι στην αναγεννημένη Ιταλία ήταν το αουτσάιντερ. Τελικά τα «πάντσερ» δεν τα κατάφεραν και κατέρρευσαν στο δεύτερο ημίχρονο, χάνοντας με 3-1.
Τίποτα δεν μπορούσε να στερήσει τη χαρά από τον γηραιότερο τερματοφύλακα στην ιστορία του θεσμού, τον Ντίνο Τζοφ, που σε ηλικία 40 ετών, 4 μηνών και 13 ημερών σήκωνε ως αρχηγός το τρίτο τρόπαιο για τη «σκουάντρα ατζούρα».
1986: Γερμανία - Αργεντινή 2-3
Δεύτερη συνεχόμενη φορά που η Γερμανία έφτανε σε τελικό Μουντιάλ, μετά από εκείνη του 1982. Ωστόσο κι αυτή είχε την ίδια κατάληξη για τα «πάντσερ», γνωρίζοντας την ήττα με 3-2 από την Αργεντινή του Ντιέγκο Μαραντόνα.
Η ήττα αυτή κατέστησε τη Γερμανία ως την ομάδα με τις περισσότερες ήττες (3) σε τελικούς Μουντιάλ μέχρι εκείνη τη στιγμή. Όλοι στο στρατόπεδο της Γερμανίας ορκίστηκαν εκδίκηση και την πήραν 4 χρόνια αργότερα...
1990: Γερμανία - Αργεντινή 1-0
Η επανάληψη του τελικού του ‘86, με διαφορετική όμως κατάληξη αυτή τη φορά. Αργεντινή και Δυτική Γερμανία διασταύρωσαν τα «ξίφη» τους σε ένα παιχνίδι με κάκιστο θέαμα, στο οποίο τα «πάντσερ» είχαν την απόλυτη πρωτοβουλία εξαιτίας και των πολλών απουσιών της ομάδας του Κάρλος Μπιλάρδο (οι Χούλιο Ολαρτικοετσέα, Ρικάρντο Χιούστι και Κανίγια δεν ήταν διαθέσιμοι λόγω τραυματισμού και τιμωρίας), αλλά δεν κατάφεραν να μετουσιώσουν σε γκολ κάποια από τις ευκαιρίες τους.
Το ματς ολοκληρώθηκε με 1-0 (η Αργεντινή τελείωσε με εννέα παίκτες λόγω αποβολής και του Γκουστάβο Ντεζότι) και η Δυτική Γερμανία έγινε η πιο πετυχημένη χώρα στον κόσμο, έχοντας κατακτήσει τρεις φορές το βαρύτιμο τρόπαιο κι έχοντας φτάσει σε ακόμα τρεις τελικούς. Ενώ ο Φραντς Μπεκενμπάουερ έγινε ο δεύτερος προπονητής που είχε κατακτήσει το τρόπαιο και ως παίκτης (πρώτος ο Μάριο Ζαγκάλο) και ο πρώτος ως προπονητής και ως αρχηγός.
2002: Γερμανία - Βραζιλία 0-2
Ο τελευταίος τελικός της Γερμανίας, πριν από το φετινό. Η πολυνίκης του θεσμού Βραζιλία κι η χώρα με τους 7 τελικούς Γερμανία, κατά συνέπεια οι 2 πιο πετυχημένες ομάδες των Παγκοσμίων Κυπέλλων, διασταύρωναν τα "ξίφη" τους στον τελικό της Γιοκοχάμα, στην Ιαπωνία.
Ο ήρωας της Γερμανίας, Καν, έγινε ο μοιραίος παίκτης με το λάθος του στο 1ο γκολ του Ρονάλντο στον τελικό και λίγο αργότερα ο Βραζιλιάνος σκόραρε για 2η φορά στο ματς, κρίνοντας οριστικά την παρθενική συνάντηση των 2 αντιπάλων στην ιστορία των Μουντιάλ. Το τέλος της βραδιάς βρήκε τον Καφού να σηκώνει το τρόπαιο ως αρχηγός της «σελεσάο», όντας ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε 3 σερί τελικούς Μουντιάλ.


Οι τελικοί της Αργεντινής
Το βράδυ της Κυριακής (13/7) η Αργεντινή θα έχει την ευκαιρία να φτάσει της τρεις κατακτήσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Παράλληλα ο αρχηγός της ομάδας Λιονέλ Μέσι αν τελικά η «αλμπισελέστε» στεφθεί πρωταθλήτρια κόσμου θα μπορέσει να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα, δίπλα σε εκείνο του Ντιέγκο Μαραντόνα.
1930: Αργεντινή - Ουρουγουάη 2-4
Στις 30 Ιουλίου του 1930 περίπου 93.000 θεατές (εκ των οποίων οι 30.000 προερχόμενοι από την Αργεντινή) γέμισαν τις εξέδρες του «Σεντενάριο» στο Μοντεβιδέο για να παρακολουθήσουν τον πρώτο τελικό στην ιστορία της διοργάνωσης. Μια μεγάλη σύγκρουση όμως προηγήθηκε του αγώνα, αφού οι δύο ομάδες διαφωνούσαν για το ποια μπάλα θα χρησιμοποιήσουν!
Τελικά αποφασίστηκε κάθε ομάδα να παίξει με μπάλα της επιλογής της από ένα ημίχρονο. Το πρώτο που έγινε με τη μπάλα της Αργεντινής, είδε την «αλμπισελέστε» να προηγείται με 2-1. Στην επανάληψη όπου το ματς πραγματοποιήθηκε με τη μπάλα της Ουρουγουάης, το ματς γύρισε και ήρθε το τελικό 2-4 για του Ουρουγουανούς! Ο πρώτος χαμένος τελικός για την Αργεντινή ήταν γεγονός.
1978: Αργεντινή - Ολλανδία 3-1 παράταση (κ.α. 1-1)
Το «Μονουμεντάλ» είχε γεμίσει πολύ πριν την έναρξη του τελικού, με τους φίλους της Αργεντινής να δημιουργούν τη γνωστή, θερμή ατμόσφαιρα. Το ματς έληξε με 1-1 και οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στην παράταση. Εκεί η Ολλανδία είχε κουραστεί και η ψυχωμένη «αλμπισελέστε» πέρασε στην αντεπίθεση.
Στο 104’ ο Κέμπες σκόραρε για δεύτερη φορά στον αγώνα κι έδωσε το σύνθημα της νίκης. Οι αποκαμωμένοι «οράνιε» δεν κατάφεραν να αντιδράσουν και ο Ντάνιελ Μπερτόνι στο 115’ διαμόρφωσε το τελικό 3-1. Τριάντα οκτώ χρόνια μετά την ήττα της «αλμπισελέστε» στον τελικό του πρώτου Μουντιάλ, στην Ουρουγουάη, η Αργεντινή κατάφερε να σηκώσει για πρώτη φορά το βαρύτιμο τρόπαιο.
1986: Αργεντινή - Γερμανία 3-2
Περίπου 114.600 φίλαθλοι συγκεντρώθηκαν στο αχανές «Αζτέκα» της Πόλης του Μεξικού για να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση της Αργεντινής με τη Δυτική Γερμανία. Ο αγώνας είχε όλα όσα περίμενε να δει το κοινό σε τελικό Μουντιάλ. Γκολ, φάσεις, σκληρές μονομαχίες και φυσικά τον... Ντιέγκο Μαραντόνα!
Μία εκπληκτική ασίστ του Μαραντόνα στον Μπουρουτσάγκα, έβγαλε τον μέσο της Ναντ απέναντι στον Χάραλντ Σουμάχερ. Με ψύχραιμο πλασέ διαμόρφωσε το τελικό 3-2 και οκτώ χρόνια μετά τον αμφιλεγόμενο εντός έδρας θρίαμβο, η Αργεντινή στεφόταν και πάλι πρωταθλήτρια κόσμου, με τον αρχηγό Μαραντόνα να σηκώνει το βαρύτιμο τρόπαιο και να γράφει τη δική του ιστορία στο άθλημα.
1990: Αργεντινή - Γερμανία 0-1
Στην αμέσως επόμενη διοργάνωση η Αργεντινή έφτασε ξανά στον τελικό. Αντίπαλός της ήταν και πάλι η Γερμανία. Η «αλμπισελέστε» όμως ήταν αρκετά «λαβωμένη» σε αυτό το παιχνίδι, λόγω των πολλών απουσιών της. Το ματς δεν είχε φάσεις και όσο το 0-0 παρέμενε το ενδεχόμενο της παράτασης φάνταζε πιο ορατό από ποτέ. Από το 64’ άλλωστε η Αργεντινή αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο, οπότε στόχος της ήταν να οδηγήσει το ματς εκεί.
Ωστόσο ένα αμφιλεγόμενο πέναλτι καθόρισε την εξέλιξη του τελικού. Η Γερμανία στο 85ο λεπτό το κέρδισε από πέσιμο του Φέλερ μέσα στην περιοχή και την εκτέλεση ανέλαβε ο Μπρέμε γράφοντας 1-0. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν κατάφερε να διασώσει την ομάδα του και η Αργεντινή έγινε έτσι η πρώτη χώρα στην ιστορία του θεσμού που δεν σκόραρε σε τελικό Μουντιάλ.