Το ολυμπιακό τουρνουά δεν εξέφραζε πλέον τη FIFA και στις 26 Μαΐου του 1928 στο Αμστερνταμ πάρθηκε η απόφαση για την θέσπιση του Μουντιάλ. Διοργανώτρια χώρα θα ήταν η Ουρουγουάη, η οποία ήταν νικήτρια των ολυμπιακών τουρνουά του 1924 και του 1928, το 1930 θα γιόρταζε τα 100 χρόνια ανεξαρτησίας, θα έχτιζε καινούργιο γήπεδο ειδικά γι' αυτόν το σκοπό και κυρίως επειδή προσφέρθηκε να αναλάβει τα έξοδα ταξιδιού και διαμονής των χωρών που θα συμμετείχαν στο Μουντιάλ (εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης). Οι υπόλοιπες υποψηφιότητες αποσύρθηκαν γρήγορα και στις 13 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα ταυτόχρονα σε δύο ματς, στο Γαλλία-Μεξικό 4-1 (όπου σημειώθηκε το πρώτο γκολ στην ιστορία από τον Γάλλο Λουσιάν Λοράν) και στο ΗΠΑ-Βέλγιο 3-0.

Παραμένει η μοναδική διοργάνωση δίχως προκριματικά, αφού είχαν προσκληθεί όλες οι χώρες-μέλη της FIFA και όχι μόνο (πρόσκληση εστάλη και στη αγγλική ομοσπονδία, η οποία απορρίφθηκε). Συμμετείχαν 13 ομάδες, εκ των οποίων μόλις 4 από την Ευρώπη (Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Βέλγιο) και αυτό κατόπιν πιέσεων του προέδρου της FIFA, Ζιλ Ριμέ. Αιτία ήταν το πολύωρο ταξίδι, η αδιαφορία για το νεοσύστατο τουρνουά, καθώς και ο χρόνος που θα έλειπαν οι ποδοσφαιριστές από τις ομάδες τους (υπολογιζόταν δύο μήνες). Οι δυνάμεις του αθλήματος της εποχής αρνήθηκαν να συμμετάσχουν διότι δεν ανέλαβαν οι ίδιες τη διοργάνωση του τουρνουά. Οι υπόλοιπες ομάδες προέρχονταν από την αμερικανική ήπειρο.  Οι συμμετέχουσες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους, από τους οποίους προκρινόταν μόνο ο πρωτοπόρος και τα ημιτελικά διεξήχθησαν με την παρουσία της Αργεντινής, της Ουρουγουάης, των ΗΠΑ και της Γιουγκοσλαβίας. Οι δύο πρώτες, φιναλίστ του τελικού του ολυμπιακού τουρνουά δύο χρόνια νωρίτερα, ήταν θριαμβεύτριες με το ίδιο σκορ (6-1) και στον τελικό του "Σεντενάριο" διασταύρωναν εκ νέου τα "ξίφη" τους.

Στις 30 Ιουλίου του 1930 περίπου 93.000 θεατές (εκ των οποίων οι 30.000 προερχόμενοι από την Αργεντινή) γέμισαν τις εξέδρες του "Σεντενάριο" στο Μοντεβιδέο για να παρακολουθήσουν τον μεγάλο τελικό της διοργάνωσης. Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση προηγήθηκε του αγώνα, αφού οι δύο ομάδες διαφωνούσαν για το ποια μπάλα θα χρησιμοποιήσουν. Εν τέλει η FIFA έδωσε τη λύση επιτρέποντας να χρησιμοποιηθεί η μπάλα της κάθε ομάδας από ένα ημίχρονο και το παιχνίδι άρχισε. Ο Πάμπλο Ντοράδο έδωσε προβάδισμα στην Ουρουγουάη, αλλά οι Κάρλος Πεουτσέλε και Γκιγέρμο Στάμπιλε έστειλαν την Αργεντινή στα αποδυτήρια με προβάδισμα (ο αρχηγός της Ουρουγουάης Χοσέ Νασάτσι διαμαρτυρήθηκε έντονα στο δεύτερο γκολ για οφσάιντ). Στο δεύτερο μέρος οι γηπεδούχοι ανέβασαν "στροφές" και αφού πρώτα απώλεσαν ορισμένες ευκαιρίες, στη συνέχεια έκαναν την δική τους ανατροπή. Πρώτα ο Πέδρο Σέα, ακολούθως ο Σάντος Ιριάρτε και τέλος ο Εκτορ Κάστρο διαμόρφωσαν το τελικό 4-2, στέφοντας πρώτη πρωταθλήτρια κόσμου την Ουρουγουάη.